De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
woensdag 22 november

Geloof & Kerkwoensdag, 22 april 2015

Pleidooi: kinderen pas later laten dopen
Oosterwolde - Ouders die lid zijn van een protestantse kerk en hun kind willen laten dopen moeten dat niet direct na de geboorte doen, maar pas als het kind wat ouder is.
Dat bepleit theoloog Wim Dekker in het boek  Tegendraads en bij de tijd. Verder in het spoor van Bonhoeffer  dat morgen verschijnt. De doop is nu verworden tot een soort van feestelijke afsluiting en afronding van het project ‘wanneer en hoe krijg ik een kind', meent Dekker. ‘Het zou raadzaam zijn wanneer de kerk wat duidelijker zou maken dat dit oergevoelen en het verlangen naar de doop twee totaal verschillende zaken zijn.'
Dekker, die zijn opvattingen toetst aan zijn Duitse leermeester theoloog Dietrich Bonhoeffer (1906-1945), meent dat er ongemerkt een onverantwoorde afzwakking van de Bijbelse doop heeft plaatsgevonden. Hij erkent dat ouders natuurlijk terecht het oergevoel van ‘een kind als wonder' kunnen hebben. ‘Na de geboorte van het kind kunnen de ouders daarom (met het kind) in de kerk komen om te danken voor de geboorte en te bidden om bescherming. Dat zou op zich een betekenisvol ritueel kunnen zijn. Zodra het kind zijn eerste stapjes kan zetten, kunnen ze opnieuw naar de kerk komen en mag het de doop ontvangen.'
Gezellig familiefeest
Het idee van Dekker kan feitelijk al in de Protestantse Kerk in Nederland, want het is opgenomen in het  Dienstboek, Leven. Zegen. Gemeenschap  (2004) waarin de ‘Orde voor dankzegging en zegen na de geboorte of adoptie van een kind' is opgenomen. In de praktijk wordt dit nog echter niet veel toegepast. Dekker vindt dat de doopdienst van een gezellig familiefeest weer een diep ernstig en blij gebeuren moet worden. ‘Nieuwe rituelen als het geven van een doopkaars of het schrijven van de naam op de rol zijn niet fout, maar moeten weg uit de sfeer van entertainment met alle kinderen uit de kerk eromheen, die ook nog een zelfgemaakte tekening mogen geven en dergelijke.'
Doop, catechese en toelating tot het Avondmaal moeten veel dichter bij elkaar gebracht worden. Dat zou er toe moeten leiden dat kinderen eerder openbare belijdenis van hun geloof doen. In bijvoorbeeld Scandinavië is die geloofspraktijk er al met de  Konfirmation  die tieners op hun dertiende of veertiende doen in de Lutherse staatskerk.
Dekker ziet dat de doop in de levens van opgroeiende kinderen en tieners nauwelijks een rol speelt en dat ze in de puberteit afhaken om misschien tien jaar later nog eens terug te keren met een verlangen om als volwassene gedoopt te worden. Hij pleit voor herwaardering van de doop. ‘Het roer moet om'.

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties