De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

donderdag 14 december

Hoofdartikeldinsdag, 5 juli 2016

Samenleving heeft ruimte en steun nodig
Tussen alle grote gebeurtenissen door zoals bloedige aanslagen wereldwijd en het vertrek van de Britten uit Europese Unie, klinkt in onze maatschappij de vraag wat we aan moeten met de samenleving. De landelijke overheid trekt zich terug, gooit taken over de schutting van steeds groter wordende gemeenten en gemeenten kijken naar vertegenwoordigers van wijken en dorpen om zaken uit te voeren die vroeger ondenkbaar waren. Deze steeds verder gaande decentralisering vergt veel van burgers. Ze moeten capabel zijn om taken in het verlengde van het openbaar bestuur op zich te kunnen nemen. Dat is niet altijd een vanzelfsprekendheid voor mensen die als vrijwilliger zich inzetten voor bijvoorbeeld hun wijk of dorp.
Tegelijkertijd wordt van burgers verwacht dat ze op het gebied van zorg zich inzetten voor hun medemens. En de druk wordt groot. Gisteren kwam nog naar buiten dat verpleeghuizen lang niet altijd in staat zijn hun werk goed te doen. Dat heeft er mede mee te maken dat ouderen langer thuis blijven en afhankelijk zijn van mantelzorg, vrienden, familie en buren dus. Hun verblijf in een verzorgingshuis is de laatste jaren verkort: van jaren naar enkele maanden, maar veel intensiever. Mantelzorg wordt met liefde gedaan, maar veel mensen voelen zich er niet altijd gelukkig bij. Ouderen willen de relatie met kinderen of buren gelijkwaardig houden, maken zich zorgen over hun privacy of schamen zich. En soms is er geen netwerk om op terug te vallen.
Van regeringswege is tot nu toe weinig vernomen. Hoewel de premier bij monde van de koning tijdens een troonrede heeft laten weten dat we een participatiesamenleving moeten worden. Wat dat precies betekent en hoe die vorm moet worden gegeven is een grote vraag. Een voordeel van de uitblijvende vergezichten van de overheid is misschien wel dat burgers zelf het heft in handen nemen. In het vacuum ontstaat een waaier van initiatieven: 'broodfonds┤ waarin zzp┤ers hun uitkeringen regelen, energieco÷peraties van burgers en nieuwe vormen van buurtzorg waar bureaucratie niet het belangrijkste onderdeel van het werk is.
Sommige politieke partijen zoals de ChristenUnie en het CDA zijn aan het nadenken over hoe deze gedroomde participatiesamenleving vorm kan worden gegeven zonder dat zij blijft steken in een vijgenblad voor naakte bezuinigingen. En dan blijkt duidelijk dat er heel wat moet veranderen. Burgers en hun verbanden moeten ondersteuning krijgen, niet alleen financieel. Het gaat er ook om dat er maatschappelijke, fiscale en juridische ruimte komt om zaken zelf ter hand te nemen. Zo zou een maatschappelijke onderneming onder een ander fiscaal regime moeten kunnen vallen dan een op winst gerichte bv. De organisaties van dorpen en wijken moeten kunnen beschikken over de financiŰn om hun toegewezen taken uit te voeren. Gemeenten moeten hun eigen belastingen kunnen heffen zodat ze eigen keuzes kunnen maken. En de rijksoverheid moet niet te hard schrikken als er hier en daar verschillen zijn.
Dat hoort allemaal bij decentralisatie. Als ons land zich dan moet omvormen tot een participatiesamenleving, dan horen daar de middelen en de instrumenten bij die zo┤n ideaal mogelijk kunnen maken. De ijzige stilte in Den Haag belooft tot nog toe niet veel goeds.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties