De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
vrijdag 20 april

Geloof & Kerkmaandag, 26 maart 2018

Feanwâlden brengt Passion dichtbij
Feanwâlden - Tweeduizend mensen waren gisteren getuige van ‘Passion Feanwâlden’, het verhaal over de laatste uren van Jezus op aarde. Een indrukwekkend spektakel op drie locaties in het dorp.
De toestroom van belangstellenden was gisteravond zo overweldigend dat het programma noodgedwongen later dan gepland moest beginnen. Uiteindelijk stonden er - volgens telling van de organisatie - tweeduizend mensen rond het water van de Einekoai in Feanwâlden. Ze waren getuige van een indringende vertelling over de laatste uren van Jezus van Nazareth op aarde.
De productie, onder regie van Ruth Hanemaaijer en met muzikale leiding van Atsje Lettinga, was grotendeels geënt op The Passion, die tegenwoordig ieder jaar op Witte Donderdag op televisie wordt uitgezonden. Ook in Feanwâlden werden de scènes afgewisseld met bekende en minder bekende (pop)liederen. Mooi dat Passion Feanwâlden tweetalig was. Er waren zowel Nederlandstalige als Friestalige liederen en Friese vertalingen van liederen, Petrus (gespeeld door Albert Gjaltema) sprak Fries, Jezus (Arie van der Sluis) en Judas (Jeen Plantinga) Nederlands, en Maria (Alice Kooistra-Rozema) weer Nederlands.
Het Fries was een schot in de roos, dat bracht de voorstelling dicht bij het publiek. Net als het verspreid in het publiek opgestelde mystery-achtergrondkoor, dat bovendien bij het Laatste Avondmaal stukjes brood in het publiek ronddeelde. Doordat dat gepaard ging met het herhaalde gezang ‘Brood der ellende, brood van de haast, brood der bevrijding, herinnering’ ontstond een eerbiedige sfeer.
Zo kwam het verhaal erg dichtbij, zoals Jezus aan het begin zei: ,,Mijn verhaal van opoffering, van lijden, van hoop, van vergeving, maar ook van liefde, die zo krachtig is dat miljoenen mensen er niet over uitgepraat raken.”
Na de eerste scènes - de discipelen die uit hun bootjes geroepen worden, Maria die Jezus bemoedigt met de woorden ,,It is goed jonge”, de onderlinge vriendschap bezongen in Do bist foar my mear as in freon , het leuke Bouw je leven op de Rots van Oké4Kids, en het Laatste Avondmaal - droegen Jezus en zijn vrienden het kruis naar de volgende locatie: de Schierstins. Het voltallige publiek liep mee in processie.
Onderweg passeerden ze een bord ‘Wat maakte Jezus zo bijzonder?’, waarna kinderen op acht locaties langs de route scènes uit de rondwandeling van Jezus op aarde uitbeeldden in zelfgemaakte kraampjes. Van de bruiloft te Kana, via de wonderbare spijziging, Zacheüs in de boom, de tempelreiniging, de storm op het meer, lopen op het water tot de genezing van de verlamde vriend, en twee meisjes met gitaar die prachtig verstild tweestemmig The sound of silence zongen. Wie goed keek zag dat alle kinderen die Jezus speelden in het hagelwit gekleed gingen en een doornenkroon van twijgen droegen.
Tegen het historische decor van de Schierstins was de scène van de gevangenneming extra indringend. Het discipelenkoor zong met Jezus een gezang in zowel het Fries als het Nederlands. Jezus zong dit couplet solo: ,,Ach mag deze beker aan mij voorbij gaan. Waar zijn de engelen die me zouden bijstaan? Mocht ik dit lijden niet kunnen ontvlieden: Uw wil geschiede.”
Toen Jezus werd weggevoerd, met het kruis richting de Koemarkt voor de slotscènes, bleven de discipelen achter. ,,Bliuw by My en weitsje mei My. Weitsje en bid”, zongen ze voortdurend. Op de Koemarkt, een minuut of vijf lopen in processie, klonk het opnieuw, een goede vondst om de continuïteit en de aandacht bij het ernstige verhaal te behouden.
Hier werd Jezus gegeseld in een oorverdovende kakofonie van krakelende aanklagers, en schalde Petrus ,,Ik ken dy Jezus net!” over de Koemarkt en verscheen Pilatus in zwart-wit geblokt pak ten tonele. Misschien het krachtigste beeld van de avond: Jezus in het hagelwit, Barabbas die in het gitzwart een sjekkie draait na zijn vrijlating en Pilatus in dat zwart-wit. ,,Denk niet wit, denk niet zwart, denkt niet zwart-wit, maar in de kleur van je hart”, adviseerde Jezus hem.
Toen vervolgens het lied Via Dolorosa van Sela intens begeleid werd door een dansgezelschap, zakte precies de zon naar de horizon van de zomertijd en stak een kil lentebriesje op, wat het kippenvel bij het publiek nog eens extra aanzette.
Jezus troostte zijn moeder. ,,Lieve moeder, lieve mensen, ik leef. Ik ben waarlijk opgestaan. Elke dag staan we voor de keuze voor het goede of het kwade. Iedere keer als we er een enormde puinhoop van gemaakt hebben, mogen we opnieuw beginnen.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties