De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
dinsdag 22 mei

Hoofdartikelwoensdag, 20 november 2002

Melkertbanen, geld…
De baan van meer dan 11.000 mensen staat op het spel. Staatssecretaris Rutte van Sociale Zaken, gisteren op bezoek in Leeuwarden, houdt vast aan het plan om het aantal zogenoemde Melkertbanen met een kwart terug te brengen. Nu hebben 45.000 mensen via de regeling een baan. Door de maatregelen van het kabinet vallen gedwongen ontslagen: de Melkertbaners die dit treft, komen in de bijstand terecht.
Het kabinet vindt dat de Melkertbanen (officieel In- en Doorstroombanen geheten) omgevormd moeten worden tot ‘gewone’ banen. Dat betekent dat een school niet langer een ‘Melkertconciërge’ in dienst heeft, maar een conciërge die betaald wordt uit geld dat de school van het Rijk krijgt.
Op dit plan is door instellingen en gemeenten – verantwoordelijk voor de invulling van de gesubsidieerde banen – sceptisch gereageerd. De kans is groot dat het Rijk te weinig geld beschikbaar stelt om alle ex-Melkertbaners aan het werk te helpen. De politieke partijen zien in het voornemen van het kabinet een ‘ordinaire bezuiniging’.
Melkertbanen worden door veel mensen gezien als een type banen in de ‘marge van de werkgelegenheid’. Maar de maatschappelijke betekenis voor de maatschappij van veel van deze banen is groot. Niet alleen door het grote aantal van 45.000. Om dit aantal inzichtelijk te maken: net iets minder mensen dan er in Leeuwarden werken. Het inhoudelijke belang is dat door de aanstelling van de gesubsidieerde werkers veel werk gebeurt, waarvoor anders geen geld zou zijn. Het ziekenhuis MCL bijvoorbeeld heeft 136 Melkertbaners in dienst en ziet vooralsnog geen enkele manier al deze mensen op een andere wijze aan het werk te houden. Veel Melkertbaners zijn het cement in (vooral non-profit) organisaties en hun werk wordt veelal bijzonder gewaardeerd.
…en waardigheid
De bezwaren tegen het standpunt van het kabinet zijn redelijk. Het grote probleem op de arbeidsmarkt zit in de zogenoemde ‘categorie 3 en 4’. Dit zijn mensen waarvan is geconstateerd dat ‘de afstand tot de arbeidsmarkt groot is’. Dat komt vaak omdat ze geen goede opleiding hebben, geen werkervaring bezitten of door lichamelijke of psychische omstandigheden niet in staat zijn tot ‘normaal’ functioneren. Juist voor deze groep – de harde kern van de werklozen – biedt een Melkertbaan uitkomst.
Een ander probleem is, dat het kabinet op deze manier rechtstreeks ingrijpt in de levensvreugde en de levensinvulling van mensen. Veel mensen ontlenen een deel van hun waardigheid en levensgenot aan hun werk. Mensen geven dat ook aan: ‘ik zeg liever op een verjaardagsfeestje dat ik conciërge ben, dan dat ik vertel dat in de bijstand zit’. Deze persoonlijke en maatschappelijke waardigheid dreigt veel mensen te worden ontnomen.
De onderhandelingen tussen het kabinet en de werkgevers en werknemers over een sociaal akkoord verlopen niet makkelijk. Ze kunnen nog eens extra bemoeilijkt worden als de vakbonden eisen dat de Melkertbanen behouden blijven. De moeizame onderhandelingen mogen echter geen aanleiding zijn om zich neer te leggen bij het verdwijnen van dit type gesubsidieerde werkgelegenheid. Daarvoor zijn de belangen te groot, zowel van de werknemers als van de werkgevers.
Nawijn en de doodsstraf
Wat moeten we aan met de opmerkingen van minister Nawijn over de doodsstraf? De minister is in de Kamer en door de minister-president flink de oren gewassen en terecht. Niet in de eerste plaats omdat er niet over de doodsstraf gesproken zou mogen worden - op niets rust een taboe. Het hoofdbezwaar is dat je zo’n bijzonder en geladen onderwerp alleen aan de orde kunt stellen in een gepast klimaat. Een minister moet weten dat je niet over zoiets in een interview moet beginnen als je het onderwerp niet hebt afgetast binnen je partij en eventueel binnen de ministersploeg.
De minister kwam er niet goed uit, tijdens de discussie in de Kamer. En de discussie was ook niet goed, bijvoorbeeld door die merkwaardige nieuwsgierigheid van Halsema naar ‘de mens Nawijn’. Het spoeddebat maakte nog eens duidelijk hoe verkeerd de keuze van Nawijn is geweest om het onderwerp zo aan de orde te stellen als hij heeft gedaan. En het maakte duidelijk dat het verkiezingstijd is. Niet alleen voor Nawijn, maar ook voor de andere partijen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties