De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.

vrijdag 15 december

Dossiermaandag, 29 juni 2015

Griekenland hoort nog steeds bij EU
De Europese Unie en Griekenland schrijven geschiedenis. Teruggebracht tot de kern geldt dat een interne afspraak morgennacht verloopt. Dan komt een einde aan een omvangrijk noodpakket dat Griekenland lange tijd op de been heeft gehouden. Het gevolg is dat 7,2 miljard euro aan Europees en internationaal geld, dat nog op de plank lag als steun in de rug, niet meer beschikbaar is. Ook lijkt de Europese Centrale Bank nu de laatste financiële levenslijn op een heel laag pitje te hebben gezet.
Maar geld is ook maar geld. Iedere politieke onderhandelaar weet twee dingen. Je kunt over een onderwerp dat over geld gaat, altijd wel weer een compromis vinden. Beslissend is of er aan beide kanten sprake is van politieke wil. Met alle respect voor Jeroen Dijsselbloem en zijn harde zwoegen van de afgelopen dagen en weken, hij gaat niet over grote zaken als het al dan niet verwijderen van Griekenland uit de eurozone.
Dat laatste kan ook helemaal niet, hoewel de juristen daarover van mening verschillen. Het kan alleen als Griekenland aan de anderen het verzoek doet uit de Europese Unie te gaan. Dat voorstel deden de Grieken niet en zullen ze - zoals het nu lijkt - ook niet doen. Je moet je vooral zorgen maken om het Griekse volk dat nu in het ongeluk gestort lijkt te worden.
Het neemt niet weg dat ook aan de kant van de Europese Unie de knopen nu geteld moeten worden. Heeft de Unie de politieke wil om Griekenland erbij te houden? En wat wil de Unie doen om te bevorderen dat er ook aan Griekse kant weer politieke wil ontstaat? Voorlopig is het vertrouwen helemaal weg. In het gewone leven geldt dan, dat het maar het beste is om elkaar eens diep in de ogen te kijken.
Dat is dan ook de reden dat Dijsselbloem en consorten ,,de deur openhouden" voor als de Grieken tot een ander inzicht komen en willen terugkeren aan de onderhandelingstafel. Het referendum leek de EU-lidstaten ook niet in het vekeerde keelgat te zijn geschoten. De Duitse vicekanselier Gabriel verwoordde het al: ,,Als de vragen duidelijk zijn - als het kristalhelder is dat ze stemmen over een programma waarover onderhandeld is, kan het verstandig zijn." Het was vooral het negatieve stemadvies dat wordt gezien als klap in het gezicht van de geldschieters.
Het is nu onbekend terrein voor iedereen. Het is vooral onbekend terrein voor de eurozone. Het minste wat je daarvan kunt zeggen is dat die eurozone op redelijk krachtdadige wijze bij de les is gebracht. Een gezamenlijke munt geeft wederzijds verplichtingen. Dat blijkt niet zonder een minimale vorm van een politieke unie te gaan. Vorige week dinsdag leek premier Rutte in de Tweede Kamer nog uit te stralen dat zoiets wel met veel pappen en nathouden zou kunnen. Hij is nu misschien ook wijzer geworden.
Het belangrijkste is dat de Europese Unie blijft vasthouden aan de solidariteit die de lidstaten onderling voor elkaar moeten willen opbrengen. Het is misschien wel wijsheid geweest dat de regeringsleiders er niet zaterdag al gelijk bovenop zijn gesprongen. Hoewel ze hun onzichtbaarheid in de loop van deze week ook weer niet al te lang kunnen volhouden. Misschien toch maar even deze orkaan tot volgende week zondag laten uitwoeden? Intussen kan dan nagedacht worden over een passend antwoord aan de Grieken die nog steeds bij de Europese Unie horen.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

dossier
Familieberichten
Advertenties