De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikeldonderdag, 16 februari 2017

Identiteit krijg je door mee te doen
De verkiezingen van maart aanstaande lijken ook - en misschien wel: vooral - te gaan over identiteit: over Nederland en Nederlanderschap, over de kiezer als burger, over de politieke partij of lijsttrekker bij wie ik me thuis voel, over Europa, over de burger voor wie Zwarte Piet geen probleem is - of juist wel - over mij als man of als vrouw - of als transgender of over de burger die vooral gewoon wil zijn.
Wilders heeft begrepen dat met 'identiteit' stemmen zijn te behalen. Andere politici proberen ook op identiteit te scoren: op normaal doen, bijvoorbeeld. Of op fatsoen. Bij nadere beschouwing is het begrip identiteit best een ingewikkeld iets. Omschrijvingen van het begrip gaan over eigenheid, herkenbaarheid, kenmerken of over onderscheid. Wilders scoort hoog met identiteit toegepast op Nederlanderschap. Zijn 'minder Marokkanen' slaat aan als uitdrukking van een Nederlands Nederland. De oproep van Wilders om Europa de rug toe te keren zodat Nederland zichzelf kan blijven, doet hetzelfde.
Maar wat is dan dat Nederland en dat Nederlanderschap? Uitingen van Wilders verwijzen naar een samenleving met ,,minder, minder Marokkanen". Of naar een Nederland waar 'het volk' het weer voor het zeggen krijgt. Naar Nederland dat z'n eigen boontjes dopt, dus zonder Europa.
De boodschap van Wilders komt bij nog geen kwart van de kiezers goed aan. 'Het volk' waarover Wilders spreekt, is dus slechts een deel van het volk. De hoge toon van Wilders mag dus wel wat gematigder, maar Wilders is de laatste die dat zal doen.
De minderheid van 'het volk' is overigens groot en belangrijk genoeg om goed naar te kijken; wat is precies de identiteit die de Wilders-aanhang nastreeft?
Het zou best kunnen dat die identiteit niet in positieve termen kan worden uitgedrukt. Veel Wilders-aanhangers zijn vooral tégen iets. Bijvoorbeeld tegen de quasi-elite die dagelijks op televisie politiek correcte uitspraken doet, tegen de discussies over Zwarte Piet als verpersoonlijking van discriminatie en rassenhaat. Of tegen het gedoe over geslachtsneutrale toiletten. Of tegen politici die hun beloftes niet nakomen en het hebben over dingen die niet in de werkelijkheid van veel Nederlanders bestaan. Of tegen de premies van vertrekkende bestuurders van grote bedrijven. Of tegen het circuit van politici en bestuurders waarin die elkaar baantjes geven.
Belangrijk is voorts het kennelijke gevoel van Nederlanders dat ze niet worden gezien. Dat gevoel hebben Groningers die lijden onder de aardbevingen, en honderdduizenden Nederlanders die langdurig in de werkloosheid zitten, die niet met alles met de moderne samenleving kunnen meedoen, die niet voldoen aan de ideaal-beelden in de televisie-reclame of die niet in de omstandigheden zijn voordeeltjes te pakken in de fiscale sfeer.
Tegelijkertijd is er de vaststelling dat gezien worden en meedoen actie vereist: goede informatie tot zich nemen, investeren in meedenken en meedoen, vrije tijd gebruiken voor deelnemen aan verenigingen op lokaal of regionaal niveau. Al deze dingen versterken een identiteit. Daar aan werken is vruchtbaarder dan een man achterna lopen die niet uit is op burgers met veel identiteit, maar die kiezers wil gebruiken ten dienste van eigen macht.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties