De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 17 december

Sportdinsdag, 10 januari 2017

Lieuwe Westra: zorgen én bewondering
Zij die de man uit Tijnje de laatste maanden spraken, hoorden een opgewekt mens. Het ging beter, zei hij, sinds hij begin september voor een monsterlijk lange trainingsstage naar Spanje was vertrokken. Heus, conditioneel was hij nog niet de oude. Die depressie had hem tijdens de zomer dagenlang in bed gehouden. Ga je niet beter van fietsen. Maar de Spaanse zon en zijn overstap van het kille Astana naar de warme Wanty-ploegen hadden de bravoure doen terugkeren. Lieuwe Westra wilde nog één keer laten zien wie Lieuwe Westra is, zei Lieuwe Westra. 'Ze´ zouden hem niet klein krijgen. Het herstel had tijd nodig, maar stiekem wilde hij er tijdens de vorig jaar door hem gewonnen Driedaagse De Panne weer staan. Meevaller was de test begin december met provinciegenoot Jenning Huizenga op de wielerbaan van Alkmaar. Een aerodynamischere tijdrithouding zou de Fries per vijftig kilometer chronorace een minuut winst op kunnen leveren.
Nieuwe ploeg, nieuwe kansen, zelfs een nieuwe Lieuwe Westra-fankledinglijn. Wie de tweevoudig nationaal kampioen tijdrijden de laatste maanden volgde op social media zag een en al enthousiasme. Ook Gerrit Kloosterman, die Westra namens de Leeuwarder Courant opzocht in het buitenland, kreeg een ronkend beeld voorgeschoteld. De LC-lezers konden met een gerust gevoel de Kerst in. Westra voelde zich nog wel eens eenzaam, maar het ging weer een stuk beter.
Antidepressiva
Wie geeft er eerlijk antwoord als iemand vraagt hoe het gaat? Gek. Zelden laten we het achterste van onze tong zien. Alsof we anderen willen beschermen tegen onze eigen ellende. Westra stelde zich wel kwetsbaar op. In juni vertelde hij aan deze krant al dat hij mentaal in een wak zat. De eenzaamheid in Monaco, een verbroken relatie, financiële geschillen, die dodelijke ongevallen in het peloton en een moeder die hij al anderhalf jaar niet meer gezien had door het vele reizen: fietsen was even niet leuk meer. Eind september deed hij er in het AD nog een schepje bovenop. De nuchtere Fries zat aan de antidepressiva, had overwogen met wielrennen te stoppen, maar wilde het toch nog één keer proberen. Met dát heilige doel voor ogen zou hij zich honderd dagen in Calpe 'opsluiten´ om als herboren terug te komen.
Vanaf dan alleen maar goede berichten. Voor de buitenwacht althans. Zouden meer voormalig depressievelingen dat hebben? Dat ze niet vertellen over een terugval? Dat ze, na een tijdje voor hun omgeving alleen de slechtnieuwsshow te zijn geweest, ineens het gevoel hebben alleen de goednieuwsshow te mogen brengen? Bovendien, met Westra ging het toch goed? Nieuwe ploeg, nieuwe goesting. Waarom zou hij dat beeld van anderen verpesten? De verleiding om op de 'hoe issut-vraag´ het enig gewenste antwoord te geven, was groot.
Mensen die Westra goed kennen, wisten wel beter. Zij zagen een jongen die tot gisteren nog steeds worstelde. Met zakelijke conflicten, met eenzaamheid, met het leven. Een jongen die de ene dag brandde van de ambitie voor een mooie comeback en de andere dag vanwege een griepje alle moed verloren leek te hebben: het liefst zou hij alleen nog maar in het zwembad van zijn hotel in Calpe dobberen.
De rest van het verhaal leest u vandaag in het Friesch Dagblad.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties