De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikelvrijdag, 10 juni 2016

Opmaat voor een nieuwe sociale kwestie
De Amerikaanse verkiezingen verbazen Europeanen in hoge mate. De manier waarop zelfs partijgenoten strijden voor het kandidaatschap als president is voor Europese ogen onbegrijpelijk. Dat geldt in sterkere mate voor de strijd tussen de Democraten en de Republikeinen. Alle denkbare middelen worden ingezet. De gezaghebbende Amerikaanse filosoof Michael Sandel maakt zich grote zorgen over de effecten van de manier waarop in zijn land de verkiezingsstrijd wordt gevoerd. Een van zijn zorgen is de uitwerking van de verkiezingsstrijd als een strijd van het geld. De kandidaten hebben een groot budget nodig om hun campagnes te kunnen financieren. Bedrijven kopen bepaalde voordelen bij de aanstaande president door het spekken van de campagnekas. Dat zorgt ervoor dat de politieke partijen een sfeer scheppen voor de grootste kans om zo veel mogelijk geld bij elkaar te krijgen. Dat betekent automatisch veel aandacht voor het grote bedrijfsleven. En dus minder voor de midden- en lagere sociale klassen. Die ervaren een steeds grotere kloof in de samenleving. De ongelijkheid neemt toe en zorgt voor steeds meer spanningen.
De situatie in Europa, in Nederland is anders dan in de Verenigde Staten. Maar ook in ons land is sprake van een groter wordende sociale en in zekere zin financiële kloof tussen mensen. De groep kiezers die zich niet gekend voelt, die ontevreden is, lager is opgeleid, een ongezonde levensstijl heeft, met meer gebreken ouder wordt en gemiddeld zeven jaar eerder sterft, wordt groter. De vooruitzichten voor de kinderen in deze groepen worden er niet beter op. Vroeger konden kinderen uit lagere sociale klassen zich door middel van onderwijs omhoog werken. Nu blijkt dat niet meer onderwijs de allesbepalende factor is voor maatschappelijk succes, maar de opleiding van de ouders. Kinderen van ouders met een hoge opleiding bereiken meer dan kinderen van ouders met lage posities.
De grote groep mensen die zich in peilingen aangetrokken voelt tot opvattingen van Wilders is een vertaling van de ontevredenheid bij veel mensen. Ze voelen zich, in die mening gesterkt door Wilders, niet gehoord en spreken in grote woorden over allerlei maatschappelijke problemen zonder oplossingen - van moslims tot en met ontwikkelingssamenwerking en de grote graaiers in de financiële wereld.
Veel Nederlanders, ook niet-sympathisanten van Wilders, voelen zich niet meer verbonden met ’Nederland’ en trekken zich terug in groepen van gelijkgezinden. Hun waarnemingen van de politieke elite in ons land wekken negatieve gevoelens op: 'ze doen maar’ of 'ze houden elkaar de hand boven het hoofd’. Gebeurtenissen zoals de bonnetjes-affaire en het gekrakeel over minister Van der Steur zijn voedsel voor nog meer vervreemding en ergernis.
Nederland raakt verdeeld in (sociale) groepen die steeds meer uit elkaar groeien. Nu al is er een grote afstand tussen degenen die succes hebben en degenen die achter blijven. De groepen hebben de neiging het leven in eigen kring te leiden. Mensen zien de ander vooral in vooroordelen en dragen nauwelijks kennis van het leven van de ander. Alles wijst erop dat deze ontwikkelingen nog wel even door gaan. Dat is de opmaat tot wat de nieuwe sociale kwestie gaat heten.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties