De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

dinsdag 24 oktober

Hoofdartikelvrijdag, 8 januari 2016

Richtlijnen als uiting ideologisch handelen
De consument merkt vooralsnog niet veel van de richtlijnen die de Europese Commissie heeft gepubliceerd voor etikettering van producten uit onder meer de Westelijke Jordaanoever. Onder meer fruit, wijn en groente uit de gebieden die in 1967 door IsraŽl zijn geannexeerd, mogen niet meer de vermelding 'made in IsraŽl‚Äô dragen. De producten afkomstig van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever of de Golanhoogte moeten een etiket krijgen waarop nadrukkelijk staat dat ze afkomstig zijn uit de door IsraŽl geannexeerde gebieden. Zo‚Äôn etiket kan er als volgt uitzien: 'Product uit de Golanhoogte (IsraŽlische nederzetting)‚Äô of 'Product uit de Westelijke Jordaanoever (IsraŽlische nederzetting)‚Äô.
Een motief voor het uitvaardigen van de richtlijnen is het recht van consumenten om de herkomst van producten te weten. In werkelijkheid is het uitbrengen van de richtlijnen natuurlijk vooral een politiek besluit, passend in de toenemende druk op IsraŽl in zijn nederzettingenbeleid. Het is genomen na drie jaar van voorbereiding. In die periode is veel lobbywerk gedaan, zowel negatief ten opzichte van de richtlijnen als ter ondersteuning daarvan.
Het Nederlandse parlement heeft op initiatief van de VVD een motie aangenomen waarin wordt opgeroepen om te bevorderen dat er een etiketteringsbeleid komt ten aanzien van alle producten uit alle gebieden die naar 'internationaal recht bezet, of illegaal geannexeerd zijn.’
ChristenUnie en SGP legden een stemverklaring af, waarin partijen de motie aanscherpen. Ze zullen de richtlijnen betreffende de betwiste gebieden.
De richtlijnen hebben vooralsnog een symbolische betekenis. De import van de producten is niet verboden en het aantal mensen dat zoekt naar de herkomst-etiketten en op grond daarvan wel of niet koopt, is gering. Er is wel een commercieel probleempje: onder de vlag van IsraŽl gelden lagere invoerrechten; die regeling vervalt.
IsraŽl heeft de symbolische betekenis goed begrepen. In het land is kritisch gereageerd. Sommigen zien er een teken van antisemitisme in. Premier Netanyahu verwijt de EU hypocrisie; er zijn zo‚Äôn tweehonderd conflictgebieden waarvoor geen soortgelijke richtlijn is opgesteld.
Het gesteggel over de richtlijnen is een van de vele voorbeelden van de tweedracht rondom IsraŽl. En van onvermogen om de verhoudingen tussen IsraŽl en de Palestijnen op vruchtbare wijze te verbeteren. Over dat laatste: of de richtlijnen werken niets uit in de praktijk en leiden alleen maar tot verdere verwijdering, of ze bewerken een boycot die vooral Palestijnen treft die werkzaam zijn voor de bedrijven die exporteren. Wie is met een dergelijk beleid geholpen?
De beslissing van Europa om over te gaan tot het opstellen van de richtlijnen is een ideologische daad die geen bijdrage levert aan een oplossing van het vreselijke conflict. Als zodanig is de beslissing meer een product van ideologische bevangenheid dan van verstandig beleid dat gericht is op ontspanning tussen partijen. Feitelijk is ze een bijdrage naar beneden in een spiraal die al zoveel slachtoffers maakt.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties