De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikelvrijdag, 23 juni 2017

Staatsbezoek aan paus goed voor Nederland
Sommigen halen hun schouders erover op, anderen vinden dat het staatsbezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan het Vaticaan eigenlijk niet kan. Vooral D66 heeft zich in het verleden wel eens geroerd als een officieel bezoek aan de wereldkerk ter sprake kwam. Er werd toen en ook nu nog wel gewezen op de scheiding van kerk en staat. Maar dit principe kan nooit als argument dienen als het gaat om een officieel bezoek aan de Heilige Stoel. De paus is namelijk behalve kerkelijk leider ook staatshoofd. In die hoedanigheid kan hij andere staatshoofden ontvangen, die graag bij hem op bezoek komen.
Dat heeft niet veel te maken met de macht van het Vaticaanse ministaatje in fysieke zin: de paus heeft geen strijdkrachten. De kracht van de paus heeft alles te maken met de invloed die hij kan uitoefenen op ruim 1,3 miljard mensen over de hele wereld. Er zijn honderdduizenden katholieke kerken, meer dan duizend katholieke universiteiten, meer dan honderdduizend scholen en duizenden ziekenhuizen, weeshuizen, goededoeleninstellingen en hulporganisaties. Het gaat hier om een wijdvertakt netwerk van organisaties dat soms vergaande invloed heeft op vele terreinen in het dagelijkse leven van velen.
Veel wereldleiders geven zich rekenschap van de nauwelijks zichtbare macht van de paus. Zij zien het als belang van hun staat om vertegenwoordigers te hebben in de pauselijke staat en willen diplomaten van het Vaticaan maar wat graag in hun eigen land welkom heten. De pauselijke staat bevindt zich in de top van landen die de meeste geaccrediteerde diplomaten heeft.
Het bezoek van het koningspaar heeft officieel de naam staatsbezoek gekregen. Eerder, in 1985, bezochten koningin Beatrix en prins Claus de toenmalig paus Johannes Paulus II. Deze visite werd destijds 'officieel bezoek’ genoemd, maar verschilde inhoudelijk niet wezenlijk met de opwachting die het koninklijke paar gisteren maakte.
In het verleden heeft (orthodox-)protestants Nederland geregeld een wat moeizame verhouding gehad met het Vaticaan. Berucht is de Nacht van Kersten (1925), waarin de SGP een amendement voorstelde die beoogde de financiering van de vertegenwoordiging in de pauselijke staat te schrappen. De motie kreeg steun van de regeringsfractie van de CHU en werd gesteund door andere partijen in de Kamer die zo een kans zagen het christelijke eerste kabinet-Colijn te laten vallen. In 1943 besloot de Nederlandse regering in ballingschap de post te herstellen, overigens zeer tegen de wil van koningin Wilhelmina. Nadat de minister van Buitenlandse Zaken dreigde af te treden, stemde zij ermee in.
Vooral de laatste jaren is een goede verstandhouding van belang geworden. De huidige paus Franciscus is een belangrijke bondgenoot in de strijd voor verbetering van de mensenrechten, het opkomen tegen honger, armoede en geweld overal ter wereld. Daarnaast heeft de paus diverse oproepen gedaan om duurzamer te leven en opgeroepen om werk te maken van maatregelen die de klimaatverandering kunnen beperken. Veelvuldige en goede contacten met de pauselijke staat zijn in het belang van de Nederlandse staat, die in het buitenlandse beleid veel van dezelfde doelstellingen nastreeft.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties