De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Hoofdartikeldinsdag, 12 april 2016

Een bedenkelijke (belasting-)moraal
Het verschil tussen belastingontwijking en belastingontduiking is de dikte van een gevangenismuur, zei Denis Healy, de Britse minister van FinanciŰn in de jaren zeventig ooit. Belastingontwijking is niet in strijd met de wet, zolang het maar is opgegeven aan de fiscus. Maar door het falende toezicht zijn belastingparadijzen ook geschikt voor belastingontduiking en witwaspraktijken. Sinds vorige week de onthullingen over belastingontduiking en -ontwijking via een Panamees advieskantoor, de Panama Papers gedoopt, naar buiten kwamen, weten we dat wereldwijd regeringsleiders, sportmensen en zakenlieden bij fiscaal vluchtgedrag zijn betrokken. Bron voor de openbaringen vormen ruim elf miljoen uitgelekte documenten.
Onder anderen een tiental staatshoofden wordt genoemd in de documenten. De IJslandse premier Sigmundur David Gunnlaugsson zag zich vanwege zijn betrokkenheid bij belastingontwijking al genoodzaakt op te stappen. De Oekra´ense president Petro Porosjenko en zijn Argentijnse ambtgenoot Mauricio Macri liggen onder vuur, net als de Britse premier David Cameron. De Russische president Vladimir Poetin en de Chinese president Xi Jinping worden ook genoemd in de Panama Papers.
In hoeverre vermogende politici en anderen die hun geld via brievenbusfirma┤s in belastingparadijzen hebben gestald schuldig zijn aan witwassen of belastingontduiking valt nog niet te zeggen. Mogelijk hebben ze binnen de richtlijnen van de wet geopereerd, maar moreel valt er wel het een en ander aan hun handelen af te dingen. Neem de IJslandse premier. Uit de Panama Papers bleek dat Gunnlaugssons vrouw via een offshorebedrijf in een belastingparadijs belangen had in IJslandse banken. Dat bracht hem in ernstige verlegenheid omdat hij met zijn pleidooi voor het terugbetalen van buitenlandse schuldeisers van die banken dus zijn eigenbelang zou hebben verdedigd. En de Oekra´ense president en miljardair Porosjenko, die bij zijn aantreden beloofde corruptie te bestrijden, blijkt miljoenen naar het buitenland te hebben weggesluisd. De geloofwaardigheid van de Britse premier David Cameron heeft ook een deuk opgelopen omdat hij aanvankelijk ontkende dat hij offshore-aandelen had. Extra pijnlijk voor Cameron is dat hij anderen die gebruik maakten van buitenlandse belastingparadijzen altijd het vuur aan de schenen heeft gelegd.
De Panama Papers hebben terecht tot grote verontwaardiging in de publieke opinie geleid. Niemand betaalt graag belasting, maar het is onverkwikkelijk als de superrijken die een ongekende macht hebben zich via brievenbusfirma┤s onttrekken aan hun politieke en maatschappelijke verplichtingen. Belasting wordt betaald voor publieke voorzieningen - zoals wegen, gezondheidszorg en onderwijs - die iedereen belangrijk vindt en om minder bevoorrechten een bestaansminimum te garanderen. De belasting voor dit soort zaken moet toch worden opgebracht. Als sommigen dat niet doen, moeten anderen meer betalen. Als blijkt dat politici, sporters en zakenlieden - mensen die een voorbeeldfunctie vervullen - zich niet solidair opstellen maar wel van de publieke voorzieningen profiteren en soms zelfs bezuinigingen afkondigen, vergroot dat de kloof tussen de elite en het volk.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties