De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 24 april

Geloof & Kerkzaterdag, 8 oktober 2005

Muziekvereniging Crescendo keert terug in de Zuiderkerk in Drachten
Trompetten en bazuingeklank in Gods tempelkoren

Drachten – Op 8 oktober 1924 werd de eerste steen gelegd van de gereformeerde Zuiderkerk in Drachten. In september werd de gloednieuwe aanbouw geopend, waardoor het mogelijk wordt dat Muziekvereniging Crescendo er komt oefenen. Daarmee is Crescendo terug in het gebouw waar het een bijzonder verleden heeft. Van 1925 tot 1959 begeleidde het fanfarekorps de zondagse samenzang in de Zuiderkerk.

WYBE FRAANJE
In de Zuiderkerk herinnert niets meer aan die 34 jaar. ,,Het kan niet dat er niets van Crescenco te vinden is in de Zuiderkerk’’, vonden oud-leden Aize van der Veen en Rinze Jacobi. ,,Er moet een eerbetoon komen aan het koraalkorps. En aan de toenmalige dirigent Remmelt Kuiken niet te vergeten.’’
De twee maakten zich sterk dat er een foto van het fanfarecorps uit 1941 aan de muur komt te hangen. De kerkenraad van de wijkgemeente Zuiderkerk moet nog officieel toestemming geven, maar dat is een formaliteit. Die foto komt er gewoon in het nieuwe gedeelte van het gereformeerde (thans PKN) kerkgebouw aan de Burgemeester Wuiteweg in Drachten.
Ze dienden meteen het verzoek in om er een speciale dienst aan te koppelen. ,,Die moet dan onder leiding komen van dominee Nicolai’’, aldus Van der Veen. ,,Haar vader en broers hebben allemaal bij Crescendo gespeeld, dus dat geeft een bijzondere meerwaarde.’’
Remmelt Kuiken (1888-1956) is een legendarische dirigent. De smid-installateur was volkomen autodidact, al noemde hij zich in zijn bescheidenheid zelf liever ‘dilettant’. Maar de na-oorlogse predikant P.J.O. de Bruyne noemde hem ‘musicus bij de gratie Gods’.
Crescendo groeide onder Kuikens leiding uit tot een topkorps. Omdat het ’s zondags tweemaal een dienst begeleidde, kregen de muzikanten de koraalzangbegeleiding goed in de vingers. Op concoursen – in die tijd moest er ook altijd een koraal gespeeld worden – gooide Crescendo dan ook altijd hoge ogen. Eens was het zo, herinnert Jacobi zich, dat de jury zo geroerd was, dat een score van 177 punten van de maximale 180 werd toegekend. Ieder jurylid had één punt afgetrokken, want ‘niets hier op aarde is nu eenmaal volmaakt’.

Complimenten

In de jaren dertig mocht Crescendo als eerste korps van Nederland een radio-opname voor de NCRV opnemen. Van der Veen: ,,In heel Nederland had Crescendo bekendheid. Ik herinner me nog, ik was nog een jonkie, dat er brieven uit heel het land kwamen met complimenten.’’
Jacobi (77, waldhoorn) en Van der Veen (73, besbas) zitten al jaren niet meer bij Crescendo, maar als oud-leden maken ze zich sterk voor het eerbetoon dat in de Zuiderkerk moet komen. 3990 Keer begeleidde Crescendo een kerkdienst in de Zuiderkerk, inclusief feestdagen en dank- en biddagen. Het korps introduceerde de ritmische samenzang in Drachten. K. de Jong Ozn. kerkte in die tijd in de Zuiderkerk, en moest ook constateren dat ,,het hier vlotter is dan in de Noorderkerk’’.
Er kwamen ook mensen speciaal voor Crescendo naar de Drachtster Zuiderkerk op zondagen. Er gebéurde dan ook echt iets in die samenkomsten. ,,Het was een samenspel tussen de predikant, de gemeente en Crescendo’’, herinnert Van der Veen zich. ,,Het bracht zo’n verbondenheid teweeg tussen het aardse en het hemelse in de lofzang voor God. Er kwam – als ik het zo mag noemen – een heilige geest van vervoering in de gemeente. Dat was met een orgel niet te bereiken.’’
Oud-wijkpredikant Riemersma bracht dat in zijn preek ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum van Crescendo – in 1991 – ook in herinnering. ,,Ik zie Rimmelt Kuiken nóg staan. Psalm 43, een van zijn lievelingsliederen. Dan keek hij even naar mij om, en dan begon het. ‘Zend Heer uw licht…’ Dat werd prachtig gedragen gespeeld. En dan het volgende vers, dat móest er ook altijd nog bij: ‘Dan ga ik op tot Gods altaren…’ En echt, menig keer was ik zichtbaar geroerd. Vooral bij het slot van dat vers: ‘Die (dat was heel zachtjes) na kortstondig ongeneugt, mij (crescendo) eindeloos verheugt’.
Crescendo nam de gemeente mee in een lofprijs die bijzonder was in de Gereformeerde Kerken in Nederland in die dagen.

Orgel

Eind jaren vijftig was het gedaan met de fanfarebegeleiding (de drums bleven overigens altijd achterwege), toen Philips in Drachten neerstreek en vele gereformeerden van buiten naar het dorp trokken. Die nieuwe gemeenteleden wilden liever een orgel dan Crescendo. In 1959 kwam het daar dan ook van toen het orgel van de hervormde kerk van Nij Beets werd overgenomen. Na 34 jaar werd de samenzang in het vervolg door een orgel met 1203 pijpen begeleid. Jacobi: ,,Wij bleven toch meer aan de oude situatie met het korps hangen. Nog steeds eigenlijk. Net als andere oudere ‘Zuiderlingen’.’’
Die denken nog regelmatig met weemoed terug aan de periode tussen 1925 en 1959 in de Zuiderkerk, weten Aize van der Veen en Rinze Jacobi. Toen kon met recht psalm 98: 3 gezongen worden. Laat klinken door Uw tempelkoren, trompetten en bazuingeklank. Dat ’s Heeren huis van vreugde druise, voor Isr’els groten Opperheer.’

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 3


Reacties:


Als jochie van zo'n 6 a 7 jaar ging ik met mijn vader Hielke Spoelstra mee naar de kerk. Omdat mijn vader ook deel uitmaakte van dit korps zat ik naast hem en dus tussen de musikanten in. Vader moest soms dirigeren, dan nam hij dat dus over van de hr. Kuiken. Leuke anekdote: Op een zondagmorgen voordat wij naar de kerk gingen was ik schijnbaar stout geweest. In ieder geval, ik kreeg van mijn vader een draai om de oren. Maar wat natuurlijk niet zijn bedoeling was: ik botste met mijn hoofd tegen de tafelrand.. Gevolg: Een vrij grote buil aan mijn hoofd. Toen naar de kerk. Daar zat ik tussen de muzikanten in met buil en al. Toeval wou dat vader ook die dienst moest dirigeren. Hij zag mij zitten en had zo'n spijt. Hij had het helemaal niet meer toen wij moesten zingen: 'Zie ons bevlekt, met schuld bedekt, misvormd door duizend zonden'. En ik, ik zong naar hartelust mee met buil en al.

D. Spoelstra, Drachten - vrijdag, 20 januari 2012


Ik ben nu 78, maar als kind heb ik verschillende keren Crescendo in de Zuiderkerk gehoord.
We behoorden bij de Noorderkerk, maar een enkele keer mochten we naar de Zuiderkerk.
Een deel van Crescendo begeleidde de diensten van de Vrijgemaakte kerk, in gebouw Pro Rege.
Dirigent was de heer Boelens en zijn zoon, toen ongeveer 14 jaar, speelde op de sopraansaxofoon.
Elke zondag kon ik het horen, totdat wij in 1947 naar Leeuwarden verhuisden.
Ik kan me nog goed voorstellen, hoe de heer Kuiken voor de muziek uitliep, een kleine, wat gedrongen man. Kostbare herinneringen!

K.H. de Groot, Lochem - dinsdag, 12 april 2011


Jammer dat in dit artikel niet verder ingegaan wordt op de verdere
ontwikkeling van de CMV Crescendo Drachten. In 1995 is Crescendo
overgestapt van de fanfare- naar de harmoniebezetting. Gezien het
fanfare-verleden van Crescendo - incl. de begeleiding van der
kerkdiensten in de Zuiderkerk - was dit een heel grote stap. Enkele jaren
terug zijn de showbands opgeheven. Crescendo heeft zich nadien helemaal
gericht op de orkesten. Thans heeft deze muziekvereniging 118 leden,
verdeeld over A-, B-, C-orkest en leerlingen. Sinds 1993 staat het
A-orkest o.l.v. Klaas van der Woude. Guus Tomeij en Mariska Boneschansker
dirigeren resp het B- en C-orkest. Volgens jaar hoopt Crescendo haar
90-jarig jubileum te vieren.

F.D.Venema, Drachten - maandag, 17 oktober 2005


Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties