De website frieschdagblad.nl maakt gebruik van cookies.
zaterdag 18 november

Agendamaandag, 9 maart 2015

Niet nóg een rapport, maar schadevergoeding
Door Rinze Post
Minister Kamp wacht eerst nieuw onderzoek af voor hij beslissingen neemt over de gaswinning in Groningen. Nóg een rapport. Terwijl burgers maar geen aanspraak op schadevergoeding kunnen maken.
Over het algemeen nemen bestuurlijke overheidsorganen beslissingen op basis van onderzoeken en aanhangende rapporten. Zij hebben doorgaans niet voldoende kennis van zaken in huis en laten zich bijstaan door onderzoeksbureaus die - na aangeven van strekking en kader door het overheidsorgaan - een onderzoek doen dat resulteert in een rapport, en nog een rapport. En nog een onderzoek en een rapport...
Zij stellen beslissingen uit op basis van rapporten, verschuilen zich achter rapporten als het helemaal mis dreigt te gaan, of laten nieuw onderzoek doen, door een ander onderzoeksbureau. Als koste wat kost een bepaalde uitkomst gewenst is of iets gerealiseerd moet worden, is het niet ondenkbaar dat in de opdracht van het overheidsorgaan het gewenste resultaat voor het bureau de harde leidraad voor het onderzoek is. Want 'wie betaalt bepaalt', nietwaar?
Het lijkt standaard te worden, deze brij van rapporten. Uitstel van besluiten, onderzoek naar schade, overschrijdingen van kosten zijn aan de orde van de dag. Gezond verstand, ervaring uit het verleden, recente meetgegevens, meningen van tegenpartijen, ze worden luchtig aan de kant geschoven. Het kost de belastingbetaler handen vol geld.
En niet alleen dat, het kost hem ook zijn gezondheid en geluk, zijn woning en zijn omgeving worden beschadigd, en in het ergste geval delft een heel woongebied het onderspit. Want immers, de beslissing wordt genomen op basis van 'rapporten'.
Rapporten vol met aannames, vooronderstellingen, prognoses, opgesteld door niet geheel onafhankelijke bureaus, ze terroriseren de (politieke) meningsvorming en onze maatschappij. Deskundigen met een mening die niet past bij de gewenste uitkomst, worden doodgezwegen, publiekelijk belachelijk gemaakt of in een (eindeloos) juridisch gevecht uitgeput en zodoende kalt gestellt.
Het spreekt vanzelf dat onderzoeksbureaus - de goede niet te na gekomen - graag een 'rapport naar aanleiding van onderzoek' afleveren, waar vanzelfsprekend nog een vervolg op moet komen, en nog een vervolg vanwege nieuwe gegevens die ineens zijn opgedoken en nog één vanwege voortschrijdend inzicht, en nog één.
Bleek nu maar dat de prognoses en verwachtingen enigszins het concrete verloop van de bodembewegingen en de uiteindelijke uitkomst van de schade aan objecten zouden benaderen, maar de ervaring leert dat de ene kostenraming de andere opvolgt. De ene na de andere prognose slaat, voor wat betreft de invloed op objecten en het leefgebied, de plank compleet mis.
Men kan de opdracht aan adviesbureaus tot het doen van onderzoek en het maken van een kostenraming koppelen aan een 'resultaatverplichting' met een regeling: bij overschrijding van de kostenraming met meer dan enkele procenten treedt een boetebeding in werking. Een beproefde methode om het kaf van het koren te scheiden. Overheidsorganen worden dan ook van de juiste informatie voorzien, al of niet via een bijgaande management letter, zoals dat in de accountancy bij een rapportage verplicht is.
Wat doet het provinciebestuur van Fryslân om te zorgen dat een deel van de inkomsten uit de gas- en zoutwinning uit rechtvaardigheid wordt besteed aan de volledige schadeloosstelling van gedupeerde burgers? Want voor schadeloosstelling van objecten van overheden en waterschappen heeft de overheid immers reeds een uitstekende regeling tot stand gebracht.
Nu - het klinkt heel cynisch - mag de burger zijn ellende vermelden op een website van de provinciale overheid. Wat ermee gedaan wordt is onduidelijk. Het kan zijn dat de Technische Commissie Bodembeweging (TCBB), een adviesorgaan dat door het ministerie van Economische Zaken 'mede voor de burger' is ingesteld, langs komt om vervolgens - naar blijkt - bijna alle schademeldingen af te wijzen (Friesch Dagblad, 6 maart).
Wanneer erkent de provinciale overheid de missers in de aannames en prognoses in de rapporten? Wanneer erkent ze ook de schade door gas- en zoutwinning aan particuliere eigendommen en neemt ze haar verantwoordelijkheid op voor de burgers? Rinze Post is woordvoerder van de stichting Winamer Belang

Vertel een vriend | Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Familieberichten
Advertenties