De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 18 november

Hoofdartikelvrijdag, 3 november 2017

Zorg is grootste makke in kabinet
Ongeveer 14 procent van wat Nederland in produceert gaat naar de gezondheidszorg. Dat is fors hoger dan in de meeste West-Europese landen. Het gaat om ruim 95 miljard in 2017. Die kosten worden opgebracht via het belastingstelsel (zoals premie Wet langdurige Zorg), ziektekostenverzekeringspremie, eigen risico en eigen bijdragen. Het nieuwe kabinet heeft de hoogte van het eigen risico bevroren, maar tegelijk waarschuwt het dat de verzekeraars de premies gaan verhogen. Nu blijkt dat de eerste verzekeraar die de premie vaststelde, DSW, de premies verlaagt in plaats van verhoogt. Dat kon omdat de premie voor 2017 iets te hoog was vastgesteld en nu wordt teruggegeven. Het is een erg ondoorzichtig proces.
De discussie gaat overigens indirect vooral over verhoging van de salarissen in de zorg. Dat is de grootste beďnvloedbare kostenpost die stijgt. Een groot deel van de Nederlanders steunt dat overigens graag, maar dat vertaalt zich wel in een hogere premie. In de thuiszorg is het onvermijdelijk dat de salariskosten omhoog gaan om personeel te behouden. Er is nu al een structureel te kort van tienduizenden werkers. Mopperen over de stijging in de kosten van de zorg is dus voor een deel mopperen op verbetering van arbeidsomstandigheden.
De oppositie van GroenLinks, SP en PvdA wil het verplichte eigen risico van 385 euro geheel afschaffen. Via de belastingen willen ze dat terug vangen. Met name de middeninkomens gaan dit voelen; de groep die dit kabinet juist wil laten profiteren van de economische groei na jaren van achterblijven. Helemaal afschaffen van dit risico is geen goed idee. Een drempel in het gebruik van zorg is niet verkeerd, hoewel die wel iets omlaag had gekund ten behoeve van de lagere inkomens.
De stapeling van zorgkosten voor chronisch zieken en gehandicapten blijft zorgelijk. Die groepen zijn er de afgelopen jaren volgens het Nibud een maandsalaris per jaar op achteruitgegaan. Inclusief de mensen op bijstandsniveau. Het CDA noemde die gevolgen van Rutte I en II eerder dit jaar terecht 'desastreus’. De voorstellen om stapeling tegen te gaan door een vast WMO-zorgabonnement van 17,50 per maand biedt niet altijd soelaas. Het is nog te veel afhankelijk van de keukentafelgesprekken met de gemeenteambtenaar die beslist. De oppositie met CDA en CU zouden er dus goed aan doen om bij het begrotingsdebat over gezondheidszorg hier garanties voor te vragen. In ieder geval moet de groeikorting tot 100 miljoen op de wijkverpleging van tafel. Het is onbestaanbaar dat mensen gevraagd wordt langer thuis te blijven wonen en dat de zorg voor hen vervolgens achterblijft. De ondoorzichtige vaststelling van premies, het achterblijven van chronisch zieken en te weinig thuiszorg vormen de grootste makke van het kabinet-Rutte III. HB

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties