De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
maandag 23 april

Cultuurmaandag, 2 december 2002

Bij pure dans blijft het niet in ‘Scoreline Set’
S. VAN EK
Wie pure dans wil zien, komt bij Dance Works Rotterdam volop aan z’n trekken. Nu staat het begrip dans natuurlijk open voor verschillende interpretaties.
Voor de een is het een ritmisch bewegen op een zekere regelmaat van accenten in de muziek, voor de ander kan het een vrij en associatief bewegen zijn dat niet altijd met de puls van de muziek overeen hoeft te komen. Bij ‘pure’ dans gaat het dus in de eerste plaats om beweging en niets anders.
Zo definieert Ton Simons het ook. Dans komt bij hem voort vanuit een interesse in beweging. Hij heeft geen zingende of acterende dansers nodig om zijn boodschap over te brengen. Via dans wil hij tot de kern komen. ,,Ieder mens beweegt en ieder mens wordt bewogen in een wereld die altijd verandert. Dans is bij uitstek geschikt om dat zonder omwegen te laten zien.”
In Scoreline Set is hij overigens maar gedeeltelijk trouw gebleven aan die definitie. In dit stuk is zeer zeker sprake van een voortdurende verandering dat gestalte krijgt door een niet aflatende stroom boeiende bewegingen. Niets komt herkenbaar terug. Een aanzet tot structuur is voor de dansers niet meer dan een voorzet om het over te nemen maar niet om het af te maken. Dansers geven de bewegingen aan elkaar door als bij een ‘estafette’ zoals het door Simons wordt genoemd.
Maar dit alles heeft Simons niet zonder twee andere evenzeer in het oog en oor springende elementen kunnen realiseren. Ten eerste is de muziek van John Zorn een stevige basis voor de dans. Zorns For your Eyes Only is uitermate grillig. Ook hij maakt niets af. Je hoort flarden van vaudevillemuziek, een tango of boogie-woogie. Maar dat duurt maar enkele maten of het wordt alweer verdrongen door een nieuw fragment.
Ten tweede wordt het visuele aspect in hoge mate bepaald door de effecten die de belichting heeft op strakke half zwarte en half witte tunieken die voor steeds wisselende kleurreflecties zorgen. In Scoreline Set is het dus niet alleen bij pure dans gebleven.

Opera’s

Wat Narcoleptic Lovers gemeen heeft met Scoreline Set is dat Doug Elkins ook van de hak op de tak springt. Op het ene moment laat hij fragmenten horen uit opera’s van Mozart en op het andere moment populaire dansmuziek, een tekst of een song van Sinead. Alleen hij doet dat met een aantal afgebakende delen. Dat maakt zijn choreografie afwisselend en daardoor verfrissend. Bovendien is zijn stijl iets luchtiger dan die van Simons zodat het totaalpakket een evenwichtige indruk maakte.
Voorstelling: ‘Narcoleptic Lovers’ en ‘Scoreline Set’ van Dance Works Rotterdam
Plaats: Posthuis Theater Heerenveen
Belangstelling: uitverkocht

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties