De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 24 februari

Geloof & Kerkdonderdag, 25 januari 2018

Al experimenterend moet het Leeuwarder stadsklooster vorm krijgen
Gastvrijheid en gebed zijn uitgangspunten van het Jabixhús dat ingericht wordt in Leeuwarden. Het wordt een huis dat verbindingen en gemeenschap wil faciliteren.
Midden in een van de klaslokalen van de voormalige Karel Doormanschool aan de Vijverstraat in Leeuwarden staat een ronde witte tafel met een grote kaars met drie pitten erop. Eromheen een aantal hardplastic nepkeien die dienen als zitplaats voor de aanwezigen. Jeannet Bijleveld, Friesch Dagblad-columniste en planvormer bij het Wetter-skip Fryslân, leidt een kort liturgisch moment na afloop van de lunch. ,,Heer, open mijn lippen. En mijn mond zal uw lof verkondigen…” Ze leest een stuk uit Bid, luister, leef, samen wordt een lied gezongen, en na een kort verhaal wordt het geheel afgesloten met een zegenbede. De wanden van het lokaal zijn kleurig beschilderd en staan vol met allerlei motieven; bomen en dieren, maar ook een stuk Melkweg is zichtbaar en een vuurtoren. Een bijzondere erfenis van de vorige bewoners. Een paar stukjes zijn overgeverfd omdat ze niet zo pasten bij de nieuwe bestemming, daar mogen nog nieuwe schilderingen komen.
Het lokaal wordt het gebedsatelier van het Jabixhûs dat Bijleveld en haar man Lieuwe er aan het vormgeven zijn en dat ze voorlopig ook Stadsklooster noemen. In december kocht het echtpaar de benedenverdieping van de school. Om er zelf te gaan wonen, maar vooral ook om een huis te bouwen waar de gemeenschap, de stad of de buurt terechtkan – om stil te worden of om samen activiteiten te ontplooien. ,,In deze ruimte moet je ook rustig kunnen zitten schrijven, schilderen, handletteren of dansen bijvoorbeeld”, zegt Jeannet Bijleveld. De vele afbeeldingen zouden je kunnen inspireren om je daarin vrij te voelen, denkt ze, maar voor liturgische momenten kunnen ze ook afleidend zijn. Met een paar witte kamerschermen kan een meditatieve ruimte afgebakend worden als dat prettig gevonden wordt. Er moet nog veel gebeuren in het pand, dus na de korte liturgie gaan de aanwezige vrijwilligers klussen. Er zal ook een lokaal ingericht worden waarin allerlei groeps- en muziekactiviteiten kunnen plaatsvinden, en waar ook met grotere groepen gekookt en gegeten kan worden. Wat er allemaal gedaan zal worden, moet nog blijken. Het is namelijk niet de bedoeling om zelf uitgebreide programma’s op te tuigen; de ruimte en de mogelijkheden die deze biedt worden ter beschikking gesteld aan wie daar behoefte aan heeft. Zelf zullen ze de ruimte gebruiken om er de relatiecursussen te geven die ze eerder in Kollumerzwaag aanboden.
In de school komt ook een eenvoudig gastenverblijf. Ook op zo’n manier wordt invulling gegeven aan het huis voor de ‘mienskip’: pelgrims moeten er onderdak kunnen vinden. En die zouden deze zomer best weleens kunnen komen in het kader van Santiago aan het Wad, een LF2018-project rond het Jabikspaad.
‘Mienskip’
Al langer maakte het echtpaar Bijleveld deel uit van een groep die gefascineerd was door de gedachte van een huis voor de ‘mienskip’, een huis dat verbinding en gemeenschap kan faciliteren. Een tijdlang werd er ook gezocht naar een pand waar ze zoiets met een paar gezinnen zouden kunnen realiseren, in het verleden al eens in Buitenpost, later in Leeuwarden. Dat lukte uiteindelijk niet, en toen de benedenverdieping van dit pand zich als mogelijkheid aandiende besloten ze het vlot te kopen. Ruimte voor meer gezinnen is er nu niet, maar dat maakt allerlei ingewikkelde constructies ook overbodig, legt Lieuwe uit. ,,Als je met meer mensen een en hetzelfde pand koopt, moet je veel uitgebreider gaan vastleggen hoe het zit met rechten en plichten en wat te doen als mensen er uit willen stappen. Dat is erg ingewikkeld.”
Maar die ‘kerngroep’ bestaat nog en die leeft mee. Heel verschillende mensen, met verschillende kerkelijke achtergronden, vertelt Bijleveld. ,,De grootste gemene deler is eigenlijk dat we allemaal ooit een periode medewerker geweest zijn bij het Flevofestival. Kennelijk zijn dat allemaal mensen die ernaar verlangen creatief met geloof bezig te zijn. Mensen die iets nieuws zoeken, iets fris, maar absoluut niet met de bedoeling een nieuwe kerk te stichten of zo – helemaal niet. Het moet een aanvulling vormen op wat er al is.” Dat de groep meeleeft, mag blijken uit de belangstelling die er is om op zaterdag te komen klussen in het pand.
Verlengstuk
Bijleveld zou het prachtig vinden wanneer mensen de gemeenschapsruimte als een verlengstuk van de huiskamer zouden gaan zien. ,,Wij hebben nu een groot huis met wat extra ruimte, en dat stellen we ter beschikking aan de gemeenschap. Als mensen bijvoorbeeld een Alpha-cursus willen geven maar er is geen plek waar ook gegeten kan worden, dan kunnen ze hier terecht. Maar als mensen uit de buurt graag eens een straatmaaltijd willen houden, moet dat hier ook kunnen.”
Gastvrijheid en gebed vormen de uitgangspunten van het Jabixhûs, dat zijn de twee pijlers onder het hele idee. ,,Hoe dat gaat uitwerken, dat zal moeten blijken. Er is wat dat betreft niets vastgelegd en creativiteit is leidend. We zullen zien hoe het zal groeien. Er hoeft niks en er kan veel.” Wat een voordeel is, is dat Jeannet en Lieuwe beiden hun betaalde banen houden en dat er geen noodzaak is om rendement uit het pand te halen. ,,Hier kunnen mensen gaan pionieren en als het goed gaat dan kunnen ze alsnog naar een commerciële club.” Dat gebed belangrijk is en dat daar meer aandacht voor moet komen, daarvan is Bijleveld overtuigd. Zeker ook in de steden. Ze weet zich dan ook verbonden met 24-7 Prayer International, de internationale beweging die ervan uitgaat dat mensen door het gebed deel krijgen aan zijn liefde en bewogenheid. Als gevolg daarvan kunnen ze niet anders betrokken raken bij Gods intentie om gerechtigheid te brengen, en dat op de plek waar ze wonen. Wereldwijd ontstaan er in allerlei steden dit soort creatieve gebedshuizen.
Groeimodel
Ook voor wat betreft de vormgeving van de spiritualiteit en de invulling van de liturgische momenten is gekozen voor een groeimodel. Met de kerngroep werd eerder al het een en ander uitgeprobeerd op het gebied van vieren en eten. ,,Wat op deze plek werkt zullen we moeten uitvinden, dat hangt ook af van de mensen die meedoen. Al experimenterend zal het groeien.” Juist dat uitproberen vindt ze interessant. ,,YouTube-vieringen bijvoorbeeld, waarin dezelfde Psalm in versies variërend van gregoriaans tot heavy metal voorbijkomt.”
De uitwerking ervan, staat wat Bijleveld betreft los van welke kerk en welke leer dan ook. Van etiketten als behoudend, evangelisch of vrijzinnig wil ze niets weten. ,,Onderzoekt alles, en laat God het oordeel maar.” Groepen of organisaties die het anders doen of anders willen, worden dan ook niet afgekeurd en zijn geen concurrenten. ,,Prima, als anderen ontdekken dat zij het op hun plaats zó moeten doen.” Voor een initiatief als Nijkleaster heeft ze dan ook alleen maar waardering. ,,Prachtig, die nadruk op rust en op het Friese land. Maar ik ben nu eenmaal een stadsmens. We hebben dezelfde bronnen, de Keltische traditie ligt mij ook na aan het hart, maar we werken het gewoon anders uit in een stedelijke omgeving. Iets als een bezinningswandeling zal je hier anders moeten vormgeven; met koptelefoons bijvoorbeeld of een bezoek aan een gebouw. Ik hoop dat we kunnen samenwerken en elkaar kunnen aanvullen waar mogelijk. Dat zou ik fantastisch vinden.”
Kansen
Heel bewust is gekozen voor de stad, als plek voor het Jabixhûs. Hoewel ze na Harlingen, Londen en Delft lang in Kollumerzwaag woonde, ziet Bijleveld zichzelf echt als stadsmens. Werkzaam in Leeuwarden, heeft ze de stad in de loop der jaren ook ten goede zien veranderen. ,,De binnenstad bruist nu, de creativiteit vliegt je om de oren en alles is doordrongen van de ‘mien-skip’-gedachte. Dat maakt me trots op deze stad. Allerlei groepen leggen contact met elkaar, vinden elkaar en gaan samen iets doen. Aan die beweging wil ik graag mijn steentje bijdragen en het lijkt me geweldig om activiteiten in dat kader te faciliteren. Ik zie hier zoveel kansen! Dat moeten de kerken toch ook als uitdaging zien, want als er één club is die verstand van mienskip behoort te hebben, dan moet het toch de kerk zijn. Een prima moment dus om dat te laten zien.”
Oude tradities
Is Stadsklooster een passende benaming voor dit huis? Er is regelmatig contact met stadskloosters in Arnhem en Amsterdam. Bijleveld heeft gemerkt dat jongeren zich soms afvragen of dat niet iets heel saais is, maar juist bij mensen die nieuwe vormen zoeken voor hun religiositeit slaat het aan. En juist de laatste jaren, een tijd waarin op allerlei plekken groepen mensen op heel verschillend manieren samen iets beginnen, wordt op heel nieuwe en ook heel verschillende manieren invullingen gegeven aan het begrip klooster.
De generatie die zich van allerlei in beton gegoten dogma’s moest bevrijden, tweede helft vorige eeuw, maakt langzamerhand plaats voor een generatie die blanco is en die voor van alles openstaat en er samen iets van wil maken, weet Jeannet. Heel verschillende, vooral oude tradities blijken aan te spreken en daaruit wordt naar believen geput: van Taizé en de oude Keltische spiritualiteit van Iona en Northumbria tot die van Benedictus, Augustinus en zelfs de vroegste Egyptische woestijnvaders aan toe. ,,Stel je voor: dertigers die zich daarmee bezighouden! Fascinerend, wat er momenteel gebeurt op het gebied van spiritualiteit en wat er allemaal groeit aan nieuwe vormen.”
In het Jabixhûs wordt nog hard gewerkt , maar de gebedsruimte is al bruikbaar en verder is allerlei praktische hulp welkom. Een officiële startdatum van het Stadsklooster is er niet, maar per 1 maart woont het echtpaar Bijleveld er daadwerkelijk. Activiteiten zullen zich langzamerhand ontwikkelen – in alles het groeimodel. Informatie over de verbouw en over activiteiten wordt vooralsnog gegeven via de Facebookpagina van het Jabixhûs.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties