Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
zondag 24 juni

Regiowoensdag, 7 maart 2018

Bond van plattelandsvrouwen stopt
Drachten - Na 82 jaar komt er dit jaar een einde aan de Friese Christelijke Plattelandsvrouwen Bond. Het lukt de koepel van de 36 plaatselijke afdelingen niet meer nieuwe bestuursleden te vinden. De vrouwen besloten daarom het provinciaal bestuur op te heffen. De plaatselijke afdelingen blijven bestaan. Op 4 april is de allerlaatste traditionele Biningsdei.
Ze maken er nog een keer een leuke dag van. Met Libelle-coryfee Tineke Beishuizen en een cabaretgroep. Tot dusver hebben zich vijfhonderd leden aangemeld voor de dag in De Lawei in Drachten. Dat zijn er meer dan vorig jaar. Het aantal bezoekers van de Biningsdei daalt namelijk al jaren achtereen. Veel leden zijn op leeftijd en hebben niet altijd meer de energie of de wil om de jaarvergadering te bezoeken. Maar nu het de laatste keer is, besluiten er toch meer vrouwen om af te reizen naar De Lawei. Belangrijkste punt op de agenda: de opheffing van de bond.
Vervanging
Sjoke Sijtsema sloot zich 25 jaar geleden aan bij de plattelandsvrouwen in Garyp. Via de afdeling burgerde ze in. Inmiddels is ze acht jaar voorzitter. Twee jaar geleden zou ze eigenlijk aftreden, maar er kon geen vervanging worden geregeld en zo gaat het eigenlijk met alle bestuursfuncties bij het provinciaal bestuur. ,,Foarhinne bellest ien en wie it regele. No moatst tweintich belje om ien te finen en de lêste jierren slagge it dus hielendal net.”
Ze snapt het wel. De leden zijn bijna allemaal boven de zeventig, hebben al een leven van ‘moeten’ achter de rug, zijn vaak mantelzorger of passen op de kleinkinderen. ,,Sa hat elts syn ferhaal.” Als iemand wel taken in het provinciaal bestuur aanvaardt, gaat dit meestal ten koste van de plaatselijke vereniging. ,,Dy pleatslike ôfdielingen binne fansels wol it wichtichst”, vindt ook de voorzitster.
Toch is het jammer, vindt Sijtsema. De koepel organiseerde namelijk veel. Er waren excursies, wandeltochten en workshops. Maar ook droegen de koepelbestuursleden onderwerpen aan voor discussie-avonden met potentiële sprekers.
Wie een workshop bij de koepel volgde, kon die vervolgens zelf bij de plaatselijke afdeling uitvoeren, zodat álle leden er wat aan hadden.
Er was een roulatiesysteem met overdenkingen en liturgie voor christelijke hoogtijdagen en noem maar op. ,,Dat falt no aanst wol fuort. Dan moatte de ôfdielingen it sels regelje.” Ook zijn er afdelingen die meeliften op het Kamer van Koophandel-nummer van de bond. Die moeten ook die zaken nu zelfstandig regelen.
Het fenomeen plattelandsvrouwen is sowieso wat een aflopende zaak, merkt Sijtsema. Elk jaar gaan er wel een of twee afdelingen ter ziele. In de hoogtijdagen, zo in de jaren zestig en zeventig, telden de afdelingen samen wel vierduizend leden in Fryslân. Nu zijn het er slechts 1400. ,,De froulju fan no sitte leaver mei wat fan de eigen freonen byelkoar en dan is der gjin frije tiid mear oer. Minsken ferienigje har net mear. Dat sjochst oeral.”
En dat is jammer, vindt ze. Want hoewel gelijkgestemd, zijn de plattelandsvrouwen niet allemaal uit hetzelfde hout gesneden. ,,En sadwaande komme jo mei in soad oare mieningen yn kontakt. Dat is hiel weardefol.”

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties