De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 21 oktober

Cultuurzaterdag, 16 september 2017

Kleinkinderen brengen beppe weer bij gitaar
Toen ze de kleinkinderen bij haar thuis zag omstappen, dacht ze plots weer aan haar gitaar. “Wat soe it dochs leuk wêze om mei myn twa beppesizzers werris lekker te sjongen mei de gitaar derby.” Die gitaar stond op dat moment alweer jaren weggestopt op zolder. Langzaam maar zeker was hij daar beland, vertelt Van der Meulen-Klijnstra die jarenlang met haar man een baggerbedrijf runde.
“Foarhinne haw ik der echt in soad op spile. Begelate mysels by it sjongen. Ek naam ik him steefêst mei as wy mei de freoneploech op ‘e paad wiene. Mei de gitaar sjongt it ommers sa noflik.” Het is haar tweede gitaar. “As famke krige ik earst blokfluitles op skoalle. Doe’t ik kieze mocht foar in ynstrumint waard dat dus de gitaar. Us heit en mem hawwe him doe foar my opskarrele.” Dat instrument was eigenlijk te groot voor het kleine meisje. “Ik hie ek mar lytse hantsjes.” Dus kwam er een nieuw exemplaar waar ze nooit afscheid van heeft willen nemen. “Hy hat my gewoan nea yn it paad stien.”
Van der Meulen-Klijnstra volgt allang geen lessen meer. “Myn lêste les hie ik doe’t ik in jier of fjirtjin wie. Ik hie in pear jier les fia de muzykskoalle fan in sekere Hindrik doe’t de Spaanske gitaarmetoade hielendal hip waard. Dêr hearde in spesjale fingertechnyk by en de foet moast op in ferheginkje.”
Anne Marie vond dat helemaal niks. “Ik fûn it krekt sa hearlik om te sjongen en mysels mei akkoarden te begelieden. Witst wol, dy nûmers fan Boudewijn de Groot en sa lykas it nûmer Verdronken vlinder.” Toen Hindrik begon met de nieuwe lesmethode had Anne Marie er geen plezier meer in, “alhoewol ik doe earst noch wol eksamen dien haw. As ik de gitaar yn hannen krij, soe ik sels it eksamennûmer noch wol spylje kinne.”
Gestemd
Toen Van der Meulen hoorde van het Friesch Dagblad-evenement Hoera foar houtsjes, bracht ze eerst een bezoekje aan de zolder. Daar stond de gitaar braaf in zijn hoes op haar te wachten. Intussen staat hij in de hal, vertelt de Woudsender. Klaar om op zaterdag 7 oktober mee naar Sneek te gaan.
Anne Marie van der Meulen gaat van tevoren zeker even bij de instrumentendokters langs die deze dag klaar staan om eventueel nog even aan de instrumenten te sleutelen. ,,Hy moat goed stimd wurde, ik haw nammentlik net sa’n stimapparaatsje thús.” Ze heeft er zin in. “Hartstikke leuk om it ynstrumint wer ris út te probearjen, en as it neat wurdt, dan is der ek gjin man oerboard.”

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties