De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


woensdag 18 oktober

Hoofdartikelvrijdag, 5 mei 2017

Spoortje van hoop in het Midden-Oosten?
Vrede in het Midden-Oosten. Zijn voorgangers hebben er hun tanden op stukgebeten, maar de Amerikaanse president Donald Trump is vol optimisme dat hij de IsraŽliŽrs en Palestijnen ertoe kan bewegen een vredesakkoord te sluiten. Dat zei Trump woensdag tijdens een bezoek van de Palestijnse president Mahmoud Abbas aan het Witte Huis. Abbas stelde op zijn beurt dat de Palestijnen klaar zijn voor een vredesakkoord dat voorziet in twee staten langs de grenzen van 1967.
Over twee weken brengt Trump een bezoek aan IsraŽl. Mogelijk wordt dan duidelijker hoe de Amerikaanse president denkt de Palestijnen en IsraŽliŽrs op ťťn lijn te krijgen.
In IsraŽl wordt gehoopt dat Trump tijdens zijn verblijf in IsraŽl eind mei Jeruzalem tot hoofdstad van de staat IsraŽl zal uitroepen en dat hij zijn verkiezingsbelofte inlost om de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen. Waarschijnlijk is dit ijdele hoop. Over de verhuizing van de ambassade hebben we Trump al maanden niet meer gehoord. Zijn adviseurs zullen Trump ook hebben ingefluisterd dat het erkennen van Jeruzalem als hoofdstad niet verstandig is. Het zou de kortste klap zijn om het vredesproces helemaal om zeep te helpen. De Palestijnen beschouwen Oost-Jeruzalem namelijk als onvervreemdbare hoofdstad van hun toekomstige staat.
Trump ziet in zijn Palestijnse tegenvoeter Abbas een gezaghebbende partner die namens zijn volk vrede kan sluiten met de IsraŽlische premier Benjamin Netanyahu. Maar hij overschat de invloed en statuur van Abbas. Op de Westelijke Jordaanoever, waar zijn Fatah-partij het voor het zeggen heeft, is de hoogbejaarde Abbas niet populair omdat zijn naam in verband wordt gebracht met corruptie en vriendjespolitiek. Bovendien stelt de radicaal-islamitische Palestijnse Hamas-beweging - die de scepter zwaait over de Gazastrook - Abbas steeds verder in de schaduw. Begin deze week liet Hamas de oproep voor de vernietiging van IsraŽl vallen en meldde het akkoord te gaan met een tweestatenoplossing. Maar nadrukkelijk sluit Hamas - anders dan Abbas - het gebruik van geweld niet uit als IsraŽl de Palestijnse eisen afwijst. Hamas presenteert zich daarmee voor de Palestijnse bevolking als een aantrekkelijk alternatief voor rivaal Abbas wiens vredesbesprekingen met IsraŽl de afgelopen jaren weinig hebben opgeleverd. Omdat Hamas de geweldoptie achter de hand houdt, zou het meer dan Fatah de IsraŽliŽrs onder druk kunnen zetten.
Of Trump erin slaagt Netanyahu tot concessies te bewegen, is hoogst onzeker. In de afgelopen jaren heeft IsraŽl ondanks zware druk van Washington zich niet gematigd in het bouwen van huizen op de Westelijke Jordaanoever, integendeel. Netanyahu weet dat het strategische belang van IsraŽl als voornaamste bondgenoot in het Midden-Oosten voor de Verenigde Staten vele malen belangrijker is dan de Palestijnse kwestie. Bovendien is een deel van de Republikeinse achterban van Trump uitgesproken pro-IsraŽl.
Trump mag zich graag presenteren als een dealmaker, iemand die zaken voor elkaar krijgt. Maar ook hij zal net als zijn voorgangers ervaren dat met een onwillige IsraŽlische partner en een onmachtige Palestijnse gespreksgenoot een vredesakkoord ver weg is.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties