De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 22 februari

Hoofdartikelwoensdag, 14 februari 2018

Rechtsstaatverdedigers zijn onontbeerlijk
Een staat die zichzelf serieus neemt heeft behoefte aan sterke krachten die los staan van de politieke waan van de dag. Vrijwel wekelijks is er reuring, bijvoorbeeld de afgelopen dagen over de leugens van minister Halbe Zijlstra van Buitenlandse Zaken over zijn aanwezigheid bij een bijeenkomst in de datsja van president Poetin van Rusland. Zijn opstappen is er een teken van: onverwachte gebeurtenissen en de reactie daarop door politici kunnen een kabinet maken of breken.
Dit soort incidenten zijn voer voor de media en voor spannende debatten in de Tweede Kamer, maar of ze ook het hart van de democratische rechtsstaat raken is maar zeer de vraag. Het blijkt steeds dat bij het streven naar de gunst van het volk de gekozen vertegenwoordigers maatregelen beloven om ‘in te grijpen’ als de media weer eens op iets wijzen dat niet in de haak is. ‘Betere regels’, ‘betere controle’ of ‘diepgaand onderzoek’ zijn daarbij de toverformules.
Volksvertegenwoordigers houden er echter zelden rekening mee dat ze op de keper beschouwd niet meer produceren dan papier en dat de onvoorspelbare werkelijkheid moeilijk in regels valt te vatten.
Het is veeleer de juiste gezindheid die telt als het gaat om de echte democratische en grondwettelijke waarden die staatsmannen of -vrouwen onderscheidt van de hijgers in het parlement. Een deugd als voorzichtigheid, het verdedigen van de scheiding der machten, het bewaken van de burgerrechten en het beschikken over een lange adem hebben veel meer waarde voor een staat dan de jachtigheid die het parlement typeert.
Het is daarom verheugend te zien dat oud-informateur en staatsman Herman Tjeenk Willink dit jaar de Comeniusprijs krijgt. Niet alleen omdat deze Minister van Staat vaak een vastgelopen kabinetsformatie wist los te trekken, maar vooral omdat hij zich onvermoeibaar inzet voor de democratische rechtsstaat. Volgens de jury is hij een van de meest erudiete en integere politici die Nederland kent.
Hij hoort tot een groep grootheden die we vooral tegenkomen in (staats)instellingen waarvan de leden níet door het volk worden gekozen, zoals onafhankelijke rechtbanken, de Raad van State, de Nationale Ombudsman of het College Bescherming Persoonsgegevens. Ze kunnen, hoewel vaak partijlid, zich los van partijpolitieke belangen opstellen tegen de waan van de dag en burgers en politici wijzen op die zaken waar het in een rechtsstaat werkelijk om draait. Populistische partijen hebben een hekel aan hen, want ze zijn ‘niet democratisch gekozen’ en zitten hen niet zelden in de weg. Maar de zogenaamde ‘wil van het volk’ waarop populisten zich beroepen is vaak niet meer dan een vijgenblad voor hun eigen opvattingen. Echte staatsmensen prikken daar feilloos doorheen. PAdV

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties