De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikelzaterdag, 12 maart 2016

De (on)geestelijkheid van de kerk
De weken voor Pasen hebben in de kerken een bijzonder karakter. De aandacht, bijvoorbeeld in de liturgie en de bijbellezingen zijn gericht op de komende Goede Vrijdag, de dag waarop Jezus stierf. Soberheid in zang, muziek en licht horen bij deze tijd.
Het sterven van Jezus is een gebeurtenis van een onpeilbare werkelijkheid in de geestelijke wereld. De verduistering van het zonlicht, de aardbeving en het scheuren van het voorhangsel in de tempel van boven naar beneden, zijn tekenen van die werkelijkheid.
Zonder Goede Vrijdag geen paasfeest en, later, geen pinksterfeest. Dat laatste feest wordt wel aangeduid als het begin van de kerk: Joden en anderen uit de hele wereld hoorden de toespraak van Petrus in eigen taal. De boodschap van de opgestane Heer is voor de hele wereld. De apostels dragen de boodschap uit. Overal waar dat gebeurt, ontstaan kerken.
De kerkgeschiedenis laat zien hoe het geestelijke van de kerk van Jezus, de Christus, soms verduisterd is in de alledaagsheid van het materiŽle bestaan. Kleingeestelijkheid, machtsmisbruik, wanbeheer en andere al te menselijke handelingen en gebeurtenissen bepalen soms meer het gezicht van de kerk dan haar geestelijke karakter.
Iedere kerkelijke traditie kent wat dit betreft haar zwarte bladzijden. De kruistochten, de scheuring tussen de kerk van het Oosten en het Westen, het ontstaan van de Anglicaanse Kerk en zo veel meer gebeurtenissen maken de geschiedenis van de kerk een vindplaats van ongeestelijk gedrag en van menselijk falen.
De kerk voert steeds een strijd om behoud van het geestelijke en om gedrag dat passend is bij wie en wat de kerk is.
De kerk van Rome is de grootste centraal georganiseerde kerk van de wereld. De mondiale en de hiŽrarchische structuur, de doctrine en de presentie van de kerk in de internationale diplomatieke wereld, zijn ůůk verleidingen om werelds te leven op een wijze die niet past bij het geestelijk karakter van de kerk.
De werkelijkheid van de Rooms-Katholieke Kerk als centrum van macht en geld schuurt met het bijzondere karakter van deze weken. De kerk van Rome is niet alleen die van paus Fransiscus, die leider wil zijn van een kerk van de armen. Ze is ook de kerk van frauduleus financieel beleid, van oneerlijke macht en van corruptie. Publicaties over het wanbeheer over de financiŽn van de kerk trekken een diepe en onheilige groef in het gezicht van de kerk.
Deze wandaden en die in andere kerkelijke verbanden leiden af van het wezen van de kerk. De kerken voeren in dit opzicht een strijd met zichzelf. Dat is de strijd tussen de kerk als geestelijk lichaam en de kerk als organisatie in en van de wereld.
De afnemende kerkelijkheid en de deels daarmee samenhangende vermindering van geloof, mogen niet worden verklaard uit wanpraktijken. Die afname en de slechte, wereldlijke kant van de kerk zijn wellicht deels tekenen van hetzelfde: ongeestelijkheid.
De tijd voor Goede Vrijdag en Pasen is een tijd van bezinning. Ook op de kerk. Hoe kan die haar geestelijke roeping zichtbaar en verstaanbaar maken? Op het antwoord wachten mens en wereld.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties