De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


donderdag 19 oktober

Hoofdartikelmaandag, 15 mei 2017

Lobbymaatregel stap in de goede richting
De draaideur, zo heet het fenomeen waarbij mensen moeiteloos van politieke functie naar bedrijfsleven gaan en weer terug. En dan niet van, bijvoorbeeld, bedrijfsleider naar Kamerlid en weer terug, maar op een hoger niveau. Dus van zakenbank naar ministerie van FinanciŽn en weer terug. Of, om een bekend voorbeeld in Nederland te noemen, zoals Camiel Eurlings deed. Die was als minister van Verkeer onder meer verantwoordelijk voor de luchtvaart. Binnen een jaar had hij een hoge functie bij de KLM. Grote vraag destijds: speelde de overstap al toen hij minister was en heeft dat zijn beleid bepaald?
Dit te snel wisselen van petten op zelfde dossiers heeft het kabinet vrijdag aangekondigd te verbieden. Een bewindspersoon mag voortaan niet binnen twee jaar lobbyen bij zijn of haar vorige ministerie. Het is een regel die Defensie al hanteert en nu dus voor alle departementen gaat gelden.
Bedrijven, maar vooral brancheorganisaties en lobbykantoren hebben graag oud-politici in dienst. Zij zoeken ingangen in de politiek en ministeries om besluitvorming in hun geval gunstig te sturen. Een oud-politicus, vooral iemand die een prominente rol heeft gespeeld, heeft het juiste netwerk.
Nu is er met lobbyen op zich niets verkeerd. Het is logisch dat een bedrijf of organisatie zich wil bemoeien met beleid. Greenpeace, CNV of Cordaid doen dat net zo goed als Shell, VNO-NCW of Goldman Sachs. En een oud-politicus die een andere baan krijgt is niet per se verdacht. Zo goed liggen ex-Kamerleden niet in de arbeidsmarkt en het is niet gek dat een functie gezocht wordt in het werkveld waarin jaren is gewerkt.
Maar de regel die het kabinet vrijdag uitvaardigde is niet meer dan logisch. In het bedrijfsleven geldt ook vaak concurrentiebeding. Dat wil zeggen dat een ex-werknemer de kennis die hij heeft opgedaan bij een bedrijf niet gaat inzetten bij een concurrent.
Dat dit nog niet in de politiek was geregeld is eigenlijk verbazingwekkend. De overheid is er voor alle burgers en niet iets mťťr voor wie invloed kan kopen. Op die manier staat de gewone man met 8-0 achter op het bedrijfsleven of vakverenigingen. Waarom zou in het bedrijfsleven voorkennis wel verboden zijn, maar in wetgeving niet?
Een draaideurwerking waarbij dezelfde mensen nu eens opduiken bij een belangrijke politieke functie, dan weer als lobbyist, wekt bij burgers de indruk dat het allemaal een pot nat is. De kiezer mag er vanuit gaan dat de politici die door het volk gekozen zijn de belangrijke beÔnvloeders van beleid zijn - en niet ingehuurde lobbyisten.
Zoals er in de politiek ook een strikte scheiding der machten is tussen de wetgevende macht, de rechtsprekende macht en de controlerende macht, zo mag er ook een striktere scheiding nagestreefd worden tussen wetgevende instituties en wetsbeÔnvloedende groepen.
De scheidslijn tussen informatie geven en belangen behartigen enerzijds en een vinger in de pap kopen anderzijds, is dun. Maar het blijft goed om er alert op te zijn dat die lijn niet weggegumd of met voeten getreden wordt. Daarom is de kabinetsmaatregel een stap in de goede richting. Maar het is ook een kwestie van moraal bij oud-politici. Is wat ik doe niet alleen toegestaan, maar ook wenselijk?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties