De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 22 oktober

Hoofdartikeldinsdag, 28 juni 2016

Nieuw begin voor EU begint niet in Brussel
Verspil nooit een goede crisis, zei de illustere Britse oorlogspremier Winston Churchill. Door een ingrijpende gebeurtenis komen gevestigde belangen in beweging. En dat biedt ruimte voor broodnodige verandering.
De eerste tekenen wijzen er op dat Europese regeringsleiders nadat de Britten vorige week voor een vertrek uit de Europese Unie stemden, die les ter harte hebben genomen. Het besef is doorgedrongen dat Brussel met de ambitieuze plannen voor een Europese politieke integratie het contact met veel burgers is verloren. De EU staat symbool voor een ongewenste mondialisering, met als belangrijkste kenmerken economische dreigingen, verdringing op de arbeidsmarkt en meer immigratie. In een onzekere wereld trekken burgers zich terug op de natiestaat omdat die de beste bescherming zou bieden. Die tendens is niet alleen zichtbaar in Groot-BrittanniŽ - waar het parool van het Brexit-kamp luidt: 'Geef ons land terug aan ons - maar populistische en nationalistische partijen doen het overal in Europa goed.
Het streven naar federalisering van de EU staat haaks op de herwaardering voor de natiestaat. De Britse stem tegen de EU maakt duidelijk dat als Brussel op de ingeslagen weg verder gaat het Europese project ten dode is opgeschreven.
Het zijn de regeringsleiders van EU-lidstaten die nu het initiatief nemen voor veranderingen. Van de Europese Commissie - het dagelijks bestuur van de Europese Unie onder leiding van Jean-Claude Juncker - is opvallend genoeg weinig vernomen. Mogelijk omdat de technocratische Juncker beseft dat van hem geen geloofwaardige hervormingen kunnen worden verwacht.
Frankrijk en Duitsland presenteerden zondag een plan om Europa 'beter te leren omgaan met verschillende ambitieniveaus. En Nederland, BelgiŽ, Luxemburg, ItaliŽ, Frankrijk en Duitsland - de zes landen die aan de wieg stonden van de huidige EU - lieten weten dat er ruimte wordt geboden aan lidstaten die nog niet willen meedoen aan verdere politieke integratie. Dat betekent dus een Europa van meerdere snelheden. In feite is dat nu al een beetje zo. Niet alle EU-lidstaten maken deel uit van de eurozone of doen mee aan de paspoortvrije Schengenzone. Maar als de nieuwe voorstellen worden aangenomen, wordt dit ook concreet beleid.
Met een Europa van meerdere snelheden verschuift meer macht van Brussel naar de nationale lidstaten. Want de afzonderlijke landen kunnen buiten de Europese Commissie om afspraken maken met wie en in hoeverre zij willen samenwerken. Dat betekent een breuk met het verleden waarin de Europese Commissie steeds meer macht kreeg ten opzichte van de lidstaten. Als veel beslissingen weer op nationaal niveau worden genomen, krijgen burgers via nationale parlementen een grotere stem in Europa.
In alle vorige crises was īnog meer Europaī het enige antwoord dat de Europese Commissie wist te formuleren. Die vlucht naar voren heeft slecht uitgepakt omdat het de burgers heeft vervreemd van het Europese project. Wil de EU het vertrouwen van de burgers terugwinnen, dan moet een deel van de macht terug naar de lidstaten. Zodat de Europeanen weer invloed krijgen op de manier waarop hun samenleving wordt ingericht, al dan niet binnen een (lichte) vorm van federalisme.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Drie hoofdartikelen over de Brexit op rij. Drie zeer evenwichtige hoofdartikelen, waarvoor hulde.
Wie kritisch is op de Europese Unie en op de euro behoort niet automatisch tot het kamp van Farage of Wilders, Le Pen of wie dan ook van populistische kant. Het gaat dan niet aan om - zoals de liberaal Verhofstadt deed in het Europese Brexiteer tot nazi te verklaren. Zeker Verhofstadt niet, die nog zeer onlangs op het Maidanplein in Kiev voor Europa onverantwoordelijke beloften deed aan het Oekraïense volk. Zelf zou ik, als ik een referendumvraag voorgeschoteld kreeg, absoluut NEEN stemmen bij een voorstel voor uittreden uit de EU. Wat de muntunie betreft: als Duitsland uit de euro zou treden, zouden wij in Nederland wellicht niet anders kunnen en de gulden weer koppelen aan de Duitse mark. Dat kan de Oostenrijkse schilling en de Deense en Zweedse kroon dan ook doen. De EMU dus, die vooraf ging aan de euro, maar dan zonder Frankrijk, België, Italiė en Griekenland. Maar wel de statenbond in stand houden op een wijze als het voortreffelijke SGP-artikel in het Friesch Dagblad voorstelde. Alleen uit de euro of de EU treden is absoluut geen optie. Vanaf Willem van Oranje zijn wij met handen en voeten aan de Europese geschiedenis verbonden. Het is goed dat op te merken. En dat geldt ook voor Groot-Brittanië. In elk geval geen verdieping van de EU of een Europese eenheidsstaat, wat de bedoeling was van de invoering van de euro. Dat is al evenmin verantwoord vanuit de Europese geschiedenis gezien, met zoveel verschillende volkeren en mentaliteiten

J. Elsinga, Ermelo - donderdag, 30 juni 2016


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties