De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
donderdag 22 februari

Hoofdartikeldonderdag, 1 februari 2018

Orgaandonatie alleen uit naastenliefde
Gaandeweg het debat over orgaandonatie groeit de scheiding van politieke geesten. In de Eerste Kamer wordt nu het actieve donorregistratie-voorstel van D66-Kamerlid Pia Dijkstra behandeld. Dat stelt: wie zwijgt en niet registreert, stemt toe en wordt automatisch door de overheid geregistreerd als orgaandonor.
Volgens de Grondwet heeft een ieder recht op onaantastbaarheid van zijn lichaam. Het nieuwe voorstel wil die onaantastbaarheid opheffen voor het goede doel van orgaandonatie.
PvdA-senator Jopie Nooren stelt terecht dat iemand die geen bezwaar heeft geuit, nog geen stilzwijgende toestemming geeft voor orgaandonatie. Integendeel, miljoenen Nederlanders weten nog niet eens zeker of zij wel de morele plicht voelen tot orgaandonatie. Laat staan dat men zelf eigen organen beschikbaar stelt. Dat is een gewetenskeuze. Mensen veranderen op dit punt soms meerdere keren van mening in hun leven. Het kan ook zijn dat de organen door gebleken ongeschiktheid voor transplantatie een bestemming krijgen in het wetenschappelijk onderzoek. De ethische grenzen veranderen daar voortdurend. Dus wie geen ‘nee’ zegt in 2018, kan in 2050 wel eens grote bezwaren voelen. Dan gaat hij mogelijk niet via de DigiD naar de online donorregistratie om de eerder door de overheid opgedrongen keuze te veranderen.
Maar het voorstel schiet vooral te kort op het punt van de instemming van nabestaanden, zo blijkt in het debat dat volgende week verder gaat. Het plan vraagt de nabestaanden te informeren, maar verplicht de arts niet tot overleg met de familie. Laat staan dat er instemming wordt vereist. Initiatiefneemster Dijkstra kwam met de wat bizarre stelling dat zoiets niet nodig is, omdat volgens haar de eed van Hippocrates daarin voorziet. Deze eed zegt echter helemaal niets over familie en nabestaanden.
Het debat in de Eerste Kamer legt bloot dat het initiatiefvoorstel er toe kan leiden dat er beslissingen rond orgaandonatie worden genomen waarvan beslist niet meer zeker is of de overledene dat wel op dat moment had gewild. De prijs van dat risico is te hoog.
Niet zozeer de zwakke beantwoording in de senaat op belangrijke vragen doet het sympathieke beeld rond het voorstel kantelen. Er hoeft ook niet getwijfeld te worden aan de goede intenties van het voorstel. Maar het blijkt nu toch veel scherper dat hier een staatkundige opvatting heerst met een vorm van gewetensdwang: mensen moeten kiezen. Voor wie niet kiest wordt een keuze gemaakt, met het risico inbreuk te maken op iemands overtuiging en lichamelijke integriteit. Afwijzing van het voorstel lijkt onvermijdelijk. Laat daarop wel een stevige donorcampagne volgen waar de verantwoordelijkheid voor deze keuze tot naastenliefde bij de burger wordt gelegd. HB

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties