De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

maandag 18 december

Hoofdartikelvrijdag, 22 januari 2016

Geblunder minister heeft een prijs
Stel eens voor dat een buitenstaander die Nederlands verstaat, redelijk tot goed ontwikkeld is en geïnteresseerd is in politieke en bestuurlijke zaken. Hoe zou zo iemand gisteren hebben geluisterd naar het debat in de Tweede Kamer over de zwarte bladzijden van minister Van der Steur over anatoom George Maat? Deze man werd uit het identificatie-team voor slachtoffers van de MH17 gezet om dat hij op 'ongepaste en onsmakelijke wijze aan medische studenten college had gegeven over het werk van het identificatieteam. De minister kwam in moeilijkheden toen bleek dat hij een politierapport wel heel erg laat naar de Kamer had gestuurd. Gisteren moest de minister zich verantwoorden voor zijn handelwijze tegenover een kritische Kamer. Het antwoord op de vraag hoe een buitenstaander naar het debat in de Kamer zou hebben gekeken, kan interessant zijn. Een buitenstaander begrijpt niet alles in de context van eerdere debatten, van uitingen in de media. Maar diezelfde buitenstaander hoort en ziet dingen die de betrokken Kamerleden en belangstellende Nederlandse burgers niet (meer) zien.
Het is voorspelbaar dat de buitenstaander met verbazing, zo niet verbijstering, kennis zal hebben genomen van het politierapport dat uiteindelijk door de minister naar de Kamer werd gestuurd. Dat rapport is voor een belangrijk deel onleesbaar gemaakt. De Kamer kreeg dus geen complete inzage in het rapport en dus niet in de gebeurtenissen, bevindingen en conclusies van de politie. Hoe kan de Tweede Kamer de controlerende functie van het parlement op basis van zwarte bladzijden waarmaken? De buitenstaander zal dat niet begrijpen en de weldenkende Nederlander ook niet.
Het optreden van de minister van Veiligheid en Justitie gisteren, past in het beeld dat de minister van zichzelf heeft gemaakt: onduidelijk in zijn antwoorden aan de Kamer; de schijn van het onder de pet houden van belangrijke informatie; onvoldoende besef van de politieke realiteit; een kampioen in het verzamelen van uitingen van wantrouwen door de Kamer. De minister kreeg het aan de stok met de Kamer over de zogeheten Teeven-deal en, eerder, over een geënsceneerde foto van de moordenaar van Pim Fortuyn, Volkert van der G.
De buitenstaander zou zeker opmerken dat de positie van de minister niet houdbaar is: zo veel terechte kritiek in zo korte tijd. Maar de politieke realiteit in Nederland zet alles in een ander daglicht. Er is vrijwel geen partij die uit is op het vertrek van wéér een VVD-minister en zeker niet van een VVD-minister op Veiligheid en Justitie. De oppositie kiest ervoor de minister te laten bungelen tussen net nog wel laten zitten en dwingen tot aftreden. De minister is een geliefd object voor kritiek van de oppositie in de komende verkiezingstijd. De scenario´s voor de honende kritiek op de VVD en de minister kunnen nu al worden geschreven. Reken er maar op dat die scenario´s niet vriendelijk zijn.
De zwarte bladzijden in het rapport dat de minister naar de Kamer stuurde, stralen af op het gezicht van de bewindsman. Die raakt daardoor politiek gehandicapt. Dat is, hoe cynisch, de echte prijs die de bewindsman en de VVD moeten betalen voor het geblunder van de minister.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties