De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 22 februari

Sportmaandag, 12 februari 2018

Knegts blijdschap met zilver komt later
Gangneung - Sinds Sjinkie Knegt vier jaar geleden in Sotsji als eerste Nederlandse shorttracker een olympische medaille won, is er veel veranderd. En dus kon de Bantegaster zaterdag met zilver op de 1500 meter ook nog niet echt blij zijn. Dat komt later.
Heus, hij had echt van de prijsuitreiking op Medal Plaza genoten, maar eigenlijk is het Sjinkie Knegt in Gangneung maar om één kleur medaille te doen. Vier jaar geleden voelde brons op de 1000 meter als winnen, nu telt alleen goud. Het zegt veel over de status van volgens coach Jeroen Otter de op dit moment beste shorttracker ter wereld.
Knegt begon de dag met een moeizaam optreden in zijn heat, maar herstelde zich daarna. ,,Het leek alsof daar een kleuter op het ijs stond. Ik was te bang om een actie te maken, te bang om tegen een straf aan te lopen. Ik heb mezelf goed op de plek gezet en ben er daarna in de halve finales vol voor gegaan.”
Dat hij het goud moest laten aan de Zuid-Koreaan Lim Hyo-jun, had volgens Knegt een duidelijke reden. ,,Ik maakte één actie en kwam te vroeg op kop. Dat was niet de bedoeling, maar dan moet je door. Met twee ronden te gaan had Lim nog een versnelling in huis en die kon ik niet pareren. Dan is hij er langs. Ik had nog twee ronden om hem voorbij te komen. Mijn voorlaatste bocht sneed ik niet goed aan, waardoor ik snelheid verloor. In de laatste bocht wist ik dat ik kansloos was.” Het zilver bracht de 28-jarige Bantegaster niet echt voldoening. ,,Vier jaar geleden was ik in Sotsji blij met brons, nu baal ik omdat ik niet gewonnen heb.”
 
Geen fouten
Ook Otter kon niet helemaal blij zijn met de tweede plaats van zijn pupil. ,,Sjinkie reed in de serie met poep tussen de benen. Maar ik snap dat je je geen fouten kan permitteren en hij had een pittige rit. Het was geen wandelingetje door het park. Maar dat hij zich laat passeren, is te min voor zijn kwaliteiten.”
Een uurtje later revancheerde Knegt zich. Otter: ,,In de halve finale deed hij het tegenovergestelde. Hij sleurde op kop en reed acht, negen ronden heel hard. Ondanks dat het morgen of overmorgen of over een half jaar best een mooie medaille is, train je niet voor zilver. Maar dit is het spel dat wij spelen. Soms word je gedwongen een spel te spelen dat je niet wilt”, doelde hij op het feit dat Knegt te vroeg in de wedstrijd de leiding in handen had. ,,Sjinkie heeft een prima race gereden. Het valt niet mee met negen man in de finale, wetende dat er twee Koreanen in zitten. Wij hadden er ook twee man staan, maar Itzhak de Laat heeft nog net die ervaring niet die je dan nodig hebt. Sjinkie heeft het maximale eruit gehaald. Die Koreanen speelden het gewoon goed.”
Eind goed, al goed dus. Knegt: ,,Beginnen met een medaille is goed, ik denk dat het alleen maar beter kan in de rest van het toernooi. Er zijn nog drie kansen op olympisch goud. Die ga ik met beide handen aangrijpen.”
En die prijsuitreiking op Medal Plaza? ,,Het was koud, maar ontzettend mooi”, benadrukte Knegt, voor wie het na het brons van Sotsji dus de tweede keer was dat hij de gang naar het olympische podium mocht maken. ,,Ik vond het fantastisch. Een olympische medaille is tenslotte toch wat anders dan de andere medailles.”
De komende dagen is het de kunst zo rustig mogelijk te blijven. ,,Je moet immers geen onnodige energie verspillen. Wat ik doe op een vrije dag? Weinig. Op bed liggen vooral. Ik heb vandaag tot twaalf uur ‘s middags uitgeslapen. Ja, ik kan goed luieren. Dat heb ik inmiddels wel geleerd.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties