Marrum - Terwijl de ene na de andere grootgrutter zijn prijzen spectaculair verlaagt in de strijd om de consument, trekt Doede Simonides met zijn buurtsuper in Marrum rustig zijn eigen plan. Hij bindt zijn klanten met een aantrekkelijke combinatie van ouderwetse service en moderne techniek.

En niet zonder resultaat: dit voorjaar won hij de prijs voor de beste ondernemer in Fryslân: de ZO2Z-Award Friesland. Dat is de prijs voor de beste zelfstandige ondernemer in Fryslân, een initiatief van het Vakcentrum Levensmiddelen.

Wie niet sterk is, moet slim zijn. Dat is de kerngedachte achter de winkel van Simonides. Al zes jaar exploiteert hij de buurtsuper in Marrum. Simonides wil niet onderdoen voor de grote supermarkten in de stad. ,,Ik wil voorop lopen met de ontwikkelingen.’’ En dat lukt, op z’n zachtst gezegd, aardig. De buurtsuper in Marrum is voorzien van alle technische hoogstandjes die ook in een doorsnee winkelketensupermarkt te vinden zijn, maar er is meer.

De computer biedt veel mogelijkheden voor de ondernemer. Op dit moment doet Simonides de brood- en gebaksbestellingen al via internet, maar in de toekomst moeten alle bestellingen geheel geautomatiseerd gebeuren. Nu al kunnen consumenten van Coöp Compact in Marrum via e-mail hun boodschappen bestellen, die door Simonides thuis worden bezorgd. Het marktgebied voor deze manier van internetwinkelen ligt tussen Stiens en Holwerd.

Het ‘virtueel winkelen’ speelt Simonides al jaren door het hoofd. Graag wil hij een internetpagina hebben waar hij consumenten meer dan driehonderd producten kan aanbieden, in plaats van boodschappenlijstjes via e-mail. ,,Dan ziet het plaatje er heel anders uit en moet ik rekening houden met een marktgebied tussen Leeuwarden en Dokkum’’, stelt hij zich voor.

Simonides heeft een goed beeld van zijn marktgebied. Dat is voor een groot deel te danken aan de klantenkaart. De ondernemer maakt optimaal gebruik van de gegevens die beschikbaar komen via deze kaart. Iedere week krijgt Simonides via zijn computer de nieuwste gegevens van zijn klanten binnen. Zo weet hij precies uit welke dorpen ze komen, hoe vaak ze de winkel bezoeken en hoeveel zij per keer besteden. Op deze manier kan Simonides zijn marktgebieden ‘ontleden’: hij weet exact waar hij nog een stuk marktaandeel laat liggen. In Marrum is zijn marktaandeel 80 procent, maar in dorpen als Ferwerd en Birdaard valt nog wel wat winst te behalen, aldus de ondernemer.

Wanneer je denkt aan de ‘supermarkt van de toekomst’, kom je al snel uit bij de ‘zelfscankassa’, dé vervanger van de caissičre. In een winkel met zelfscankassa moet de consument zelf zijn boodschappen scannen. Dat kan tijdens het winkelen, maar ook achteraf. Voor het verlaten van de winkel moet de consument de boodschappen met de pin of chip betalen.

In de Verenigde Staten wordt dit systeem al volop gebruikt en ook in een aantal grote Nederlandse supermarkten worden proeven gedaan met deze nieuwe manier van afrekenen. Simonides droomt ook van dit technische hoogstandje en misschien is het in de nabije toekomst ook in zijn winkel mogelijk. Begin volgend jaar gaat Simonides zijn winkel uitbreiden met een kleine honderd vierkante meter en hij is zeker van plan om dan ook de mogelijkheden voor een zelfscankassa te overwegen.

Het belangrijkste struikelblok van zelf scannen is de controleerbaarheid. Hoe weet je zeker dat de consument alles scant wat in zijn winkelwagentje ligt? ,,Diezelfde discussie was er ook toen we het ‘zelf wegen’ invoerden op de groenteafdeling. Toen was de gedachte dat mensen dan wel een appeltje meer in de zak zouden doen. Dat bleek mee te vallen’’, zegt Simonides. Behalve zelf goed opletten met de zelfscankassa, zegt Simonides dat ook een goede sociale controle in de supermarkt veel ellende kan voorkomen.

Met dat sociale zit het in zijn buurtwinkel wel snor. Het gevoel thuis te zijn in de buurtwinkel, is een belangrijk aspect van de strategie van Simonides. ,,Hiermee proberen wij ons te onderscheiden van de grote winkelbedrijven. Winkelen is voor veel mensen een noodzakelijk kwaad en wij doen ons best om dat iets te veraangenamen.’’ De buurtsupermarkt in Marrum biedt daarom veel service. ,,Veel meer dan de mensen zijn gewend van een andere supermarkt.’’ Op vrijdag en zaterdag, tijdens de drukte van de weekendboodschappen, pakt het personeel de pasgekochte levensmiddelen in en loopt zonodig mee naar de auto.

Direct contact met de klanten is voor Simonides heel belangrijk. Om goed op de hoogte te blijven van wat zijn consument wil, gaat Simonides zo’n zes keer per jaar om tafel met een klantenpanel. Iedere panelavond wordt een andere afdeling van de buurtwinkel onder de loep genomen en kunnen de panelleden aangeven wat het winkelen kan veraangenamen. Zo ontdekte Simonides via zijn panel dat de zakjeshouders op de groenteafdeling te ver uit elkaar hingen, wat voor veel ergernis zorgde bij de consument. Ook kwam hij erachter dat de lantaarnpaal, die de gemeente recht voor een parkeervak had geplaatst, wel degelijk tot irritatie leidde. ,,Voor Coöp is zo’n klantenpanel heel normaal, maar veel andere supermarkten doen dit niet. Heel jammer, want het klantenpanel maakt je attent op dingen die ik over het hoofd zie.’’