De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zondag 19 november

Hoofdartikelwoensdag, 15 november 2017

Politiek succes alleen door water bij de wijn
In Duitsland lopen kabinetsformaties sneller dan in Nederland. Daar zijn meerdere redenen voor te geven. Een belangrijke reden is dat in Duitsland de onderhandelaars meteen elkaar opzoeken, zonder eerst verkenners en informateurs aan te stellen. Een andere belangrijke reden is dat er in de Bondsdag minder partijen zijn vertegenwoordigd. Hierdoor zijn de coalitiemogelijkheden ook beperkt.
De afgelopen periode telde de Bondsdag vier fracties: de christendemocratische CDU/CSU, de sociaaldemocratische SPD, de Groenen en radicaal-linkse partij Die Linke. Daar kwamen op 24 september twee bij: de liberale FDP keerde terug en de opmars van de rechts-populistische AfD verraste.
Merkels CDA/CSU verloor veel zetels, maar bleef verreweg het grootst. Er kan geen coalitie zonder deze fractie gemaakt worden. Omdat Merkel Die Linke en de AfD uitsluit, zijn de keuzes beperkt.
De eerste optie is het voortzetten van de huidige Grote Coalitie van CDAU/CSU en SPD. Maar de sociaaldemocraten zitten daar na hun grote verkiezingswinst niet op te wachten. En het ligt ook niet voor de hand om een coalitie die zoveel zetels moest inleveren, voort te zetten.
De andere optie is de Jamaica-coalitie, genoemd naar de partijkleuren van CDU/CSU (zwart), FDP (geel) en de Groenen - de kleuren van de Jamaicaanse vlag. Die onderhandelingen verlopen stroef. En wel vanwege dezelfde dossiers als in de formatie in Nederland: klimaatwetgeving en migratiebeleid.
Het is opmerkelijk hoe de Duitse situatie lijkt op de Nederlandse. Een sociaaldemocratische partij die harde klappen kreeg na een regeringsperiode en nu murw gebeukt de oppositiebankjes opzoekt, twee radicale partijen links en rechts waarmee niemand wil regeren en die zelf ook niet tot compromissen bereid zijn en een klein belegerd midden dat eigenlijk niet met elkaar wil regeren.
Waarom toch zoveel schroom om te regeren? Om de eenvoudige reden dat het compromis niet populair is. Verkiezingscampagnes draaien om het benadrukken van het verschil, formaties om het vinden van de overeenkomsten. Maar nu campagnes steeds feller worden, partijen ‘permanente campagnes’ voeren en er altijd flankpartijen zijn die middenpartijen hypocriet zullen noemen, is water bij de compromiswijn doen steeds pijnlijker en leidt regeren steeds vaker tot zetelverlies.
Toch zullen de middenpartijen er in Duitsland uit moeten komen. ,,Het land mot toch geregeerd worden", zei CDA’er Piet Hein Donner eens. Dat is een realistische, maar wel hele pragmatische redenering. Een betere is dat wie wat wil bereiken in de politiek zijn eigen gelijk deels zal moeten opgeven. Wie zijn eigen gelijk voluit wil blijven verkondigen, blijft aan de zijlijn staan en bereikt uiteindelijk niets voor zijn kiezers. HvdL

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties