De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 12 december

Cultuurdonderdag, 21 september 2017

Fersier in fers!
Bent u een creatief of kunstzinnig type? Of hebt u de ambitie dat te worden? Dan is dit iets voor u. In verband met de 75e editie van FeRstival schrijft het Friesch Dagblad in samenwerking met het Cedin en it Skriuwersboun een extra wedstrijd uit: Fersier in fers, oftewel versier een vers.
Wat is de bedoeling?
Kies n gedicht uit de gedichten hieronder die het Friesch Dagblad voor u heeft uitgezocht. Neem een regel, een strofe, het volledige gedicht mag ook, en verwerk dat op een kunstzinnige manier. Voorwaarde: het gedicht of een deel daaruit moet in het kunstwerk letterlijk terug te vinden zijn. U kunt daarbij denken aan kalligrafie of aan een illustratie waarin het gedicht letterlijk plek krijgt.
Een fotografiekunstwerk mag natuurlijk ook. De schepping kan een object worden van papier-mach, van keramiek of vilt, een borduur- of houtsnijwerk, maar ook een melodie maken op een van deze gedichten, of filmpje is zeker een optie. Een jury nomineert de mooiste inzendingen. Uitslag: 1 december, ruim twee weken voor de finale van FeRstival.
De genomineerde kunstwerken worden tentoongesteld tijdens de finale van FeRstival op 16 december in de foyer van het PosthuisTheater, samen met de genomineerde kunstwerken van de junior-editie van deze prijsvraag. Na de pauze is de prijsuitreiking van Fersier in Fers. Van beide edities gaan de makers van de drie mooiste kunstwerken naar huis met een geldprijs. De winnende kunstwerken worden daarnaast gepubliceerd in het Friesch Dagblad.
Na afloop van FeRstival verhuizen de mooiste werken voor zes weken naar het Friesch Dagblad, waar ze tot 31 januari 2018 in het NDC-gebouw te bewonderen zijn.
Meedoen?
Mail voor 20 november 2017 een scherpe foto van uw kunstwerk in hoge resolutie naar fersierinfers@gmail.com. Vermeld in de mail uw naam en adres inclusief telefoonnummer en leeftijd (minimaal 18 jaar). Ook is het belangrijk te vermelden dat u meedoet aan de senioreditie.
De gedichten:
----
1. Wille (Fedde Schurer (1898-1968))
De mosk yn e moudige* reedsjes*
is gjin dei fan syn fretten wis
mar net ien fan dy skiere* proleetsjes
dyt by God fergetten is.
-
Ferjou my, myn freonen en sibben*
mei jim soarch en alwittend ferstn
dat ik yn dit fgelfaai libben
my fermeitsje as in mosk yn it sn.
--
moudich - mul
reed - laan
skier - grijs
sibben - bloedverwanten
----
2. (Hindrik van der Meer (1938))
tsien lytse miniteantsjes
litte har bliid fersiere
troch de kidelgerskes
fan de iere maitiid
-
twa grutte fuotten
wdzje* der
snder erch oer hinne
-
besykje
it paad
werom te finen
--
wdzje waden
----
3. In Memoriam (Douwe Tamminga (1909-2002))
I
Ik rop syn namme tsjin de simmersee,
syn leave namme rop ik tsjin de brekkers*,
hy hat jim kend, o ivige skombekkers,
jou my beskie*, skodkopje net fan nee:
is hjir yn wetter, ljocht en wyngetwir*
net in nei-ebjen fan syn stim bewarre?
dy hege skatterlaits, och mocht it barre
him wer te hearren, ienris klonk er hjir;
yn dizze weagen* hat hy stoeid en geid*,
de brning kletsend tsjin de geve ribben,
hjir boarte er yn it brs* en like it libben
ien lange roes fan fleur en feestlikheid;
hjir groef er grften, stie er strampeloer*
te bouwen oan syn brgen en kastielen,
en kaam de floed om alles sljocht te spielen,
hy joech it nei in fl gefjocht pas oer;
see, wie syn ld dy net te goed om wei?
lit ienkear noch dy bernegjalpen beare*...
mar t is omdch*, dyn tijen meie keare,
syn tij* keart net, syn mle is stom tenei.
--
brekkers - branding
beskied - antwoord
wyngetwir - wervelwind
weagen - golven
geie - schateren
brs - schuim
strampeloer - wijdbeens
beare - voorwenden
omdch - tevergeefs
tij - getij
----
4. Nei al dy jierren (Rients Gratama (1932-2017))
Wat wit ik fan mysels nei al dy jierren,
wat haw ik sjoen dy tzen kearen dat ik foar de spegel stie?
Alles, tichteby en ek fan fierren,
haw ik plak jn yn it boek dat oan e ein myn libben wie.
In trou ferslach fan minsken, tiden, dingen
mar wat is trou oan t haadstik oer mysels?
Hoe faak ha k dwaande west myn wierheid te ferkringen
en jildt dy fraach allinne my, of giet dat sa mei elts?
-
Hoefolle dagen hat in minske nedich om ien goed te dwaan
hoefolle spikers moat er krije om ien op e kop te slaan
hoefolle oeren wol er sykje om te finen
hoefolle frijheid om himsels oan ien te binen?
Hoefolle pine te fernearen
en romte om te kearen
en nei t kearen dochs itselde einbeslt:
Hoefolle kanten it ek op koe, t is t.
-
Wat rjochting ha k mysels tstjoere litten,
en wat foar paden haw ik oaren wiisd en die dat der wat ta?
Wat kin ik oan mysels noch repareare,
of bin k te wurch om dat no noch te dwaan
en haw ik sicht op dingen dyt der oan mankeare?
In fiif wie 'twijfelachtig ea, dat sifer soe k my jaan.
-
Hoefolle dingen ha k net heard of sjoen en field of preaun en rkt
hoefolle mooglikheden ha k foar minder as de helte brkt
hoefolle tiid fan al myn tiid haw ik fersomme
en moat de helte fan wat komme soe noch komme?
Hoefolle neilitten te learen
en hie it sin te kearen
en nei t kearen dochs itselde einbeslt?
-
Elk libbensliet is foar de helte wier
altyd te licht, altyd te swier
en oan e ein misse der hiele stikken t.
-
----
5. Hjerstdei (Tiny Mulder)
it is wer efkes wennen oan elkoar,
de hjerst en ik. Wy ha inoar
ek yn san skoft net sjoen
en rekke. Hy treft my oan
noch brn en lekker waarm fan
sinne en sudewyn. Ik sjoch him yn
t gesicht. Hy waait my t hier
los en de eagen skjin. Warber
begjint er t himmeljen fan tbloeid
blommegod, tgroeid bldespul,
en set de spinnen oan ta
drokker spinnen. Rkt wier de
hjerstwyn alle jierren sa
nei rkersguod? En spielt er
altyd lde en neare tinzen fuort?
-
It went alwer. Wy meie elkoar wol lije:
hy mei syn wylde
en syn dimmen* riten en ik,
him net wanlyk*. Fan jier op jier
begjin ik mear op him te lykjen.
--
dimmen - deemoedig
immen net wanlyk wze - uiterlijk sterk op iemand lijken
----
6. Ut seepokkehout (Abe de Vries (1965))
Noch t it seepokkehout fan e jutters bist,
it riedsel lyk t e bek stapt, as ik it sis.
Litst fuotleasten* efter. Efkes, seit de see.
Oant stjerren dy tille, hifkje ik dy op e hn.
-
Litst, ek ast langt leist, yn de yn- en tlis
fan tekens spoaren nei. Hoe breed is de wei,
hoe smel wat l kin en wat net - bist as de slpske
kat, lkend nei de kobben* oer it sn.
-
Lste, leafste weach yn alle ivichheid:
do rlest dy t oer de deklaach fan it strn
by lampeljocht, as waard it noait wer moarn.
Mar de tijen keare, sizze skulpen en skom.
-
Fan skipbrek bliuwt dit boechbyld oer:
earm hout, dat oanspielt yn in nofter* ln.
Sjoch, der jeie draken* yn e loft. En do
komst de warring* oer, om de wrld yn te gean.
--
Fuotleast - voetafdruk
Kobbe - zilvermeeuw
Nofter - nuchter
Draak - vlieger
Warring - gangboord
----
7. Jo hear dyt foar it oanbegjin (Eppie Dam (1953))
by Psalm 90
Jo, Hear, dyt foar it oanbegjin fan tiid en plak bestiene,
de bergen komt gjin dei yn t sin dat Jo der noch net wiene.
Jo giene oer de ieuwen wiid mei generaasjes troch de tiid.
-
In minske rekkent mei de dei. Foar Jo dyt ivich binne
is tzen jier in amerij, in glimke fan de sinne.
Mar allemins op ierde krijt in kromke fan jo ivichheid.
-
In minske libbet mar sa koart. Och, lit him net ferkomme
foardat er bloeid en siedde hat as finnegers fol blommen.
Ien dei ta eare fan de wrld is tzen jier yn jo nthld.
-
----
8. Al myn libbensfreugden (Obe Postma (1868-1963))
Al myn libbensfreugden sitte yn de prunusbeam mei in inkeld giel bld dat trillet,
Yn de wolkens dyt t it suden it loftrom* lns skowe,
Yn de blommen fan de attinsje* dr de sinne op skynt.
It is de ljochtskyn fan it wetter dat yn de leie* stiet,
De tyljens* geur fan de rchskerne* yn it foarjier,
It sjongende ld fan de rotgnzen op de waad.
Mar it is ek memme fleurige jonkheid* sat hja meinoar yn de moanneskyn de opfeart del ride*,
It is heite bliidskip as er yn de pozij fan de dichters syn leafde belibbet,
It is pake en beppe ljochte tgong as hja hn by hn de jonge maitiid yn e mjitte gean.
-
O, en faaks is it eat fan de dream fan de fromme*
As er de ingels har blanke wjokken* iepen tearen* sjocht.
--
loftrom - luchtruim
attinsje - hortentia
leie - ondiepe, brede, oude geul in weiland
tyljens - weeg
rchskerne - mestvaalt
jonkheid - jeugd
ride - schaatsen
fromme - vrome
wjokken - vleugels
iepenteare - openvouwen
----
9. Ham* (R.R. van der Leest (1933))
toe skelte no net mei myn bste jurk oan
toe skelte no net mei myn bste jurk
toe skelte no net mei myn bste
toe skelte no net mei myn
toe skelte no net mei
toe skelte no net
toe skelte no
toe skelte
toe
--
ham - afblijven ( ongebruikelijk)
----
10. Wolken blaze (Henk Nijp)
Ik blaas de wolken like hurd werom
hld tiid en ld yn eigen hn
klibje* moarnsdize oan e reiden
dat kij driuwe oer greiden
en de simmer duorret
-
yn sft potlead bewarje ik de dei
as relyk fan wat noch even is
fandelje ljocht en kleuren byinoar
de rook fan moarnsbetide hageblom*
foar gammele dagen yn novimber
-
hiemfst wiest al net
ngeduerich as in aaisiik hin
altyd nderweis nei griener gers,
datst gean soest stie wol fst
mar moast dat no dizze simmer...
-
ha dy net tekene yn koal of kryt
soest omdch myn langst* mar lgje*,
yn t nthld stiest beitele yn granyt
foar no en novimberdagen
--
klibje - kleven
hageblom - bloesem van de meidoorn
langst - verlangen
lgje - oplaaien
----
11. Sil ik (Elske Kampen)
Yn e sinne en nder in beam rin ik as yn in dream,
rin ik dnsjend as in fear sa licht. En it is krekt as
witte inkeld mar myn skonken dat sa frij
myn rinnen is.
-
Myn holle fielt hearlik leech, mar dan ynienen
fol mei in kritend wyt fan wjukken yn e fierte.
In fgel pynlik plat yn read fan eangst en sear
leit op e dyk.
-
En as ik dr aanst bin, doch ik dan krekt as
sjoch ik neat, slt ik myn each foar dat wanhopich
wjukkeljen en dnsje ik fierder yn myn dream en
oan dy wrakseling foarby?
-
Of bch ik my en sil ik dan mei sfte hannen
drage, krekt as by in stikje ierdbeitaart dat
net falle mei. En dat it letter ths dan
stadich stil wurdt yn in doaze en dea.
-

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties