De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


donderdag 19 oktober

Hoofdartikelwoensdag, 25 januari 2017

Identiteit: bevestiging en oproep
Identiteit is een populair begrip geworden, met name in de politiek. Het gaat dan vaak over de Nederlandse identiteit. De vraag wat de identiteit (van een land) precies is, kent geen eenduidig antwoord. Politici gebruiken het begrip als kenmerk van Nederland. Voor de PVV vallen de Nederlandse identiteit en de nationale staat bijna samen; de VVD heeft het graag over Nederland als land van hardwerkende Nederlanders die graag een leuk leven leiden. Het CDA probeert al jaren het fatsoenlijk gedrag van de Nederlander als diens kenmerk te zien. Tegelijkertijd: de identiteit van Nederland bestaat niet, zei prinses Máxima in 2007. Die uitspraak lokte veel reacties uit. Velen vonden dat de toenmalige prinses de werkelijkheid van Nederland en zijn inwoners ontkende.
Máxima legde de vinger op een gevoelige plek. Kennelijk hechten mensen aan een duidelijke omschrijving van wie ze zijn. Maar het probleem is dat bij nadere beschouwing blijkt dat er, bij wijze van spreken, net zoveel identiteiten zijn als inwoners. Ofwel: dé Nederlandse identiteit bestaat niet. Daarmee had Máxima een punt, ondanks alle kritiek. En toch is identiteit kennelijk zo’n belangrijk begrip dat het in de verkiezingstijd steeds aan de orde komt - letterlijk of verholen. Wellicht heeft dat er mee te maken dat mensen gekend willen worden in wie ze (denken te) zijn. Of, misschien, heeft een bepaalde identiteit aantrekkingskracht op mensen: kijk, zo wil ik zijn, zo wil ik leven en zo wil ik behandeld worden.
Van die aantrekkingskracht lijken politici gebruik te willen maken. De PVV probeert een kenmerkend beeld van Nederland en Nederlanders neer te zetten dat te maken heeft met noties van nationalisme, van eigen volk eerst, van directe democratie: het volk beslist en het parlement moet zich aan de volkswil aanpassen. En: de identiteit van de Nederlander verdraagt zich niet met de massale komst van moslims.
De VVD heeft een nieuwe weg ingeslagen: politiek leider Mark Rutte ontpopt zich als de nieuwe fatsoensrakker. 'Doe normaal, of ga weg’, schreef hij in een open brief aan de Nederlandse kiezer. Deze slogan herbergt verschillende politieke aspecten. Er is het beroep op het fatsoen, op gedrag zoals iedere Nederlander dat wil. De woorden: 'of ga weg’ zijn veelzeggend. Nederlanders kunnen niet weg, maar immigranten wel. Rutte appelleert hier aan het identiteitsgevoel van Nederlanders die zich verzetten tegen de instroom van buitenlanders. Nederland is het land voor fatsoenlijke mensen die trots zijn op hun land. Ziehier hoe de VVD op twee fronten de verkiezingsslag aangaat met de PVV (buitenlanders, nationalisme) en met het CDA. De partij van het fatsoen moet zich herstellen van de harde klap die Rutte uitdeelde met zijn slogan over fatsoen.
De PvdA onder leiding van Asscher voert (nog) niet een duidelijke identiteitskoers. Hoger opgeleide PvdA’ers voelen zich nog thuis in de sfeer van het multiculturele beleid. Er zijn ook nog de dromers van het internationaal socialisme. En er zijn de 'arbeiders’ die vervreemd zijn van hun partij en hun heil elders zoeken. Kortom: de PvdA heeft een identiteitscrisis. Als de partij echt meedoet, dan zal ze snel moeten bedenken wie en wat ze wil zijn: de verkiezingen gaan vooral over identiteiten.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties