De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

donderdag 14 december

Hoofdartikelzaterdag, 2 april 2016

Zien waar werkelijke strijd wordt gevoerd
Het verhaal van de Emmausgangers is bekend: op de dag van de opstanding van Jezus vertrokken twee mannen naar Emmaus, een dorpje in de buurt van Jeruzalem. Ze spraken over de vreselijke gebeurtenissen rondom Jezus. Een man haalde hen in en sprak hen aan. Waarom zijn jullie bedroefd? De twee vertelden het verhaal van de kruisiging en de begrafenis van Jezus. En van het verhaal van vrouwen die bij het lege graf te horen hadden gekregen dat Hij leeft. De derde man ging met hen mee, onderwijl de Schriften uitleggend. De man ging bij de twee eten en nadat Hij het brood had gebroken, zagen de manen het: het is de Heer. Op dat ogenblik was Hij verdwenen.
Wat is de bedoeling van dit verhaal? Waarom heeft noch Mattheus, noch Marcus dit verhaal opgeschreven? En waarom Lucas wel?
Er vallen een paar dingen op in het verhaal. De Emmausgangers hebben geen naam. Ze worden aangeduid als: twee van hen. De vertalers maken er vaak van: twee van de leerlingen. Maar dat is niet logisch. De mannen gaan na hun ontdekking van de levende Heer direct op weg naar Jeruzalem om hun ervaring te vertellen aan de leerlingen. Lucas zegt nadrukkelijk dat de mannen in Jeruzalem ‘de elf en de anderen’ aantroffen. Vlak daarvoor in het evangelie is ook sprake van 'de elf en (vele) anderen. Zijn de twee van de groep anderen?
We weten niet wie die anderen zijn, maar het is aannemelijk dat die anderen tot de groep rondom Jezus behoorden - hun verdriet over wat er met Jezus is gebeurd is daarvoor een aanwijzing. Duidelijk is dat de mannen het verhaal van de vrouwen over de opstanding niet geloven. Lucas schrijft dat een paar van hen naar het graf gingen en het graf leeg aantroffen, ‘maar Jezus zagen ze niet’.
Opvallend in het verhaal is dat Jezus in zijn verwondering dat ze niet geloofden in de opstanding niet naar zichzelf verwijst als het bewijs, maar naar het getuigenis van de profeten. De mannen waren, zegt Jezus, traag van begrip en hadden weinig verstand. En Hij legde hun de Schriften uit, te beginnen bij Mozes en de profeten. Zo is het dus: Jezus is de vervulling van alles wat er staat, en wie de Schriften leest en verstaat ziet in Hem wie Hij is.
De namen van de Emmausgangers worden niet genoemd. Maar wel wordt verteld waar ze naar toe gingen: Emmaus. Waarom wel deze informatie? Er zijn redenen om aan te nemen dat in de tijd waarin Lucas zijn evangelie schreef een dorpje bij Jeruzalem - Emmaus - een centrum van verzet tegen de Romeinen was. Deze informatie geeft het verhaal een perspectief. De mannen hadden gehoopt op het koningschap van Jezus, als kroon van verzet tegen en overwinning op de Romeinen. In hun ongeloof zochten ze hun heil in de strijd van deze wereld en daarvoor moesten ze naar Emmaus.
Het verhaal leert dat bij wie de Schriften te verstaan heeft gekregen, de schellen van de ogen vallen. Die zien de werkelijkheid met andere ogen, voorbij aan wat van deze wereld is. Die wereld is er wel, maar daar het heil zoeken, leidt tot niets - de Romeinen slaan Joodse opstanden neer en vernietigen de tempel. De heldere ogen van het zien in geloof hoe de werkelijke strijd wordt gevoerd tussen ziende blind zijn of inzien dat Hij het is op wie de wereld wacht.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties