De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


donderdag 19 oktober

Hoofdartikeldinsdag, 17 mei 2016

Europa moet Grieken een uitweg bieden
De Griekse schuldencrisis is terug. Of beter gezegd, de problemen waren niet opgelost maar werden tijdelijk overvleugeld door de vluchtelingencrisis. Nu de migratiestroom aan banden is gelegd, voorlopig althans, staat de aanpak van de enorme schuldenberg van Griekenland weer hoger op de agenda van de Europese regeringsleiders.
Griekenland kampt al jaren met een extreem begrotingstekort en een enorme staatsschuld. De andere landen van de eurozone en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) zijn het land in de afgelopen jaren te hulp geschoten met miljardenleningen om de stabiliteit van de eurozone te herstellen. Athene moest in ruil voor de leningen fors snijden in de overheidsuitgaven en dus in de sociale voorzieningen. Die maatregelen zijn zeer impopulair bij de Griekse bevolking. Door de bezuinigingen zijn de lonen en pensioenen gedaald terwijl er ondertussen geen einde komt aan de stijging van de werkloosheid. Er is geen uitzicht op een substantiŽle groei van de Griekse economie. Bij gebrek aan perspectief groeit onder de bevolking de sociale onrust en de weerzin tegen de Europese geldschieters die het verwijt krijgen niet de gewone Griek te willen helpen maar vooral te willen voorkomen dat Europese banken omvallen.
Vorige week besloten de eurolanden dat Griekenland nog niet kan rekenen op geld uit het vorig jaar gesloten leningenprogramma. Er moeten eerst nog meer bezuinigingen en hervormingen worden doorgevoerd. Van schuldverlichting kan volgens de eurolanden helemaal geen sprake zijn. Het IMF denkt daar anders over. Vanwege de enorme schuldenlast duurt het decennia voordat Griekenland weer op eigen benen kan staan. Als de schulden worden kwijtgescholden, is er tenminste weer kans op economische groei, redeneert het IMF. Van verlichting van de schuldenlast wil de eurozone echter niets weten omdat dat een beloning zou zijn voor slecht gedrag en een aanmoediging kan betekenen voor andere landen om ook de begrotingsdiscipline te laten verslappen. Ook zullen de kiezers in de andere eurolanden het moeilijk kunnen accepteren dat hun belastinggeld in de 'bodemloze Griekse putí is verdwenen.
Die argumenten zijn niet uit de lucht gegrepen, maar aan de andere kant is het volstrekt duidelijk dat de Grieken nooit in staat zullen zijn de astronomisch hoge schuld terug te betalen. Om de negatieve spiraal te doorbreken, zal de eurozone haar verlies moeten nemen. Ook uit welbegrepen eigenbelang. Eind volgende maand vindt er in Groot-BrittanniŽ een referendum plaats over het EU-lidmaatschap. Als Brussel is verwikkeld in een hoogoplopende ruzie met Athene zullen de eurosceptische gevoelens onder de Britten worden aangewakkerd waardoor ze eerder voor een Brexit stemmen. En dan is er nog de vluchtelingendeal met Turkije die dreigt te stranden. Als Turkije zijn belofte intrekt om migranten terug te nemen en er opnieuw massaal vluchtelingen van Turkije naar Griekenland oversteken, dan moet de EU in Athene een coŲperatieve en betrouwbare partner hebben om de migratie in goede banen te leiden.
Wat het zwaarst is, moet het zwaarst wegen. Kwijtschelding van de schuldenlast van de relatief kleine Griekse economie kan Europa makkelijk dragen. Een ontsporing van de vluchtelingencrisis niet.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties