De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 24 april

Dossierdinsdag, 6 december 2005

Het tennisleven van een rationele optimist
JAN LUITZEN
Voordat ik tot het lezen van Jacco Eltinghs boek Een tennisbal als watermeloen overging, probeerde ik me te herinneren wat hij als tennisser ook al weer had bereikt. Over zijn prestaties als single speler wilde me helemaal niets te binnen schieten - matige subtopper dus? - maar de spannende finales die hij als dubbelspeler uitvocht tegen het toenmalige legendarische Australische duo Todd Woodbridge en Mark Woodforde (the Woodies) staan me nog helder op het netvlies. Vooral als scherp gesneden samenvattingen in Studio Sport, maar er waren ook een paar belangrijke matches die rechtstreeks werden uitgezonden.
Eerst dus maar even de feiten op een rij. Eltingh (1971) maakte zijn debuut in de ATP top 100 in 1991 en nam in 1998 afscheid van het toptennis. Op 6 februari 1995 stond hij 19de op de wereldranglijst - een behoorlijke topper dus! - wat meteen de hoogste singlepositie uit zijn carrière was. Hij won vier singletitels op vier verschillende ondergronden: Manchester op gras (1992), Atlanta op gravel (1993), Schenectady op hardcourt (1994) en Kuala Lumpur indoor (1994).
Eltingh haalde 44 dubbelspeltitels binnen, waarvan 39 samen met Paul Haarhuis. Maar liefst zes Grand Slam titels heeft hij met het dubbelspel op zijn naam gezet: Wimbledon, Roland Garros (2x), US Open en Australian Open (2x). Een veelzijdig speler dus, met een palmares waar je ‘u’ tegen zegt.
En nu is er dus ook het boek waarvan de royalty-opbrengsten ten goede komen aan de Elandsdoorn Foundation in Zuid-Afrika. De boodschap van het boek is: als je maar heilig in jezelf gelooft en ervoor zorgt dat je - ook mentaal - goed in je vel zit, dan worden de tennisballen zo groot als watermeloenen en kún je ze dus gewoon niet missen. Zelf zei Eltingh er in een interview over: ‘Je hoeft niet van tennis te houden om mijn boek leuk te vinden.’
Dat laatste is eerlijk gezegd niet helemaal waar, want het boek volgt in grote lijnen, chronologisch, bovengeschetste loopbaan en gaat dus vooral over tennis en over het leven dat een toptennisser leidt: 44 weken per jaar de wereld over reizen en tussen de 80 en 160 wedstrijden spelen.
Wél is het boek luchtig en laagdrempelig geschreven: ‘Woodforde - dat is de rooie van de twee - gaat net iets te ver. Op de baan probeert hij echt alles om je te provoceren (...) en doet hij echt alles om je uit je concentratie te halen. En elke keer als hij een makkelijke volley- of smashkans krijgt, die hij echt overal neer kan leggen, probeert hij je voor je raap te slaan. En als dat lukt, zegt hij nooit sorry. Maar als je hém een keer raakt, dan slaat ’ie helemaal op tilt.’
Op zich een aardige aanzet tot een analyse van de tegenstander, maar veel dieper dan dit wordt er door Eltingh niet gesneden en al helemaal niet in het eigen vlees. Als hij door chronische overbelasting van zijn kniepezen begin 1996 een paar maanden uit de running is geweest en hij vlak voor Wimbledon weer op topniveau gaat samenspelen met Haarhuis, meldt Paul zich af ‘omdat zijn broer gaat trouwen en daar heeft hij van tevoren niets over gezegd tegen mij’.
De vriendschap tussen Haarhuis en Eltinhg, die tot dan toe alleen maar ‘halleluja’ is geweest, komt niet alleen daarom zwaar onder druk te staan, want: ‘We gooien van alles naar elkaars hoofd. Het moet eruit: net als bij een zweer. Alex (hun coach, JL) probeert van alles. Hij beseft dat het draadje dat ons nog bijeenhoudt heel dun is geworden. Er ligt solid shit op tafel en Alex probeert het weg te scheppen.’ Van wat die solid shit dan precies was blijft de lezer in het ongewisse. Wel is een alinea later de shit opeens uit de lucht.
Een soms wel erg oppervlakkig boek dus. Gelukkig staan er ook tennislessen in die je op je eigen leven kunt toepassen. Ik heb deze in mijn oren - en die van mijn dochters - geknoopt: ‘Zorg dat je vanuit de basis je grenzen zoekt en ga niet vanuit de grenzen je basis zoeken.’
Een tennisbal als watermeloen, Een sportcarrière als leerschool voor het leven - Jacco Eltingh in samenwerking met René van Hattum. Karakter Uitgevers, 143 pagina's, E 15,00, ISBN 90-6112-833-1.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

dossier
Familieberichten
Advertenties