De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 17 december

Hoofdartikeldonderdag, 22 juni 2017

Als Macron faalt, hapert integratie EU
In Europese kringen wordt gevierd dat de voor de Europese Unie onmisbare Frans-Duitse motor weer begint te lopen na de verkiezing van de pro-Europese Emmanuel Macron tot Frans president. Net als de Duitse bondskanselier Angela Merkel wil Macron meer Europese samenwerking. Als de EU op de huidige voet voortmoddert, voorziet Macron een Frans uittreden uit de EU en dat zou het einde van het Europese project kunnen betekenen.
Voor Berlijn is een gelijkgestemde Franse partner onontbeerlijk om de Europese plannen uit te voeren omdat alleen via de Frans-Duitse as het Duitse leiderschap in Europa wordt geaccepteerd. Vanwege het donkere verleden ligt Duitse dominantie nu eenmaal bijzonder slecht.
Op het eerste gezicht lijkt de Frans-Duitse samenwerking behoorlijk uit het lood geslagen. De indruk bestaat dat de twee partners niet gelijkwaardig zijn. Frankrijk worstelt met economische stagnatie, een enorm begrotingstekort en massale werkloosheid. Duitsland heeft een handelsoverschot en het land breekt het ene na het andere groeicijfer, mede omdat Berlijn aan het begin van deze eeuw onder toenmalig kanselier Gerhard SchrŲder een ambitieus hervormingsprogramma heeft doorgevoerd. Macron heeft ook een links-liberale moderniseringsagenda, maar het is de vraag of hij die kan doorvoeren gezien het verzet van de machtige vakbonden en de grote stakingsbereidheid van Franse werknemers.
Ondanks de economische verschillen is de verhouding toch minder scheef dan gedacht. De problemen waar de EU nu mee worstelt zijn vooral geopolitiek van aard en om die het hoofd te bieden is Frankrijk toch beter toegerust dan het pacifistische Duitsland. Als VN-Veiligheidsraadslid en militaire middenklasser kan Frankrijk beter omgaan met uitdagingen als een assertief Rusland en Turkije en de terrorisme-dreiging. Bovendien is het het relatieve gewicht van Frankrijk in de EU toegenomen met de brexit.
Toch kan de Frans-Duitse motor alleen naar behoren draaien als de vermolmde Franse economie uit het dal is getrokken. Dan pas heeft Macron voldoende krediet om zijn Europese hervormingsagenda door te voeren. Hij wil socialer Europees beleid, minder bezuinigingen en meer geduld met de haperende Zuid-Europese economieŽn. Om de Europese integratie te bevorderen zal Berlijn hem op die eisen tegemoet willen komen, maar niet op Duitse kosten.
Om een economisch sterke partner van Duitsland te worden, zal Macron de Franse economie een impuls moeten geven. Dat zal niet meevallen. Zijn voorgangers zijn er door politiek verzet niet in geslaagd de hoge arbeidskosten en de riante ontslagbescherming ter discussie te stellen of het immense begrotingstekort omlaag te brengen. Macron heeft een indrukwekkende verkiezingsoverwinning behaald en is mateloos populair. De vraag is of hij nog zo geliefd is als hij binnenkort pijnlijke maatregelen gaat treffen. Als Macron het binnenlandse verzet niet weet te breken, dan stokt ook zijn Europese hervormingsagenda.
Faalt hij, dan halen eurosceptici hun gelijk dat de EU niet valt te moderniseren. Bij de volgende verkiezingen krijgen de pro-Europese krachten de rekening gepresenteerd. Zo bekeken ligt de toekomst van Europa in handen van Macron.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties