De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 23 oktober

Hoofdartikeldonderdag, 18 februari 2016

Downtest en de uitsluiting van leven
In de Tweede Kamer wordt gediscussieerd over de beschikbaarheid van een test die uitwijst of een ongeboren kind het syndroom van Down heeft of niet. De tekst kan ook worden gebruikt voor andere (erfelijke) ziekten. De discussie gaat onder meer over de vraag of die test voortaan standaard moet worden vergoed. Achter die beslissing gaat een wereld schuil. De betekenis van het eventuele besluit om de test standaard te maken ligt niet in het geld. Het gaat erom dat als de test standaard wordt, de druk om abortus te laten uitvoeren als een vrouw zwanger is van een kind met het syndroom van Down, wordt opgevoerd. Kinderen met het downsyndroom worden nog een grote uitzondering. De ouders van zo’n kind zullen moeten uitleggen dat het kind er is. Het niet geboren laten worden van een kind met het syndroom wordt de nieuwe vanzelfsprekendheid.
Testen op down en het laten aborteren van een ongeboren kind met deze afwijking zijn een voorbeeld van het streven naar 'perfecte’ kinderen. Dat streven uit zich ook op andere wijzen: via genetisch onderzoek kunnen afwijkingen al heel vroeg worden opgespoord; voorspellingen over het vóórkomen van afwijkingen worden steeds nauwkeuriger en de technieken om 'reparaties’ uit te voeren worden steeds beter.
Het streven naar gezonde kinderen is een natuurlijk fenomeen. Er zijn veel manieren om aan dat streven te werken. Denk aan een gezonde leefwijze van vrouwen voor en tijdens de zwangerschap (niet roken, niet drinken, foliumzuur et cetera). Met de toenemende mogelijkheden van de medische techniek wordt het aantal manieren om te kunnen proberen gezonde kinderen te krijgen, groter. De vraag is of er grenzen zijn aan dat streven.
Er is een verschil tussen het laten aborteren van een kind met afwijkingen en het proberen zo gezond mogelijk te leven voor en tijdens de zwangerschap. Bij abortus is er sprake van 'iemand’, namelijk een mens in wording. Op dat leven wordt ingegrepen. Bij gezond leven in verband met zwangerschap gaat het er om leven - dat er nog niet is - te verwekken onder zo gunstig mogelijke omstandigheden.
In de maatschappelijke en politieke discussie over deze zaken wordt abortus vaak gezien als 'oplossing’ van een probleem: het probleem wordt weggenomen. De werkelijkheid blijkt vaak anders: er dient zich niet zelden een ander probleem aan. Dat probleem gaat over een toenemend bewustzijn van wat er is gebeurd bij de abortus.
De politieke discussie over wel of geen standaardprocedure hoort niet te gaan over geld. Die discussie hoort te gaan over de manier of de samenleving accepteert dat er onvolkomen leven is; dat ook geschonden leven zinvol kan zijn en over de gevaren van het denken over de 'perfecte mens’ als ideaal.
Kinderen met het syndroom van Down zijn niet minder vaak dan gezonde kinderen een bron van vreugde en zin. De betekenis van een mensenleven ligt immers niet in de volmaaktheid. Het ideaal van de volmaaktheid veroorzaakt een cultuur van ontevredenheid, van tekorten, en van niet voldoen.
Dat ideaal wordt nooit ten volle bereikt; dat ideaal is een misleidende fantasie die veel negatiefs oplevert - tot en met uitsluiting van leven.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Zeer hartelijk bedankt voor uw artikel.
Het is goed te weten dat wij allen onvolmaakte mensen zijn en het van Gods genade moeten hebben.
Dat maakt ook genadig en liefdevol naar ander onvolmaakt leven en maakt duidelijk dat het vermoorden van leven in de moederschoot ongenadig en liefdeloos is.

J. Elsinga, Ermelo - donderdag, 18 februari 2016


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties