De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


dinsdag 17 oktober

Hoofdartikelzaterdag, 25 maart 2017

Maar wat als het misbruik voortduurt?
Nog steeds verschijnen er berichten over seksueel misbruik in de Rooms-Katholieke Kerk. De afgelopen weken kwamen verontrustende berichten uit AustraliŽ: een commissie van de Australische overheid heeft geconcludeerd dat 7 procent van de Australische rooms-katholieke geestelijkheid zich schuldig heeft gemaakt aan misbruik. Naam en toenaam van 1900 beschuldigde priesters zijn bij de commissie bekend, in totaal zouden zoīsn 2400 priesters betrokken zijn bij misbruik. Een ander recent bericht: Franse journalisten beschuldigen, na diepgaand onderzoek, 25 bisschoppen ervan de wandaden van 32 priesters die zich schuldig maakten aan misbruik, te hebben toegedekt. En nog een bericht uit AustraliŽ: een commissie die misbruik onderzocht komt op 569 geestelijken, vrijwilligers en mensen in het onderwijs die zich schuldig zouden hebben gemaakt aan misbruik van minderjarigen. De gemiddelde leeftijd van de slachtoffers was ten tijde van het misbruik elf jaar.
De huidige paus heeft alle registers open getrokken om een einde te maken aan de praktijken en om de schuldigen aan te pakken. De sfeer van achterhouden van belastend materiaal lijkt mede door de houding van de paus te veranderen. Bisschoppen die de wandaden van hun priesters niet willen erkennen en/of toedekken, kunnen rekenen op zware straffen.
Seksueel misbruik door priesters wordt vaak in verband gebracht met het celibaat. Die verplichting speelt zeker mee, maar de stelling dat het celibaat de hoofdoorzaak is van het plegen van misbruik, is niet houdbaar. Dat blijkt uit onderzoek en uit de praktijk. Zo zijn de percentages tussen bisdommen verschillend: in sommige Franse bisdommen ligt het percentage ver boven het gemiddelde. Sommige broederordes scoren zelfs boven de 20 procent. Seksueel misbruik komt ook buiten de kerk voor - vaak binnen het familiale of sociale verband waarin de slachtoffers leven.
Er gaat veel aandacht uit naar misbruik in de kerk. Dat hangt samen met de omvang van de wandaden: vele tienduizenden binnen de Rooms-Katholieke Kerk en haar instituties. De structuur van de kerk speelt ook mee: een cultuur van verzwijgen en toedekken in een sterk hiŽrarchische structuur kan als het ware ruimte bieden voor de praktijken. Plekken waar kinderen in hun dagelijks leven zijn overgeleverd aan de integriteit van de priester, bijvoorbeeld in internaten, blijken helaas maar al te vaak onveilige plekken te zijn.
De bisschoppen hebben een bijzondere verantwoordelijkheid. Hun geestelijk gezag brengt met zich mee dat ze alles moeten doen om misbruik te voorkomen. Helaas gedragen niet alle bisschoppen zich zo; sommigen zijn zelfs een factor in het voortbestaan van de misbruikpraktijk. In moreel en geestelijk opzicht schieten bisschoppen die daar mede schuldig aan zijn, ernstig te kort. Mede onder hun verantwoordelijkheid worden kinderen slachtoffer. De gevolgen daarvan kunnen zeer ernstig zijn. Er zijn honderden getuigenissen van mensen die een geschonden leven leiden als gevolg van het misbruik.
Bisschoppen en de paus vragen om vergeving voor de wandaden. Veel slachtoffers ervaren dat als positief, maar wat als er steeds meer praktijken worden ontdekt en wat als het misbruik voortduurt?

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties