De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Sportdonderdag, 21 juli 2016

Thern is terug, maar heeft geen voorlopig geen haast
Brussel Hoe Simon Thern zich voelde toen hij vorige week tijdens het oefenduel met FC Oss zijn rentree voor sc Heerenveen maakte? De vraag stellen, is hem beantwoorden. Na acht maanden blessureleed mocht de 23-jarige Zweed op de velden van de Terschellingse amateurclub AVV in Hoorn eindelijk weer eens het pompeblêdenshirt aantrekken. En dat deed deugd, ook al was het maar voor een halfuurtje.
Thern is terug van weggeweest. Terug van een slepende enkelblessure, die hem ruim driekwart jaar aan de kant hield. ,,Het is een zware periode geweest", zegt hij aan de vooravond van het nieuwe eredivisie-seizoen. ,,Als je dan eindelijk weer op het veld staat, doet dat je wel wat. Ik was best emotioneel. De tegenstander was natuurlijk geen grootmacht, maar het voelde goed om terug te zijn."
Honderd procent fit. Nee, dat is Thern nog altijd niet. ,,Maar het gaat elke dag beter. Ik kan weer pijnvrij rennen, dribbelen en schieten. Dat is al heel wat. Mijn enkel voelt nog steeds anders dan vroeger, maar dat zal waarschijnlijk nooit meer veranderen. Het blijft een zwakke plek, maar met de juiste aandacht is dat geen probleem. Het belemmert me niet meer. Ik kan weer vrijuit voetballen."
Messteken
Dat was vorig jaar wel anders, toen Thern begin oktober op de training zijn enkel verstuikte. Denkend dat het 'allemaal wel meeviel', wilde hij aanvankelijk van geen opgeven weten. ,,Maar op een gegeven moment werd de pijn te erg. Het was alsof iemand steeds weer een mes in mijn enkel stak. Ik moest er wel wat aan laten doen. Ik heb nog een lange carrière voor me en het kon op die manier niet langer."
Een operatie was noodzakelijk. En dus eindigde het eerste volledige seizoen van Thern in Friese dienst al op 12 december, in de uitwedstrijd tegen Ajax. Een lange periode van revalideren volgde. Nadat zijn enkel drie weken in het gips had gezeten, begon de talentvolle middenvelder in zijn thuisland langzaam aan de lange weg terug. Dichtbij zijn familie, ver weg van zijn wisselvallig presterende teamgenoten in Heerenveen.
,,Het was mentaal niet altijd gemakkelijk, maar ik ben er goed doorheen gekomen", zegt Thern. ,,Het herstel is gegaan zoals de doctoren vooraf hoopten, al vond ik het zelf natuurlijk lang duren. Eind maart kon ik weer voorzichtig lopen, voordat ik weer kon joggen was het seizoen al bijna voorbij. De afgelopen weken is het echter verbazingwekkend snel gegaan. Ik heb altijd het vertrouwen gehouden dat ik weer op mijn oude niveau terug zou kunnen komen, maar toen ik voor het eerst weer met de groep mee kon trainen, voelde dat toch als een enorme opluchting."
Eenmaal terug op het veld wil Thern zich zo snel mogelijk in het basisteam van coach Jurgen Streppel vechten. ,,Maar het is geen race tegen de klok. Ik heb geen haast. Het belangrijkste is dat ik fit word én blijf. Als dat lukt, kan ik mooie dingen laten zien. Ik hoop een goed vervolg te geven aan de stijgende lijn die ik tijdens mijn eerste halfjaar hier heb laten zien. En het te team helpen natuurlijk. Het moet beter dan vorig jaar, dat is duidelijk. Het voetbal dat we toen speelden, past niet bij deze mooie club."
Potentie
Met een stap hogerop, waar menig kenner hem na zijn eerste maanden in Heerenveen al rijp voor achtte, is Thern vooralsnog niet bezig. ,,Ik wil niet te ver vooruit kijken. Dat is in mijn situatie nu ook niet logisch. Maar als ik de komende tijd goede prestaties laat zien, zal er op termijn wel een mooie club voor me komen. Ik heb genoeg potentieel om over een paar jaar in een van de vijf grote Europese competities te spelen. Daar ben ik van overtuigd. Maar voorlopig zit ik prima op mijn plek in Heerenveen." Om nogmaals te benadrukken: ,,Ik heb geen enkele haast."

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties