De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


donderdag 19 oktober

Hoofdartikelmaandag, 1 mei 2017

Ongelijke Frans-Duitse relatie slecht voor EU
De Frans-Duitse samenwerking wordt wel de motor van de Europese samenwerking genoemd. Zonder medewerking van een van beide zwaargewichten gebeurt er in de EU vrijwel niets. Nu de Fransen en Duitsers hun handen vol hebben aan cruciale verkiezingen, komt er van de Frans-Duitse as nauwelijks een initiatief om de Europese integratie op stoom te houden. Pas in de herfst, als ook in Duitsland de stembusgang achter de rug is, valt er mogelijk weer iets van Parijs en Berlijn te verwachten. Maar of de Frans-Duitse motor ooit weer op oude kracht zal draaien, is onzeker. Want er is iets fundamenteels gewijzigd in de verhouding tussen Duitsland en Frankrijk.
In Frankrijk is de rechts-populistische Marine Le Pen doorgedrongen tot de tweede ronde van de verkiezingen. De radicaal-linkse kandidaat Jean-Luc Mélenchon, net als Le Pen een eurosepticus, werd in de eerste ronde derde. Samen kregen ze 40 procent van het electoraat achter zich. Er wordt alom op gerekend dat de centrum-liberale en pro-Europese Emmanuel Macron zondag de verkiezingen wint, maar het blijft een feit dat een substantieel deel van de Fransen weinig van de Europese Unie moet hebben - en dan met name van wat wordt gezien als de Duitse dominantie in Europa.
In Duitsland is de situatie geheel anders. De eurosceptische AfD die twee jaar geleden op het toppunt van de vluchtelingencrisis nog 30 procent van de stemmen haalde, doet het steeds slechter in de peilingen. De partij wordt verlamd door een machtsstrijd waarbij een radicale vleugel het steeds meer voor het zeggen krijgt waardoor de partij geen kans maakt om aanvaardbaar te worden als coalitiepartner. Ondertussen hebben de christen-democraten en sociaal-democraten onder leiding van respectievelijk Angela Merkel en Martin Schulz een stevige machtsbasis in de samenleving.
In vergelijking met Frankrijk is Duitsland een baken van stabiliteit en pro-Europese gezindheid. Geen wonder. Voor het economisch sterke Duitsland levert de vrijhandelsmarkt die de EU feitelijk is, alleen maar voordelen op. En door de bezuinigingspolitiek die Berlijn vooral de Zuid-Europese landen heeft opgelegd, is Duitsland definitief de leider van Europa geworden. Een constatering die de Amerikaanse president Donald Trump al deed verzuchten dat de EU 'een vehikel van Duitsland’ is.
Ondertussen zakt Frankrijk, dat wanhopig de oude en onbetaalbare verzorgingsstaat overeind probeert te houden, weg in apathie en pessimisme. Dat onbehagen vindt - gezien de vele stemmen voor Le Pen en Mélenchon - een uitlaatklep door Duitsland de schuld van de achterstand te geven. De Duitsers zouden te veel aandringen op bezuinigingen waar ook de Franse economie onder lijdt en dankzij de euro zou Duitsland bovenmatig profiteren.
Maar veel Fransen vergeten dat de euro er destijds is gekomen op Frans aandringen om de Duitse macht via de oude, ijzersterke Duitse D-mark te breken. Dat nu vooral Berlijn profiteert van de muntunie komt omdat exportmachine Duitsland veel meer profiteert van de eenheidsmarkt met die ene munt.
Het valt te vrezen dat door de onevenwichtige relatie tussen Duitsland en Frankrijk - vanouds de twee pijlers onder de Europese samenwerking - en de Franse verongelijktheid daarover, de EU verder weg zakt in lethargie.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties