De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikelwoensdag, 2 augustus 2017

Toezicht van overheid blijft nodig
Aan drie mensen kostte het ongeluk met de afbrekende mast op de tweemaster Amicitia in Harlingen op 21 augustus 2016 het leven. Drie Duitse toeristen, een 48-jarige man uit Mölsheim, een 43-jarige man uit Neubrunn en een negentienjarige man uit Schiffweiler, overleefden het ongeluk niet.
Uit het vorige week gepuliceerde rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid wordt duidelijk waarom de mast afbrak en instortte: die was vrijwel volledig doorgerot. Dat had natuurlijk nooit zo ver mogen komen en de Onderzoeksraad trekt in haar rapport stevige conclusies: zo wordt er onder meer gesproken over een gebrek aan kennis en professionalisering binnen de sector van de bruine vloot.
Voor die sector is het onderzoeksrapport in bepaalde opzichten wellicht een hard gelag. Het gebrek aan kennis waarover wordt gesproken, wordt door de schippers lang niet altijd zo ervaren. Tegelijk is er op dat gebied ook al actie ondernomen. Masten worden nu vaker gekeurd en schippers willen zelf ook meer informatie en kennis met elkaar delen, zei voorzitter Paul van Ommen van de Vereniging voor Beroepschartervaart tegen deze krant.
Men mag er ook vanuit gaan dat de schippers hun zaken goed op orde willen hebben. Want wie wil een ongeluk meemaken als op de Amicitia gebeurde? Als dit rapport eraan kan bijdragen dat zoiets voorkomen wordt, is dat winst.
Maar niet alleen de sector van de bruine vloot moet zaken verbeteren, in het onderzoeksrapport worden ook harde noten gekraakt over het toezicht op en de inspectie van deze vloot. Die schoot tekort, aldus de Onderzoeksraad.
Dat is opvallend, omdat er op zichzelf wel sprake was van controles. De Onderzoeksraad spreekt in dit verband van ‘schijnveiligheid’, omdat de uitgegeven certificaten van keuringsdiensten niet de veiligheid bieden die ze zeggen te bieden. In dit geval dacht de schipper van de Amicitia dat zijn mast aan alle eisen voldeed, mede omdat hij een certificaat bezat dat geldig was tot 2018. In werkelijkheid was het verrottingsproces al jaren bezig.
Dat de keuringsdiensten dat niet hebben gezien, is een ernstige zaak. Dat de inspectie daar ook niet voldoende toezicht op hield, is eveneens ernstig. In het rapport schrijft de Onderzoeksraad zelfs dat de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) zich ‘aan haar toezichttaken onttrekt’. Formeel houdt zij toezicht op de werkwijze van keuringsinstanties; in werkelijkheid ontbreekt het daaraan en weet de ILT niet ‘welke risico’s’ er bestaan ten aanzien van de veiligheid.’.
De overheid zal in dit opzicht haar verantwoordelijkheid moeten nemen. Goed uitgevoerde keuringen kunnen wellicht niet elk ongeluk voorkomen, maar zij kunnen wel de veiligheid vergroten. Aan ‘schijnveiligheid’ heeft per slot van rekening niemand iets.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties