De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 11 december

Hoofdartikelzaterdag, 24 juni 2017

Vrijgemaakten en de weg naar de toekomst
Wie lid is van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKV) maakt bijzondere tijden mee. De landelijke kerkvergadering heeft stappen gezet die lange tijd ondenkbaar leken binnen de GKV. Eerst was er, eind vorige week in Elspeet, het besluit om vrouwen toe te laten tot de ambten van diaken, ouderling en predikant. Vervolgens werd ook nog een handreiking aan de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK) gedaan. In het najaar is de eerste gezamenlijke synodevergadering van beide kerkverbanden. De stip op de horizon is 2023; dan moet de breuk uit het verleden geheeld zijn.
Allemaal positief? Nee. Op de synodevergadering waar het finale besluit viel over de ambten was het al te zien aan het aantal voor- en tegenstemmers. Niet iedereen is klaar voor een vrouwelijke dominee op de kansel of een vrouwelijk kerkenraadslid naast zich. Plaatselijke gemeenten mogen zelf bepalen of, en zo ja, op welke wijze en wanneer ze het synodebesluit over de ambten uitvoeren. Dat maakt het er al helemaal niet eenvoudiger op. Uit de kerk zelf klonken deze week al rekensommen die de stemverhouding ´even´ simpel doorvertaalden naar het ledental van 118.000: veertigduizend GKV´ers zouden tégen zijn. Zulke schattingen zijn niet te staven, maar wel is duidelijk dat niet in elke GKV-gemeente alléén maar de vlag is uitgestoken.
Geluiden - ook uit Friese kerkelijke gemeenten - variëren van ´intens verdrietig´ tot ´heel erg blij´. Feitelijk zijn de gemeenten nog aan het bijkomen van een schok, van een nieuwe werkelijkheid aangaande vrouwelijk leiderschap in de kerk - wat in veel andere kerkverbanden al lang normaal is.
Voor lokale kerken worden het spannende tijden. In de praktijk is het nu namelijk nog zo dat de kerkenraden volledig bestaan uit mannen. Zij moeten, de gemeentevergadering gehoord hebbende, besluiten of ze als gemeente toe zijn aan vrouwen in het ambt - of niet.
Predikanten en kerkenraden zitten met het dilemma hoe ze zorgen dat dit onderwerp geen splijtzwam wordt op lokaal niveau. En wat als je als predikant en/of kerkenraad wél voor bent, maar weet dat je gemeente er nog helemaal niet aan toe is? Er zijn vrouwen en mannen nodig die de vrijheid voelen de kastanjes uit het vuur te halen, zonder dat daarbij de polarisatie versterkt wordt.
De GKV is als kerk al zo veranderd in de afgelopen decennia dat het geen zin heeft om mensen kos-te wat het kost binnenboord te houden - wat er ook besloten wordt. Immers, menig kerklid - man en vrouw - zocht het heil al in een ander kerkgenootschap omdat de weg naar de vrouw in het ambt lang afgesloten bleef.
Hoe het besluit in vrijgemaakte kring de komende tijd besproken en bediscussieerd gaat worden, het is een test voor de toekomst van de GKV. Want het zal niet bij dit onderwerp blijven. Kinderen aan het avondmaal, de houding tegenover andere dan man-vrouwrelaties, in de Protestantse Kerk in Nederland is men een zelfde proces doorgegaan.
Luisteren, invoelingsvermogen, ruimte bieden en naastenliefde, via die gelovige wijsheidsroute zullen de vrijgemaakten de weg naar het onbekende land moeten gaan. De wijze waarop dit gebeurt, zal ook naar buiten het gezicht bepalen van het christelijk getuigenis van de GKV in de komende tijd.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties