De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

zondag 17 december

Hoofdartikelvrijdag, 29 januari 2016

Weer sneuvelt taboe in vluchtelingencrisis
De Europese bewindslieden hebben zichzelf een deadline van twee maanden gesteld om de vluchtelingencrisis op te lossen. Voorzitter Juncker van de Europese Commissie, EU-president Tusk en premier Rutte, dit halfjaar voorzitter van de Europese Unie, zeiden vorige week dat de EU tot de lente de tijd heeft om grip te krijgen op de migratiecrisis. Als er rond die tijd de massale instroom van migranten niet aan banden is gelegd, vrezen zij dat het draagvlak onder het vluchtelingenbeleid is weggevaagd en dat de verworvenheden van de Europese welvaartsstaten in gevaar komen.
Een belangrijke stap op weg naar een oplossing is mogelijk het plan van PvdA-leider Diederik Samsom om alle migranten die via Turkije in Griekenland arriveren terug te sturen. In ruil daarvoor moet een legale asielroute voor maximaal 250.000 vluchtelingen per jaar in het leven worden geroepen. Op die manier moet voorkomen worden dat migranten hun leven wagen door in gammele bootjes Europa te bereiken. Een andere overweging is dat Europa niet langer wordt overspoeld met vluchtelingen die het zo langzamerhand nauwelijks nog weet op te vangen.
Hoe de praktische uitvoering van het plan gestalte moet krijgen, is onduidelijk. Gaat Europa daadwerkelijk de meest kwetsbare vluchtelingen terugsturen? Is Turkije in staat en genegen een humane opvang te realiseren? Welke asielzoekers komen in aanmerking om door te reizen naar Europa?
Hoewel er nog veel vragen zijn, biedt het plan van Samsom toch een uitweg uit de vluchtelingencrisis. Tegelijkertijd is het een treurig stemmende erkenning van het feit dat het huidige beleid liederlijk heeft gefaald. De Europese Unie is niet in staat gebleken de eigen buitengrenzen te bewaken. Van de door Brussel verplicht gestelde verspreiding van vluchtelingen over de EU-lidstaten is niets terechtgekomen. Het paspoortvrije reizen, zoals vastgelegd in het Verdrag van Schengen, staat zwaar onder druk. In de EU is een diepe breuklijn aan het licht gekomen tussen westelijke en oostelijke lidstaten die diametraal tegenover elkaar staan in het vluchtelingendebat. Populisten, eurosceptici en nationalisten hebben in alle EU-lidstaten de wind in de rug.
Geen wonder dat Brussel lichtelijk in paniek koortsachtig zoekt naar een oplossing. Onder druk wordt alles vloeibaar, wordt wel eens gezegd. Dat geldt ook voor de migratiecrisis. Binnen een half jaar is een reeks taboes aan diggelen gegaan. Het was tot voor kort ondenkbaar dat hekken en prikkeldraadversperringen in Europa werden geplaatst, dat grenscontroles werden ingevoerd of dat EU-lidstaten weigerden naar Brussel te luisteren. Maar het belangrijkste taboe dat is geslecht, zoals onder meer blijkt uit het plan van Samsom, is dat het recht op asiel niet absoluut en onaantastbaar is. Europa kan niet, zoals de Duitse bondskanselier Merkel met haar Wilkommenskultur suggereerde, gedurende langere tijd onbeperkt mensen van buitenaf opnemen en laten integreren. Dat er grenzen zijn aan de opvang botst met het morele en humane uitgangspunt dat alle mensen evenveel recht hebben op een vreedzaam en welvarend leven. Maar het is helaas de politieke realiteit dat grenzeloze solidariteit de stabiliteit en veiligheid in Europa in gevaar brengt.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties