De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 22 oktober

Sportvrijdag, 15 juli 2016

Namli heeft buik vol van op de tribune zitten
Younes Namli beweegt zich in de voorbereiding bij sc Heerenveen voort als een jong veulen dat voor het eerst wordt losgelaten in de wei. En eigenlijk is dat ook wel een beetje zo, want de 22-jarige Deense Marokkaan kwam afgelopen seizoen vanwege een hardnekkige buikspierblessure nauwelijks aan spelen toe. En dus hoopt hij komend seizoen na anderhalf jaar Fryslân eindelijk zijn belofte in te lossen en zijn kunsten te gaan vertonen in het Abe Lenstra-stadion.
,,Ik voel me goed en ben er klaar voor om wat te laten zien. De supporters laten zien dat ik niet alleen op de tribune kan zitten", zegt Namli, die daar na afgelopen seizoen wel de buik vol van heeft. En in de oefenduels tegen Drachtster Boys en FC Emmen heeft hij de fans in de voorbereiding met een aantal fraaie hoogstandjes ook al een voorproefje gegeven. Maar dat was een jaar geleden ook al het geval na een half jaartje acclimatiseren.
Namli arriveert in de winter van 2015 in Heerenveen en komt onder trainer Dwight Lodeweges tot elf optredens, veelal als invaller, in de hoofdmacht. Van zijn belofte dat hij binnen een half jaar het shirt met nummer 10 van zijn geliefde positie achter de spits hoopt op te eisen, is nog niets terecht gekomen. Maar de voorbereiding op het seizoen 2015-2016 is hoopgevend en dat levert hem in de seizoensouverture tegen De Graafschap een invalbeurt op van 28 minuten.
Niemand kan op dat moment bevroeden dat het meteen de langste invalbeurt in de hoofdmacht zou zijn dat seizoen. In de week daarop moet hij opdraven met het belofteteam tegen Feyenoord. Bij thuiskomst krijgt hij last van een pijnlijk gevoel in de buik en de lies. ,,Je denkt er op dat moment niet meteen het ergste van, maar de volgende ochtend werd het erger. Ik kon amper meer op mijn benen staan."
Knettergek
Het liefst wil Namli niet terugdenken aan die vervelende tijd. En er over praten al helemaal niet. Maar de blessure bepaalt wel het beeld van afgelopen seizoen. Zijn seizoen. Een oorzaak voor de klachten wordt niet gevonden, maar de pijn blijft. ,,Soms kon ik pijnvrij trainen, maar dan kreeg ik de volgende dag weer last. Bij alles wat ik deed. Ik werd er op een gegeven moment knettergek van." En dus werd besloten om hem in november vorig jaar te opereren.
Met het gewenste resultaat, want Namli maakt na de winterstop op
20 februari tegen NEC zijn rentree als invaller (dertien minuten). Twee weken later krijgt hij nog eens dertien speelminuten tegen FC Utrecht. Het is zijn laatste optreden dat seizoen, goed voor in totaliteit 54 speelminuten. Daarna keren de klachten terug en verdwijnt de Deen van het voetbalpodium. ,,Ik heb daarna rust gehouden en heb me voortdurend laten behandelen", vertelt Namli, die niet wil spreken van een verloren jaar.
Ik heb er van alles van geleerd, want ik ben er mentaal sterker van geworden. Je leert ook beter naar je lichaam te luisteren, want dat is belangrijk. Natuurlijk had ik het ook graag mijn vorderingen op het veld willen laten zien, want daarvoor ben ik uiteindelijk hier naar toe gekomen. Maar dat zat er even niet in." Inmiddels is Namli pijnvrij en heeft hij de zomerstop in eigen land gebruikt om zich met zijn personal trainer optimaal voor te bereiden op het nieuwe seizoen.
Voorzichtig
,,Ik ben behandeld en heb op een speciale manier getraind. Een andere manier van trainen en niet meer alles doen. Om op die manier mijn buik niet te veel te belasten", zegt Namli. ,,Ik ben fit terug gekomen en voel niks meer. Maar in de voetballerij weet je het nooit." Hij blijft voorzichtig, maar niets wijst er tot dusverre op dat de klachten terugkomen. ,,Ik ben blij dat ik weer volop kan trainen en heb al twee wedstrijden gespeeld. Het was even wennen, want ik had lang niet gespeeld. Maar voor mijn gevoel ging het wel lekker."
Op het trainingskamp op Terschelling heeft Namli voor zijn gevoel ook weer stappen gemaakt. ,,Daar was ik nooit eerder geweest. Het gaat er wat anders aan toe dan ik gewend ben, maar je bent hier met het team en dat is leuk. Bovendien wordt er hard getraind met het doel om beter te worden."
En om de laatste stap te maken naar een basisplaats, al houdt de Deen zich wat op de vlakte. ,,Ik probeer elke dag mijn best te doen. Dan moet de trainer bepalen of het goed genoeg is en waar ik moet spelen. Ik ben een creatieve speler, maar speel waar de trainer wil dat ik moet spelen."

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties