Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
zondag 24 juni

Hoofdartikelwoensdag, 16 mei 2012

Na 64 jaar is bestaan IsraŽl nog omstreden
Het was gisteren een onrustige dag in IsraŽl en in de Palestijnse gebieden. Palestijnen en Arabische IsraŽliís gingen de straat op om te demonstreren vanwege de herdenking van de stichting van de staat IsraŽl in 1948, gisteren precies 64 jaar geleden.
Ook in Arabische landen werd stil gestaan bij wat de Palestijnen de nakba (de ramp) noemen. De stichting van de staat IsraŽl wordt door de Arabieren beschouwd als het ergste wat hun in de afgelopen decennia is overkomen. Dat zij daar zo over denken komt mede doordat de Arabische dictators in het verleden de in hun ogen IsraŽlische bezetting van Palestijns gebied misbruikten als welkome bliksemafleider van de eigen binnenlandse problemen. De onderdrukking, het gebrek aan democratie, het nepotisme en andere misstanden waren minder belangrijk dan de verdrijving van de joden. De haat tegen IsraŽl verenigde de Arabieren.
De Arabische bevolkingen hebben de boodschap lang geslikt dat mede door de strijd met IsraŽl de Arabische wereld politiek en economisch niet tot ontwikkeling kon komen. Tot begin vorig jaar. Met de Arabische Lente werd afgerekend met de oude heersers. Inmiddels weten we dat die omwenteling niet in alle gevallen meer vrijheid en democratie voor de Arabieren heeft opgeleverd. Ook de verhouding met IsraŽl is er niet op vooruitgegaan. Fundamentalistische moslims beschouwen de joodse staat in de islamitische regio als een wezensvreemd element. Alle andersdenkenden hebben het sowieso moeilijker gekregen met de opkomst van de radicale islam. Die heeft meer ruimte gekregen sinds de Arabische Lente waardoor de dictaturen de islamisten niet meer onder de duim houden. Christenen in Egypte worden onderdrukt. In SyriŽ vrezen christenen en andere minderheden, zoals de alawieten, voor hun lot als het regime van Assad valt. De hoofdstroom van de moslims, de soennieten, staan in veel Arabische landen op gespannen voet met andere richtingen binnen de islam. Niet alleen in SyriŽ maar nu ook in Libanon uit zich dat in geweld.
Dat alle minderheden het moeilijker hebben gekregen, stelt de vijandige houding jegens IsraŽl in een ander licht. Vaak wordt gezegd dat IsraŽl zelf de oorzaak is van de spanningen met de Arabische wereld, maar het lijkt er meer op dat die haat jegens IsraŽl verband houdt met islamitische intolerantie. Zo had IsraŽl met de vorige seculiere regimes in Turkije en Iran goede betrekkingen. Na de islamitische Iraanse revolutie in 1979 en het aantreden van een streng-islamitisch bewind in Turkije zijn de betrekkingen met die landen bergafwaarts gegaan.
Natuurlijk maakt IsraŽl, zoals elk ander land, fouten. Maar IsraŽls reputatie is slechter dan het verdient. Die slechte naam die IsraŽl heeft, is ook een gevolg van het feit dat het Westen extreem gevoelig is voor hetgeen de joodse staat verkeerd doet. Zo kan het bestaan dat de Duitse schrijver GŁnther Grass niet een gedicht schrijft over het bloedvergieten in SyriŽ of over de wens van Iran om IsraŽl te vernietigen, maar over het gevaar dat IsraŽl zou betekenen voor de wereldvrede.
Gezien de vijandigheid die IsraŽl ontmoet, is het niet vreemd dat IsraŽl het idee heeft alleen in de wereld te staan en daarnaar ook af en toe handelt.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 7


Reacties:

Een hoofdartikel, met een juiste en scherpe analyse. Subliem ook waar het de beoordeling van het islamitisch fundamentalisme, de positie van christelijke en niet-soenitische minderheden binnen de islam betreft en een beste veeg uit de pan voor Gunther Grass. Bovendien wordt Israël tercht gerehabiliteerd. Hartelijk dank, veel dank!

J.Elsinga, Ermelo - maandag, 21 mei 2012


Geachte redactie,

In uw stuk over de vijandigheid tegen Israel vergelijkt u de Arabische wereld in verschillend opzicht met Israel. Ik mis het volgende.
Israel heeft in een oorlog land veroverd en heeft vervolgens een deel daarvan ingelijfd (Oost Jeruzalem) en een ander deel door kolonisten feitelijk laten bezetten. Dit is in strijd met het internationale recht en het oorlogsrecht. Het verzet daartegen van de Palestijnen is dan ook geen "terrorisme" maar moet als gerechtvaardigd verzet en vrijheidsstrijd worden gezien.
In de Arabische verontwaardiging over Israel zitten inderdaad veel troebele sentimenten, maar de kritiek vanuit de internationale gemeenschap, uit Europa en in toenemende mate ook vanuit de kerken en in Israel zelf op bovenstaand punt is wel degelijk gerechtvaardigd.

Paul Noomen

Paul Noomen, Leuwarden - vrijdag, 18 mei 2012


Goed stuk, evenwichtig, scherp en waar. Complimenten!

Erik Veldhuizen, Zeist - vrijdag, 18 mei 2012


Goed artikel

E. Chayes, amsterdam - vrijdag, 18 mei 2012


Eindelijk eens een genuanceerd artikel in een krant over Israel dat er niet vanuit gaat dat alle Palestijnen zielig zijn en dus gelijk hebben.

jantien buisman, dronrijp - vrijdag, 18 mei 2012


Wat een verademing: een nuchtere beoordeling van de 'Arabische lente' en het daadwerkelijk benoemen van de mohammedaanse intolerantie als belangrijk deel van de problematiek in het Midden-Oosten.

Frans Groenendijk, Utrecht - vrijdag, 18 mei 2012


Uitstekend artikel over Israel en de Palestijnen!
De Nederlandse media kunnen in dit opzicht wel wat eerlijkheid gebruiken.

Ron van der Wieken, Amsterdam - vrijdag, 18 mei 2012


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties