De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.


dinsdag 17 oktober

Geloof & Kerkdinsdag, 1 maart 2016

Doorgeven maar, die tradities
Column
Pastoor Peter van der Weide
Wij mensen kunnen niet zonder gewoontes en tradities. De bekende schrijver Godfried Bomans ( 1913-1971) had daar een fijne neus voor vanuit zijn oer-katholieke achtergrond. Wie kent niet het gesprek dat hij in 1970 voor de tv had met zijn broer Arnold, trappist in Zundert en zijn zus Wally, zuster onder de Bogen, in Rijckholt. Het werd door miljoenen mensen bekeken. Het gesprek vond plaats in de tijd na de Tweede Vaticaanse Concilie (1962-1965) waarin alles in de R.-K. Kerk in Nederland leek te veranderen. Een bekende uitspraak in die tijd was: 'In de Katholieke Kerk verandert alles, behalve het brood en de wijn op het altaar’.
Tot dejaren zestig van de vorige eeuw leefden de katholieken in Nederland in een vast en hecht bouwwerk waarin alles van generatie op generatie werd doorgeven zonder daar al te diep op in te gaan. ,,Toen de jongere generatie in diezelfde jaren zestig het doosje met tradities open maakte bleek daar niets in te zitten." Aldus Godfried Bomans.
In de afgelopen week was ik op bezoek in Lincoln in Engeland. Daar zingt sinds september vorig jaar mijn petekind in het kathedrale koor mee. Opgevoed in de kerkelijke zang in het kathedrale koor van zijn eigen vader in de kathedraal in Utrecht had hij de stoute schoenen aangetrokken en besloten om auditie te doen bij een van die beroemde koren waarvan wij het bestaan en klank vaak alleen kennen via concerten, geluidsopnames.
Samen met zijn vader en een bevriende oud studiegenoot van het toenmalige Instituut voor Katholieke Kerkmuziek te Utrecht was ik getuige van een nog zeer levendige traditie van prachtige zang op hoog niveau in een van die mooiste Engelse kathedralen. Bijna iedere dag verzorgt het koor de Evensong (avondgebed) en op zondag de Hoogmis, de Mattins (ochtendgebed) en de Evensong.
De zangers worden aangenomen na selectie en ook in de paar dagen dat wij er verbleven waren er audities. Ook maakten wij de ochtendrepetities mee van de jongens en de meisjes die in twee aparte koren zingen. Wat is het toch mooi te zien dat jonge mensen zich laten opnemen in een eeuwenlange traditie die zo rijk is dat, of je nu wilt of niet, je beslist aangeraakt wordt door iets wat boven alle dagelijkse miserie en ellende uitstijgt.
Ik kan u zeggen dat er onder de zangers natuurlijk allerlei types rondlopen, maar dat de meesten van hen met twee benen in het volle leven staan. Ook in Engeland heeft het kerkelijk leven last van de secularisatie met de daaraan verbonden ontkerkelijking, maar de traditie van de kerkelijke zang wordt er gelukkig nog door velen gekoesterd en gedragen.
Voor mijn petekind is dat beslist geen doosje waar niks inzit, maar een doosje waar hij van alles uithaalt en het enthousiast deelt met degenen die hem kennen. Wij waren beslist niet de enige bezoekers die zich verbaasden over zijn enthousiasme. Zo ziet u maar dat tradities er niet zomaar zijn om door te geven, maar dat ze wel degelijk inhoud en betekenis geven aan het (godsdienstige) leven. Ik zou zeggen: doorgeven maar
Peter van der Weide is pastoor van Sneek, Roodhuis, Blauwhuis en Heeg. Reacties: pastoor@sintmartinussneek.nl.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties