De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 17 december

Hoofdartikelzaterdag, 10 juni 2017

De bezeten wereld en de christelijke hoop
De Groningse historicus Johan Huizinga (1872-1945) is wereldwijd de beroemdste Nederlandse geschiedkundige. Zijn werk Herfsttij der Middeleeuwen is in vele talen uitgegeven en wordt tot op de dag van vandaag op veel universiteiten ter wereld door studenten gelezen en bestudeerd. Nog steeds verschijnen er wetenschappelijke studies over de invloed die Huizinga heeft gehad op de geschiedschrijving en hoe hij de geschiedbeoefening zag als een vorm van literatuur.
De liberaal Huizinga was niet alleen een uiterst scherpzinnig historicus, hij was ook een zeer gevoelige opmerker van de gebeurtenissen die plaatsvonden in zijn eigen tijd. Hij kon 'de geesten' in de wereld onderscheiden en was in die zin religieuzer dan hij misschien zou willen toegeven. Zo zag hij de gevaren van het populisme en de goddeloosheid van het nationaal-socialisme al snel in. Hij schreef daarover in zijn boek In de schaduwen van morgen. De openingszin van dit werk luidde: 'Wij leven in een bezeten wereld en wij weten het.'
De 'bezeten wereld' van Huizinga is na de dertiger jaren van de vorige eeuw niet verdwenen, hoewel we dat decennia lang misschien wel hebben gedacht. De bezeten wereld heeft echter hooguit een andere gedaante aangenomen dan de goddeloosheid en de gewetenloosheid van het nationaalsocialisme. Onze gekoesterde wereld van leven in vrijheid wordt belaagd door fanaten die dood en verderf zaaien. En ze worden gedreven door een bezetenheid die haar weerga niet lijkt te kennen. De aanslag in Engeland van vorige zaterdag laat wat dat betreft niets te raden over.
In zijn loflied op de liefde maakt de apostel Paulus duidelijk dat geloof, hoop en liefde de basis vormen van het christelijke geloof. Liefde en geloof krijgen in de prediking doorgaans veel aandacht. Maar de 'hoop' waar de apostel over spreekt is minstens zo belangrijk. Zij is een van de pijlers van ons geloof, de verwachting dat er een betere wereld zal komen, het uitzicht op het koninkrijk van de Heer.
Terrorisme is er op gericht ons de hoop te ontnemen. Terrorisme heeft tot doel ons murw te slaan en ons te beroven van ons leven in de vrijheid en de verantwoordelijkheid die God ons heeft gegeven. Terrorisme wil een hopeloze samenleving creŽren waarin we uit angst voor terreur onszelf door allerlei maatregelen in onze eigen boeien slaan. Dat is de grote valkuil van de 'bezeten wereld' die Huizinga al signaleerde en waarin we nu nog steeds lijken te leven.
Hoop en vrijheid kunnen niet los van elkaar worden gezien. We zijn pelgrims naar een betere wereld. De dichter zegt: 'Die hoop moet al ons leed verzachten. Komt reisgenoten 't hoofd omhoog.' En we moeten onze weg vervolgen, in vrijheid, in verantwoordelijkheid, niet geknecht door machten die via de weg van terreur ons willen dwingen tot een manier van leven die niet past bij de wijze van leven waarin Christus ons is voorgegaan.
Hoop is een mooi woord. Het heeft de betekenissen van uitzicht, vertrouwen, verwachting, houvast, redding en toevlucht in zich. Hoop kan redding bieden in een bezeten wereld. We mogen de hoop niet laten varen. Als dat gebeurt hebben de plegers van terreuraanslagen gewonnen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties