De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 22 oktober

Hoofdartikeldonderdag, 5 januari 2017

Gesprek nodig over wat abortus echt is
Minister Schippers wil het aantal abortussen in ons land verlagen. Het aantal van ongeveer dertigduizend abortussen per jaar vindt ze te hoog. Abortus is geen verkapte vorm van anti-conceptie, stelt ze.
De minister heeft bedacht dat de rol van huisartsen mede van invloed is op het aantal abortussen. Als die rol groter wordt, is er een kans dat vrouwen terugkomen op hun voornemen om een abortus te laten plegen. De huisarts kent, in het algemeen, zijn patiënten en hun omgeving. Vanuit de relatie die daardoor is ontstaan, kan wellicht voortkomen dat een vrouw besluit af te zien van abortus. Een abortuskliniek heeft in het algemeen niet een relatie met vrouwen die hun zwangerschap willen laten afbreken Het nadenken over wel of geen abortus vindt daarom vanuit de abortuskliniek op een andere wijze plaats.
Een van de mogelijke achtergronden van de opvattingen van de minister is het aantal vrouwen dat zich meerdere keren meldt bij een abortuskliniek. Een van de omstandigheden die daarbij kan meespelen is dat vrouwen van boven de 21 jaar anticonceptiemiddelen zelf moeten betalen en dat te duur vinden; een abortus daarentegen wordt vergoed door de verzekering. De vraag is dan of het vergoeden van anticonceptie geen beter instrument is om het aantal abortussen te doen verminderen.
Dergelijke redeneringen geven een beeld hoe, in veel gevallen, de abortuspraktijk afwijkt van de geest van de wetgeving. In die laatste is sprake van een afweging tussen de nood van de vrouw die (ongewenst) zwanger is en het ongeboren leven. Het is nauwelijks een vraag of die afweging in alle gevallen serieus wordt gemaakt.
Dit alles heeft onder meer te maken met de manier waarop wordt gekeken naar het begin van het leven. Vanuit 'wetenschappelijk’ onderzoek wordt over een bevruchte eicel gesproken als een 'klompje cellen.’ Dat verdient nog niet de kwalificatie van menselijk leven. Er zijn verschillende opvattingen over het moment vanaf wanneer dat wel het geval zou zijn. Een consequentie van sommige opvattingen leidt tot de verbijsterende situatie dat een ongeboren kind van 22 tot 24 weken op de eerste verdieping van het ziekenhuis wordt geaborteerd, terwijl vijf verdiepingen hoger alles wordt gedaan om een ongeboren kind van 24 weken te redden.
De abortuspraktijk in ons land komt mee voort uit een ideologische strijd in jaren zeventig van de vorige eeuw. Toen liepen vrouwen met blote buiken over straat, met als kreet: 'baas in eigen buik’. Die opvatting heeft mede geleid tot de 'mode’ of de ideologie om te vinden dat de beslissing over een abortus bij de vrouw ligt. Wie kritisch is over de abortuspraktijk, wordt weggezet als iemand die de rechten van vrouwen schendt. Daarbij wordt de vraag 'vergeten’ of, en zo ja wanneer, de vrucht 'rechten’ heeft.
Het spreken over abortus zou moeten gaan voorbij de ideologie, en eerst maar eens gevoerd moeten worden vanuit overtuigingen over wat leven is en over de feitelijkheden van zwangerschap, foetussen en beleving van vrouwen, ook van hen die een abortus hebben ondergaan.
De opmerkingen van de minister zijn hopelijk een stimulans om een gesprek te voeren over wat abortus eigenlijk is.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties