De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Hoofdartikeldinsdag, 22 maart 2016

Kan EU nog kritiek leveren op Turkije?
Premier Mark Rutte had zichzelf acht weken gegeven om de vluchtelingenstroom naar Europa terug te dringen. Hoongelach viel hem twee maanden geleden ten deel. Maar hij is er toch in geslaagd zijn belofte redelijk na te komen, op papier althans, want het akkoord met Turkije moet in de praktijk nog zijn geldigheid bewijzen.
Als halfjaarlijks EU-voorzitter speelde Rutte vorige week een belangrijke rol in het sluiten van een akkoord met Turkije om een oplossing te vinden voor de migratiecrisis. De overeenkomst moet er toe leiden dat migranten Turkije niet meer als springplank naar de EU kunnen gebruiken. Turkije krijgt in ruil hiervoor miljardensteun, sneller visumvrij reizen en de gesprekken over een Turks EU-lidmaatschap worden nieuw leven ingeblazen.
Aan de overeenkomst kleven morele en juridische bezwaren, maar de EU zag geen andere uitweg dan in zee te gaan met de Turkse president Erdogan die het niet zo nauw neemt met de mensenrechten en zich steeds meer ontpopt als een autocratisch heerser. Zonder akkoord was de kans groot geweest dat de EU uit elkaar was gevallen. Duitsland kan niet nog eens bijna een miljoen vluchtelingen opvangen. De solidariteit tussen de EU-lidstaten verdampte zienderogen omdat veel landen weigerden vluchtelingen op te nemen, ondanks uitdrukkelijk bevel van de Europese Commissie. Het Verdrag van Schengen, op grond waarvan paspoortvrij door een groot deel van Europa kan worden gereisd, dreigde te sneuvelen doordat het ene na het andere land de grenzen dichtgooide. Door de toestroom van vluchtelingen kregen populistische en eurosceptische partijen steeds meer voet aan de grond, zoals vorige week de Duitse partij AfD bij regionale verkiezingen. Zonder deal met Turkije zou er een ongekende humanitaire ramp in Griekenland ontstaan waar nu al tienduizenden wanhopige vluchtelingen het in allerbelabberdste omstandigheden moeten zien te rooien.
Met de lente in aantocht, als de vluchtelingenstroom door het betere weer zou aanzwellen, was de urgentie voor de EU dus levensgroot om een oplossing te bereiken.
Grote overwinnaar is de Turkse premier Davutoglu van de conservatief-islamitische AK-partij waar ook Erdogan deel van uitmaakt. Straks kunnen 80 miljoen Turken visumvrij door Europa reizen. Ook wordt er weer gepraat over toetreding van Turkije tot de EU. Iedereen weet dat Turkije nog lang geen lid van de EU kan worden. Maar dankzij de toezeggingen die de Turkse regering heeft binnengesleept, laten Davutoglu en Erdogan zien dat zij serieus worden genomen door Brussel. En dat kan veel Turkse kiezers binnenkort een beslissend duwtje in de rug geven in het stemhokje ten faveure van de AK-partij.
De grootste triomf van Erdogan staat niet eens op papier, maar is een impliciete. Met het akkoord verplicht de EU zich stilzwijgend geen kritiek meer te leveren op de slechte mensenrechtensituatie in Turkije. Het verwijt zou anders luiden dat de EU zelf een loopje neemt met de eigen hooggestemde normen en waarden door met een land als Turkije in zee te gaan. Het akkoord met Turkije was nodig om de migratiecrisis te bezweren, maar de EU heeft er zichzelf wel de mond mee gesnoerd.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties