De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikeldinsdag, 9 februari 2016

Inmenging Rusland brengt weinig goeds
Elk sprankje hoop dat er voor het conflict in SyriŽ een politieke oplossing zou worden gevonden, is de bodem ingeslagen. Het overleg in GenŤve is opgeschort omdat gesprekspartners niet kwamen opdagen, mede omdat de situatie op het slagveld drastisch is gewijzigd. Het leger van president Assad is bij Aleppo in het offensief gegaan met hulp van de Russische luchtmacht. Omdat Assad aan de winnende hand is, heeft hij geen belang bij vredesbesprekingen waarbij hij concessies moet doen.
Door de dreigende omsingeling van Aleppo, de tweede stad van SyriŽ en bolwerk van de gematigde oppositie, zijn tienduizenden op de vlucht geslagen. Turkije staat onder zware druk van de EU om de grens met SyriŽ open te gooien zodat de vluchtelingen een veilig heenkomen hebben. Maar het is natuurlijk niet de bedoeling dat al die SyriŽrs vervolgens doorreizen naar Europa. Brussel wil Turkije financieel en politiek belonen als Ankara vluchtelingen tegenhoudt. De EU maakt zich door die opstelling kwetsbaar voor politieke chantage van Turkije.
Het is tekenend voor de onmacht van Europa dat het niet alleen in de vluchtelingencrisis, maar ook bij het vinden van een politieke oplossing het initiatief noodgedwongen aan anderen overlaat. De EU mist de macht en invloed om het conflict bij te sturen. Terwijl SyriŽ toch praktisch naast de deur ligt en de strijd aldaar ook voor Europa verstrekkende gevolgen heeft.
Zoals Turkije de sleutel in handen heeft voor de oplossing van de vluchtelingencrisis, heeft Moskou dat voor het vinden van een politieke uitweg. Toen Rusland een half jaar geleden zich met de strijd ging bemoeien, hoopte het Westen dat de kansen op vrede zouden toenemen. De gedachte was dat de Russische president Poetin het Syrische regime tot inschikkelijkheid zou dwingen. Poetin zou zich na de OekraÔne-oorlog willen rehabiliteren op het wereldtoneel en daarom Assad tot tegemoetkomingen bewegen. En in ruil voor beŽindiging van de sancties wegens de annexatie van de Krim zou Poetin een bemiddelende rol gaan spelen, was de hoop.
Maar de opvatting dat Rusland naar een plaatsje aan de onderhandelingstafel zocht, is een illusie gebleken. Moskou is er alleen op uit het Syrische regime overeind te houden. Daarom schakelt Rusland vooral de gematigde rebellen uit, zodat de wereld straks een keuze krijgt opgedrongen: Assad of de extremisten van de Islamitische Staat. Hoewel Assad meer bloed aan zijn handen heeft dan IS, zal de internationale gemeenschap toch voor Assad kiezen. De terreurbeweging IS is een grotere bedreiging voor Europa en met het wegvallen van Assad zal de instabiliteit in het Midden-Oosten verder toenemen.
Poetin maakt niet gebruik van zijn invloed op Assad om hem tot een gematigder koers te bewegen. In plaats daarvan wordt het conflict door Poetin alleen maar aangescherpt. Met nietsontziende bombardementen, waarbij vaak burgers worden getroffen, wordt de haat van Syrische rebellen vergroot en neemt de vluchtelingencrisis nog dramatischer gevolgen aan. Door de militaire Russische bemoeienis is de toch al geringe animo van Assad om concessies te doen volledig weggesmolten. De trieste balans is dat de inmenging van Poetin, anders dan gehoopt, de vrede alleen maar verder uit zicht heeft gebracht.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties