De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


dinsdag 17 oktober

Regiowoensdag, 9 juli 2003

Fogelsanghstate straalt weer
SIPPIE MIEDEMA
Veenklooster - In zondagse kleren lopen de bewoners van Veenklooster naar het landhuis Fogelsanghstate in het dorp. De vlag wappert bovenop de adellijke woning, het vers gestrooide grind knispert vrolijk onder de voeten en in de tent speelt een brassband. Veenklooster viert dat de trots van het dorp na een ingrijpende renovatie in volle glorie is hersteld. De grandeur van vroegere jaren keert op deze dag even terug.
De eigenaars van het huis, Kyria Livia d’Asembourg barones van Harinxma thoe Slooten en haar man Charles Alfred graaf de Marchant et d’Asembourg, besluiten in 2000 tot de opknapbeurt als het Fries Museum Fogelsanghstate afstoot als uithof. Het echtpaar wil dat het huis een nieuwe museale functie krijgt. Maar eerst is er een opknapbeurt nodig. Het huis dreigt weg te zakken in veen- en drijfzand. Er zitten scheuren in het metsel- en pleisterwerk en ook veel van de kozijnen zijn verrot. Het echtpaar richt de stichting Fogelsangh State op om het geld voor de restauratie bij elkaar te krijgen. In 2001 is de financiering met de toekenning van een kanjersubsidie van ongeveer 1,4 miljoen euro zo goed als rond.
De uiteindelijke kosten van de renovatie bedragen drie miljoen euro. Met name de betonnen constructie om het wegzakken te stoppen, kost veel geld. Tweehonderd palen van acht meter lang en een betonnen ring onder het huis stutten de zaak. Architect Broor Adema uit Dokkum schepte er eer in het werk uit te voeren zonder dat de rest van het huis er schade van ondervindt. ,,Alle tegels hebben we er bijvoorbeeld uitgehaald en genummerd. Ze zijn allemaal op precies dezelfde plek teruggezet: dat was een monnikenwerk.’’
De restauratie heeft twee jaar geduurd. Ljibbe Rekker is blij dat het werk nu eindelijk klaar is. ,,Do sitst dochs de hiele tiid yn de troep en dyn privacy bist ek kwyt. Der binne eltse dei minsken oer de flier.’’ Rekker en zijn vrouw Aafke zijn al 23 jaar beheerder van de state. Tot voor kort woonden ze in het koetshuis. Nu hebben ze hun intrek genomen in het souterrain. Ondanks de hinder zijn de Rekker’s wel blij met de verbouwing van ‘hun’ huis. ,,Ik haw it noch noait sa moai sjoen. Sa is der in kroanluchter yn de túnkeamer. Dy kin no wer baarne. Dat is dochs moai, no.’’ Vanaf vandaag krijgen de beheerders het weer druk. Fogelsanghstate is weer een echt museum. De bezoekers krijgen meer te zien dan in de tijd van het Fries Museum. Ook de kelder is nu te bezichtigen. D’Asembourgs houden een paar kamers aan voor privé-gebruik. Het museum zal door Aafke en Ljibbe worden bestierd: hij doet de rondleiding en zij de kaartverkoop.

Boek

Fogelsanghstate werd in 1648 gebouwd door Pibo van Doma. Commissaris van de Koningin Nijpels mocht de gerenoveerde state gisteren officieel openen. Hij beschrijft de state in zijn openingswoord van gisteren als een ,,driedimensionaal boek’’. Want in het huis spelen zich bijzondere verhalen af.
Zo zijn voor de bouw van het huis kloostermoppen gebruikt van het vrouwenconvent De Olijfberg. In de achttiende eeuw is Fogelsangh het toneel van een dramatische liefdesgeschiedenis: bewoonster Cecilia van Heemstra wordt verliefd op grietman Willem van Haren. Maar moeder heeft het niet voorzien op de twintig jaar oudere ‘geldverbrasser’ en verbiedt het huwelijk. Het echtpaar ‘vlucht’ naar Duitsland en keert pas terug naar Fogelsanghstate als moeder Van Heemstra is overleden.
In 1874 werd het bakstenen gebouw grondig verbouwd, naar verluid vanwege het bezoek van koning Willem III en kreeg het gebouw haar huidige aanzien. De inrichting van Fogelsangh is bij de verbouwing teruggebracht naar de tijd van het Willem III. Oude behangen zijn weer tevoorschijn gehaald en een dichtgetimmerde buffetkast is nu weer in volle glorie te bekijken.
Tijdens de restauratiewerkzaamheden is ook gezocht naar mogelijke restanten van het klooster De Olijfberg. ,,Maar behalve kloostermoppen is er niets van een fundering gevonden. Het klooster heeft waarschijnlijk op een andere plaats gestaan, misschien wel op de plaats van de brink in het dorp’’, vertelt architect Adema.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties