De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zaterdag 21 oktober

Hoofdartikelvrijdag, 28 april 2017

Turkije heeft recht op duidelijkheid van EU
Geen ingewikkelder relatie voor de Europese Unie dan die met Turkije. Op bijna alle fronten zijn Brussel en de regering van president Erdogan het met elkaar oneens. En dat terwijl Turkije formeel nog altijd kandidaatlidstaat van de Europese Unie is. De EU heeft scherpe kritiek op de inperking van vrijheden in Turkije, de machtsuitbreiding van Erdogan en de beroerde staat van de mensenrechten. Erdogan verwijt Europese landen dat ze de rechten van Europese Turken schenden en dat ze onder valse voorwendselen Turkije al jarenlang buiten de EU houden. Erdogan zit er niet helemaal naast in zijn mening dat veel Europese leiders Turkije te volkrijk, te assertief en vooral te islamitisch vinden.
Vandaag en morgen vergaderen Europese ministers van Buitenlandse Zaken op Malta over het Turkse hoofdpijndossier. Er is binnen en buiten de EU niemand die er een cent voor geeft dat Turkije onder de huidige omstandigheden ooit lid kan worden van de Europese Unie. Maar de EU-lidstaten durven het (nog) niet aan om duidelijkheid te scheppen en de onderhandelingen in de ijskast te zetten. Alleen als Erdogan, zoals hij heeft aangekondigd, de doodstraf gaat invoeren, dan is het gedaan met het overleg. Maar de doodstraf is ook zo faliekant in strijd met de hooggestemde Europese waarden, dat de EU geen knip voor de neus waard zou zijn als zij dat geruisloos zou laten passeren.
Vooralsnog laat Europa de onderhandelingen met Turkije voortslepen omdat in de optiek van de Europese bewindslieden het afbreken ervan meer nadelen oplevert dan voordelen. Turkije is een NAVO-bondgenoot (hoewel het zich steeds meer op Rusland en China oriŽnteert), het is een partner in de terreurbestrijding en het land is volgens Brussel onmisbaar bij de uitvoering van de vluchtelingendeal op grond waarvan Erdogan onder meer in ruil voor een grote zak met geld Syrische vluchtelingen tegenhoudt.
Ook Turkije wil niet de stekker uit het overleg trekken, omdat het als kandidaat-lidstaat honderden miljoenen per jaar krijgt en politieke en economische voordelen.
Het Europees Parlement heeft minder moeite om de onderhandelingen met Turkije stop te zetten. Voor de EU-parlementariŽrs overschrijdt Turkije een rode lijn als het land de in april per referendum goedgekeurde grondwetswijzigingen doorvoert op grond waarvan Erdogan meer macht krijgt. De EU-lidstaten, op Oostenrijk na, zijn nog niet zover omdat zij Turkije als een strategische partner zien.
Voor het standpunt van het Europees Parlement valt veel te zeggen. Door Turkije aan een lijntje te houden, wordt de onvrede aan Turkse kant over de afwijzende EU steeds meer gevoed. Als Turkije weet waar het aan toe is, worden er bij de Turken minder valse verwachtingen gewekt. Bovendien wordt de verhouding tussen beide partijen ontspannener omdat Turkije dan niet meer langs de Europese morele meetlat wordt gelegd. Zo praat Brussel met eveneens autoritaire landen als China en Egypte veel gemakkelijker omdat het vanzelfsprekend is dat ze nooit bij de Europese club zullen horen.
Het is begrijpelijk dat Brussel er tegen aan hikt Turkije uit de 'wachtkamerī van de EU te zetten. Maar hoe langer de EU dat onvermijdelijke besluit uitstelt, hoe groter de politieke en diplomatieke schade.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties